8 yıldır g.o.r.a da tutsaktır. mutfak sorumlusudur. mutfakta olduğu üçün rahattır. kuşadasında barı vardır . çokta güzel müzik yapmaktadır. hemde reaggae . fakat tutmamıştır. borçlar gırtlağa dayanmış , alacaklılar öldürmek için gelmiş . bunlara dayanamayan faruk boynuna taşı bağlayıp iskeleden tam salarken kendini pat uzay gemisinde bambaşka bir dünyada bulmuştur kendini. uzaylılar tarafından kaçırıldığını dünyada ki basın ve alacaklılarına anlatamayacağı ve bunların ona ters geldiği için geri dönmek istememektedir. ayrıca sinemaya da küsmüştür.

yukarıda da değinildiği gibi aynı yanlışı tekrar yapmamaktır. ne kadar zordur ama bu şey. oysa özür dilemek görece çok kolay. bu anlamda kendimi şanslı sayıyorum, bir kaç kere böyle özürler diledim. umarım böyle özürlerin sayısı çoğalır hayatımızda.

bir de özür bile dileyemeyenler var. tanıyorum onları, azalarak bitin lütfen...

emeği geçen herkese teşekkürler, çok güzel bir yayın. umarım daha güzel günlerde de birlikte oluruz. *

ama biri var ki ona en bi’ çok teşekkürler. sevgili kuzguncuktaki vişnem, canım, yüreğine sağlık. evet evet, kankacılık kazanacak işte, hıh.*

"ya hatalarına yüzleşirsin,
ya da hataların ile yüzsüzleşirsin.
cahil olmak ayrı,
pislik olmak ayrıdır"

bu cümleyi yüzüne yüzüne söylemek istediğim insanlar var bu hayatta..

yönetmenliğini ve baş rölünü barış atay'ın yaptığı 2015 yapımı festival, drama filmi.
oldukça başarılı.

bizdeki köy lakapları oldukça komik. mesela birinin lakabı şetto yani büyümesine rağmen altına eden kişi. ya da çeluçar yani 44 anlamına geliyor. burada onun tahtaları eksik anlamına getirilmiş. aslında bu lakaplar komik değil daha çok küçük düşürücü ama artık asıl isimleri bile unutulan insanlar. hep bu isimle çağırıldıkları için.

haftasının nasıl geçtiğini öğrenmek istediğimiz nadide o tarz mı şeflerindendir. lanet olsun böyle kurumsallığa da metin yazarlığına da diyerek komedyen olmuştur.

ps: umarım haftaları iyi geçiyordur.*

jack london romanıdır. okunmalıdır.

ben korku filmlerinden çok korkarım ama izlemeye de bayılırım. korkmaktan kastım gerçekten korkmak. gece tek başıma oturup korku filmi izler sonra sabaha kadar o etkiyi geçirmek için formüller ararım. üniversite birinci sınıfta iken bir kız arkadaşımla bir iddiaya girdik. edebiyattan kim daha yüksek alacak iddiası idi bu ve ben kazandım. o arkadaşım da benim korkumu bildiği için iddianın ödülü olarak beni bir korku filmine götürdü. benim gözlerim perdede korkuyla dolaşırken o zalim bir gülüşle beni izliyordu. o gece sinemadan sonra arkadaşımı evine bırakıp kendi evime giderken metroda benimle yolculuk yapan çok sayıda korkunç yaratık vardı sanırım. hatta bu karanlık alem kaçkınlarından birine çarpmış bile olabilirim geçerken.

eve vardığım zaman uyumamın mümkün olmadığını anladığımda hemen kütüphaneden bir kitap seçip okumak düştü aklıma. ama nasıl bir kitap olacaktı ki tamamen içine gireyim ve korkumdan kurtulayım? elime geçen ilk kitabı alıp şansımı denemeye karar verdim. ve bu kitap “ adem’den önce” idi.

3 saat sonra kitap bittiğinde benim için her şey yoluna girmişti. çünkü aklımda sadece jack london’ın charles darwin’e selam sarkıtan muhteşem romanı ve onun henüz evrim aşamasında olan çok canlı karakterleri vardı.

demem o ki; adem’den önce sizi korkunç canavarlardan koruyabilecek kudrette bir romandır. ihtiyaç anında okuyunuz.

karma puanlarını kıskandığım yazar tanesi*.

tanımayan yoktur, bilirim. bir yerlerde karşılaşmış, çarpışmış yada portakallaşmış olabilrsiniz. dili tatlı, kendi nahiftir. konuşurken sözleriniz duvara çarpmaz, tutar onu alır sana geri uzatır. tartışabilirsiniz, gülebilirsiniz, sorabilirsiniz. çok gezmemiştir belki, ama çok okumuş öğrenmiş belli. iradesi güçlü, öğrendiğini yaşantı haline getiren, sözde değil özde gelişim sağlayan değerli biridir. biriyle konuşurken boş sohbet yapıyor olmak yorar beni. yormadan yorulmadan vakit geçirebildiğim, mesaj kutusunu kendi malım gibi kullanabildiğim empatik ve sempatik bir yazardır.

herkesin tanınmaya değer olduğunu düşünenlerdeniz, siz de deneyin. kendisine sevgi ve saygılarımı sunuyor, kaleminin hep iyilik ile yazmasını diliyorum.

fırtınadan sonra...
(bkz: ekincik)

yalnız uzun adamı rozet yapıp sonra da troll davranırsanız bu size ve dininize yakışmaz.
dininiz diyorum çünkü aamir khan’ın dediği gibi,
iki tane tanrı var
birisi yaratan, diğeri sizin yarattığınız...

amerikayı biz keşfetseydik ve kızılderililer bizden dolayı müslüman olsaydı yada fransa, ingiltere gibi ülkeler bizim kolonilere saldırsaydı, burada birileri onlar müslüman olduğu için öldürüldü derlerdi.

kitap var dediler geldik. bayağı hoşuma gitti sonra. şimdi kitap teklif etseler bile bırakmam.

muhtemelen “tanrı benimle konuştu” söylemi.

(bkz: görmemişin oğlu olmuş çekmiş çükünü koparmış)

100 bin tane yazar olup da 500 aktif yazar olacağına 1.000 tane yazar olsun 500'ü aktif olsun. kaliteli içerik bence daha önemli.

belli bir yaştan sonra artık şaşırmıyor olmak. herşey mümkündür diyerek kabulleniyorsunuz.