california eyaletinin san jose kentinde yaşayan amber marienthal'ın bubba isimli kedisi, evlerinin yanındaki leland lisesi'ne o kadar çok dadandı ki, okul yöneticileri sevimli kediye öğrenci belgesi çıkarmayı uygun gördü.
kedi -kendi içinde- düzenli olarak okula gidiyor derslere giriyormuş efendim.* öğrenci kartıyla beraber fotoğrafını da bırakalım;

anlamadığım nokta, ulusalcı ve kemalist geçinip akit tv kanalına çıkması. kendi partisinin mensubu olan levent kırca mezarında ters dönmüştür kesin.

kötü ilişkilerden çıkmış biri olarak ebedi yalnızlığı tercih ederim. kafan rahattır, huzur dolusundur. kendi kendine yetmeyi öğrenmişsindir. kavga,trip, hayal kırıklığı yaşamazsın. sadece çevrendeki insanların "yine mi yalnızsın" ," iyi alıştın sende yalnızlığa", "artık birini bulsan mi" "evde mi kaldın " gibi gereksiz sorularıyla ugraşır durursun. ama bir yerden sonra onlara da kulak asmamayı öğrenirsin. hep söylerim günümüz de yalnızlık allaha mahsus değil, doğarken de ölürken de yalnızız. o yüzden sizi mutlu etmeyen insanları hayatınızda barindirmamaya, döne döne mutsuzluğa dayalı ve yazarın da dedigi gibi " kötü ilişkilere" takılı kalmayın . yalnızlığı seçin.

boş yapmak, gereksiz konuşmak anlamlarında kullanılır. lakin yapılan bu benzetme hiç hoş bir şey değildir ve yanlıştır.
edebiyat bir sanattır ayrıca boş kişilerin de yapacağı bir sanat değildir.

uykusuz, aksi, nalet...

aşkı nateşi yakarmı şateşi

fırsat buldukça itinayla hortlatılması ve üst sıralara taşınması gereken başlık.*

şu son gelen göç dalgasının muhtemel sonuçları ile birleştiğinde ortaya korkunç bir tablo çıkacak çünkü. 99 depremindeki yağmacıları falan unutun; onlar hiçbir şey. burada kültürel olarak yağmacı olan insanlıktan çıkmış varlıklardan bahsediyorum.

insanların bu konudaki tutumu hiç şaşmaz. olası senaryolar felaket tellalığı olarak nitelenir ve yumurta deliğe gelene kadar hazırlık yapılmaz. ancak gerçek şu ki ne kadar hazırlıksız olursanız, olay gerçekleştiğinde yaşayacağınız şok o kadar büyük olur. bu da felaketin etkisini söz konusu birey açısından korkunç boyutlara ulaştırır. az miktarda bir hayatta kalma ve toparlanma şansınız varsa onu da kaybedersiniz bu şekilde.

bu sebeple yatırım tavsiyesidir; durumunuz neye el veriyorsa o ölçüde önlem alın. büyük küçük fark etmez. yapacak bir şey yok diye kendinizi bırakmayın. kurtulmanın imkansızlığı gibi şeyleri de aklınızdan çıkarın. elbette ki bu felaket gerçekleştiğinde sonuçları birçok kişi insan için çok acı olacak; yadsınamaz bir gerçek bu fakat en kötü durumda bile hesaba katamayacağınız kadar çok olasılık olduğunu unutmayın.

ekleme: istanbul'da olacak büyük bir felaket türkiye'nin tamamında büyük sıkıntıları da beraberinde getirecektir tahmin edilebileceği üzere. hiçbir yardım malzemesi, hiçbir kurtarma ve güvenlik ekibi ve hatta yurtdışından gelecek destek bile yeterli olmayacak. hazırlık yaparken bunun bilincinde olmak gerekiyor. ayrıca ülkenin genelinde gerek personel gerekse malzeme bakımından afet bölgesi için gerekli olan ne varsa ilgili bölgeye sevk edileceği için ülkenin diğer birçok yerinde erzak ve malzeme gibi konularda sıkıntı yaşanması ve hatta tüm bunlara bağlı olarak ülke genelinde asayişin önemli ölçüde bozulması da muhtemel. kısa sürede kontrol sağlamak mümkün olmayacağı için başta asayiş ve resmi kurumların genel işleyişi olmak üzere birçok şeyin kelimenin tam anlamıyla çökmesi kuvvetle muhtemel. beni en çok korkutan şey, bok varmış gibi dışarıdan sürüyle getirdiğimiz ithal ve doğuştan yağmacı, katil ve tecavüzcü olan subhuman topluluğu. şu koşullarda deprem çantasında düdükten önce bir tabanca bulunsa daha iyi. bizi bu duruma getirenlerin utanması falan da yok arkadaşlar hiç merak etmeyin; kendi göbeğinizi kendimiz keseceğiz artık mecbur.

