sözlükle ilgili kafam kadar mesaj atarak beni sözlüğe aşina kılan, * bana kendi profilime nasıl girebileceğimi bile sabırla öğreten, elimden tutup beni yazar yapan biricik moderatör. *

merhabalar sevgili portakallar!
öncelikle herkese musmutlu, sağlıklı, huzur dolu bir bayram diliyorum. bu bayram olamasa da bundan sonraki her günümüzün bayram gibi geçmesini, olmak istediğimiz yerde ve insanlarla olmamızı temenni ediyorum!
madem bugün bayramın ilk günü, bayram tadında bir yayın yapmayalım mı? yapalım elbette!
konseptimiz bizi umutlandıran, kalbimize bahar telaşı yaşatan ve hatta hazır denk gelmişken bayram sevincini hissettiren şarkılar demiştik!
ses kayıtları ve istekler hazır, ben de hazırım, peki ya siz?
bu akşam saat 22.00'da radyonun başında olalım mı?
o zaman gelsin gecenin yıldızları!

afiş için sevgili gomercan, on yüz milyon kez teşekkür ederim!

canım ya.

genelde olumlu veya olumsuz, hakkında hiçbir fikrimin veya düşüncemin olmadığı kişiler hakkında kullandığım ifade biçimi.

yazdıklarını okumak ziyadesiyle keyif verici. kaleminin iyi olmasını ego tanrılarına borçlu olmadığını biliyor olsa gerek onlara pek adak adamıyor. tabiri caizse kasıntı değil. nice değerli kalem okudum lakin kasım kasım kasılmalarından ötürü ben kasıldığım için onları okumayı bıraktım. kendisinin en çok bu yanını seviyorum. özellikle anılarını aktarırken ve dahi açtığı diğer farklı başlıklarda samimi bir dil kullanıyor ki, benim için en büyük artısı bu. dar paltosunun koltuk altı yırtıldığı için mahlasını değiştirmesine üzüldüm. yenisini alsaydık da dar paltosu ile arzı endam etseydi diye içimden geçirmedim değil. zira henüz bu mahlasına alışamadım. lakin alışırız, insan nelere alışmıyor. tosbağalar da alışır...

kalemi daim olsun daha önemlisi çizgisi daim olsun. kendisine de selam olsun.

anam ağlıyordur ama hâlâ ayakta durmaya çalışıyorumdur


(bkz: yani her zaman ki ruh halim..)

amatör insanlar ile çalışmak, valla yoruyor billahi yoruyor, laf anlatmak dert, iş yaptırmak dert, ve ülkede en fazla bunlardan var.

yoldaş bizi diskoya götür dedik, olayı tamamen yanlış anlamış. discord’a götürüyor. kafa’yı sanatla, bilimle, edebiyatla bozmuş.

radyo, dergi, madalyalı tanım (mod ve editörlere bir ton iş) derken şimdi de sözlük kulüpleri. kafa sözlük ilginç bir platform olma yolunda.

düşünce güzel, gelir katılırız. bundan kelli kim tutar kafa sözlüğü? emeği geçenlere teşekkür eder, hepinizi üzüm suyu ile kutsarım.

kaos geliyor...
hissedebiliyorum.

lale, soğan, pırasa gibi bitkileri içine alan familya.

doktorum 493884 tane şeye alerjim olduğunu söylüyor. ama çok taktığım söylenemez hangi birine dikkat edeyim.

ileride parmak izleri fotoları falan da alınıp milletin mal varlığına çökülecek gibi.

asıl adı (bkz: charles-edouard jeanneret) olan ünlü isviçre asıllı fransız mimar ve şehir plancısıdır. 'kompakt şehir' kavramının geliştiricisidir. modernizm ve uluslararası tarzın öncülerindendir. 1911 yılında istanbul'a uğrayan ünlü plancı, gördüklerini eskiz çalışmaları ile birlikte kayıt altına almıştır. dilimize (bkz: alp tümertekin) çevirisi ile kazandırılan bu eser (bkz: şark seyahati) adıyla (bkz: iş kültür yayınları) tarafından basılmıştır.

kendisinin istanbul seyahati, mimarlık anlayışına büyük bir etki edecektir. hatta öyle ki cumhuriyetin ilanı sonrası istanbul'u modern bir görüntüye buluşturmak isteyen genç ülkenin kurucusuna yazdığı mektupta şehrin dokusunun korunması gerektiğini belirten tutkulu planlarını aktarmıştır.