yönetmeni david fincher olan, 1997 yapımı eski ama gayet sürükleyici bir konusu olan bu filmin başrollerinde michael douglas ve sean penn var. elbette zevkler ve renkler tartışılmaz ama bu film beni izlerken hem çok germiş, hem de çok şaşırtmıştır.

az önce kızımın bana bahsettiği, kpop fanlarının kullandığı, 1996 yılında çıkan lise yıllarımın neşeli şarkısı.
kaç yıllık şarkıyı kızımdan duyması, duygulandırdı.
en son, yıllar önce oğlum, ahmet kaya'yı keşfettiğinde böyle duygulanmıştım.*

26 yaşındayım bana göre kolay hiç bir şey yok
dağına göre kar
kuluna göre dert veriyor mevlam

yüzüğü ve tespihi. yakın zamanda vefat etti dedem, babam takar oldu şimdi yüzüğünü. ara sıra yüzüğe bakıp bakıp dalıyor. kim bilir hangi anılarını düşünüyor? zor yahu, sevdiğin birini temelli kaybetmek hakikaten zor.

türk mitolojisinde gök tengri'den sonra tanrı ülgen ile birlikte ikinci sırada gelen tanrıça.

çocukları, kadınları ve bunların bulunduğu haneleri korur.

bir gün şayet kızım olursa kendisine umay ismini mutlulukla koyacağım.

abi bu insanlar ne yapsın ya? milletin bi futbol zevki var onu da mı yaşamasınlar? ülke zaten afedersiniz şeyi tutmuş daha çok üzülmenin anlamı nedir? ayrıca ben fanatik takım taraftarı değilim, hatta bu akşam fenerbahçe-galatasaray maçına bile bakmadım ne yalan söyleyeyim ama fanatik olanları da çok görmüyorum zira onlar da kendini o şekilde eğlendiriyor. yapacak bir şey yok.

bence ekonominin sıkıntılı olmasına üzülmeyin, 2023’de oy vereceğiniz partiyi düşünün, akp’nin ne olduğunu sosyal medyada olsun çevrenizde olsun anlatın yani. milleti uyandırın onu demek istiyorum.

ama şu da bir gerçek ki bu sözlükte öyle aşırı siyaset yapılmıyor, siyasetten ziyade futbol daha çok gündemde oluyor bu yüzden bazı sözlük yazarları futbolu bırakıp bence ülkenin gidişatının kötü olduğunu sürekli gündeme getirse daha iyi olabilir.

hastalık, üzüntü, heyecan, pişmanlık gibi duyguları gece daha yoğun hissederiz. acaba kendimizle gerçekten baş başa kaldığımız tek an geceleri olmasından mıdır?

ilk gördüğüm deniz karadeniz'di. hırçın dalgalarıyla, rengiyle soğuk ve ürkütücü gelmişti.

sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
sende uzaklığı,
sende; ben, imkansızlığı seviyorum.

güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,
ve bir avcı iştahıyla etini dişlemek senin.

sende, ben, imkansızlığı seviyorum,
fakat asla ümitsizliği değil..

26 haziran 2021
saat: 03.06
sabah kariyerimi belirleyecek olan sınavın ilk oturumuna gireceğim ama heyecan yaptığım için uyuyamıyorum

öyle kötü, öyle bela bir durum ki... allah düşmanımın başına vermesin.

öncelikle "hobi" tanımının zihinlerde tam oturmayışından kaynaklanıyor olabilir. kitap okumak, film izlemek gibi eylemler muhatap olunan nesnenin entelektüel derinliğine göre "boş zaman aktivitesi"nden ziyade insanın kendini geliştirmesi yolunda attığı bir adım, apayrı bir zaman ve emek isteyen birer süreçtir. akademik dersler haricinde öğrenilen bilgilerin "gereksiz" ve "işe yaramaz" olduğu algısı ve merak nahiyesinin yetersiz olması da hobi kavramının yanlış anlaşılmasındaki yegane nedenlerdendir. bana kalırsa puzzle yapmak, boyama yapmak, bitki yetiştirmek yahut müzik dinlemek zihin dinlendiriciliği bakımından hobi olmaya daha uygun akivitelerdir. ancak gelin görün ki hızla akan sosyal medya çağında bahsi geçen aktiviteler pek de "cool" aktiviteler olarak algılanmamaktadır gençler tarafından.

ölen, adeta bir ceset gibi çürüyen doğa.
denizlerimizde oluşan bu salyalar, mevsim değişiklikleri, giderek ısınan dünyamızla ne yapacağız bilmiyorum. tek bildiğim doğanın bize değil bizim ona muhtaç olduğumuz.
veremli hasta artık kan kusmaya başladı.