ayrıca çevirisi yine bir mimar olan teknik okullu (bkz: samih rifat) tarafından yapılan (bkz: mimarlık öğrencileriyle söyleşi) kitabı (bkz: yky) tarafından yayınlanmıştır. bunun yanında sayısız eseri dilimize çevrilmiştir.

afrika'nın batısında, sahra altında, atlas okyanusuna kıyısı olan küçük bir ülkedir.

bahar kokulu hoş bir caddede, sıcacık bir kitabevi açabilecek güçte olsaydım, işi bırakırdım diyeceğim başlıktır.
çok kazandırmasa da olur.
her sabah uyandığında günün ilk kahvesini yudumlarken birazdan gideceğin yerin stresten tamamen uzak, bolca kitap kokulu, o müthiş, sahibi olduğun dükkana gideceğini düşünme hissi, mükemmel, tarifsiz bir şey olsa gerek.
her tanrının günü kitapları seven genç, yetişkin ya da saçları beyazlamış ihtiyar müşterileri izlerken, geçmişte şu an hayatını idame ettirmek için çabaladığın iş yerinde yaşadığın tüm sıkıntıların üzeri bile mukaddes düşüncelerle kapanacaktır zihninde.
nasıl olur da her köşesi kitapla dolu olan bir odada mutlu olmazsın ki?
düşünebiliyorsan gerçektir derler. bu hayalin gerçek olabilme düşüncesi, beni zihnimde özgürce dolaşan milyarlarca düşüncelerin çoğundan daha mutlu kılar.
hem öyle her kitapçı gibi de olmazdım, hepsinden farklı olurdum. bazen ücretsiz kitap verirdim mesela gerçekten okuma heyecanı olduğunu hissettiğim gençlere, yetişkinlere ya da saçları aklaşmış ihtiyarlara..
ınsanlık ölmedi ya...

ülser. 21 yaşından beri benimle beraber yaşamakta. bazen öyle bi vuruyo ki (özellikle stresli zamanlarımda) düz yürüyemiyorum. gaviscon (şurup) artık çoğu kez yanımda.

bir enstrümana, bir ton duygu yükleyen adam.

muhlis berberoğlu; 1995 sivas/şarkışla doğumlu. 4 yaşında bağlama ile tanışır ve yolculuğu başlar. izmir güzel sanatlar lisesi ardından, 9 eylül üniversitesi müzik bilimleri bölümünde eğitimine devam etmiştir.

bir insan duyguyu bir enstürmana nasıl yansıtır? virtüöz kime denir? esere nasıl özgün yorum getirilir? sorularının karşılığıdır.

2018 yılında sinan cem eroğlu ile “herdem” albümünü yaparlar. herdem; birlikte nefes almak anlamına gelir. dinlerken gerçekten birlikte nefes alırsınız. daha önceki yazılarımda, türkülerin bir kültürel miras olduğunu ve mutlaka gelecek nesillere aktarılması gerektiğini söylemişimdir. muhlis berberoğlu bu anlamıyla doğru kişidir. esntrümental dinletileri o kadar duygu yüklüdür ki, normal insan işi değildir. bir yetenekten daha fazlası, gerçek bir müzisyendir.

haklı bir sitem ile soruyorum;

kültür bakanlığı ne işe yarar? böyle bir değer ortada iken, senfoni orkestralarıyla birlikte performansla, sahip olduğumuz mirası dünyaya tanıtmak varken, kültür bakanlığı gerçekten ne iş yapar?

youtube’da videoları vardır. henüz izlemeyenler için öneririm. benim gibi enstrümental müziğe ilğiniz var ise, izleyin derim.

sözlerimizi son viedo paylaşımı olan, “bahçalarda mor meni” ve kapadokya görüntüleri ile bitirelim. esere girerken yaklaşık 3 dk taksim çalar. bu yazıyı yazarken, bir taraftan da dinliyorum. siz dinlerken ben bir kadeh drink alayım. başka türlü olmuyor.

bahçalarda mor meni,
yine üzüme düşürdün, muhlis sen beni.

buyrunuz;

21 nisan 1927'de diyarbakır'da doğmuş olan şair ve gazeteci. en çok anadolu, hasretinden prangalar eskittim, akşam erken iner mahpushaneye ve yurdum benim şahdamarım şiirlerini severim.

yalnız bu istatistiğe yansıyanlar, cinsiyet belirten yazarlar.

virüsün azalarak bitmesiyle insanların kendisini dışarıya atması aylardır görmediği dostlarını ailesini görmesi için sanal alemden uzak kalması ile paralel giden azalmadır ama bitmesi söz konusu olmayacaktır. zabaha kadar burdayıhh