istanbul panorama dili olarak kabul edilebilen bilhassa eski istanbullular tarafından kullanılan beyefendi ve hanımefendi dilidir.*
ırkı yoktur denilemez fakat bilhassa eski* istanbullu yahudi, ermeni ve türkler'in konuştuğu telaffuz biçimi olarak karşımıza çıkmaktadır. bir anlamda saray dili olarak da adlandırılabilir.*

bir dönem yani yaklaşık cumhuriyet öncesi ve 1940'lı yıllar arası, bütün türk dünyası lehçelerini, istanbul türkçesi'nde birleştirmek gibi bir gaye güdülmüştür. başta azerbaycan olmak üzere, tüm türk coğrafyalarında çıkarılan dergilerde gazetelerde, istanbul türkçesi örnek alınmaya çalışılmıştır.
muhtemelen panturanizm akımı gereği siyaseten başlayan bu yöntem ve uygulama, daha sonra türk cumhuriyeti aydınlarınca eleştirilmiş ve her halkın kendi lehçesinde konuşması ve kendine özgün bir dil ortaya koyması, keza halk ve aydın kesimin arasında, yeniçağ'daki gibi bir kopukluk olmaması, yani bir anlamda uygulanmak istenen istanbul türkçesi'nin, zamanla bir saray dili haline gelmesinin önüne geçilmiştir.

o dönem baz alındığında türk cumhuriyetlerinin, bilhassa yıkılan osmanlı devleti özelinde türk halkına destek, daha doğrusu türk aydınlanmasını, kendi halklarına da indirgemek istemeleri göz önüne alındığında normal görülebilir. çünkü doğrudan bir aydınlanma hareketi başlatmak yerine, bağı ve bağlantısı olan bir halkın hareketini alıp uygulamak daha akla yatkın görünmüş ve dönem aydınlarınk bir savunduğu büyük türk birliğinin sağlanması olayı, ancak dilde fikirde ve ilimde birlik sağlamakla gerçekleşebilecekti. ve bunun ilk dayanağı da dildi.
bu konuda yapılan çabalar çok da sonuç vermemiş, daha doğrusu bu görüşe muhalif olan diğer grup aydınlarca, kendi benliklerine bağlı kalmanın, ancak sahip oldukları dili korumakla mümkün olacağı görüşü ortaya atılmıştır.
ek olarak, her dilin, birbirine bağlı lehçelerini korumanın, tarihi bilinç olduğu, tarihe de böylece sahip çıkılabileceği savunulmuş ve bu görüş; 20. yüzyılın ikinci çeyreğinin ortasına doğru baskın gelmiş ve günümüze ulaşmıştır.
şimdi size buradan, bu görüş doğrultusunda selam idirem aybalalarım.

hollandalı ressam ralf heynen - (1978) tarafından yapılmıştır.

ressamın ışığı ve renk tonlarını olağanüstü derecede kullandığı diğer eserleri de görülesidir.
ressamın diğer eserleri - kaynak

bir yaratıcı yazarlık kursunda edindiğim pratik. bir kelime beliliyorsun. saatini kuruyorsun ve altı dakika boyunca bilinç akışıyla yazıyorsun. mesela şu an deniyorum. kelime belirlemedim ama konu belli. bana çok faydası dokundu. yazmaya meraklı kişilere ciddi anlamda tavsiye edebileceğim bir pratik. *

ölümsüz ata;
bir tek senin hakkında yazamam
kalemin titrer
titrek yanan mum ışığı söner
yüreğim yangın yerine döner

çokkkkkk özlüyoruz seni

biz bu hayata başkalarının favorisi olan insanları görmeye gelmişiz. (bkz: bugünde kimsenin favorisi olamadık)

(bkz: tipitip) *

#894659 katılıyorum.

rastladığımda yazılanı ciddiye alasım varsa da alamadığım eylem.

kahve fincanıyla değil,kupayla içtiğim ve delisi olduğum kahve.

şu anda 70 takipçi.
beni izlemeye devam edin.

"muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur."

aslında bir şeyleri düzeltmek hepimizin elinde fakat öğrenilmiş çaresizliğimiz içinde debeleniyoruz.

nefes çalışması yapın yatmadan önce. uykuda sağlıklı bir şekilde nefes alıp vermek uyku kalitenizi olumlu etkiler, sabah daha dinç kalkarsınız.

hapishane, tecrit ve ölüm üçgeninde geçen erkek dizisi. gerçi bu dizideki eşcinsel ilişkilerin yanına netflix bile yaklaşamaz da... ama tabii ki bu durum bu dizinin erkek dizisi; hatta adam gibi adam dizisi olduğu gerçeğini değiştirmiyor. baştan aşağı ironiyle dolu bir diziden de bu beklenirdi zaten.

bize her türlü kurmaca eserin ilk ve en önemli unsurunun çatışma olduğu öğretildi. karakterlerin iç ve dış çatışmaları hikayeyi oluşturan ilk kıvılcımlardır. ama bu dizi bana ironinin çatışmadan önce geldiğini gösterdi ve ispatladı.

zenciler, naziler, ispanyollar, italyanlar, eşcinseller, müslümanlar, hristiyanlar, yahudiler, çinliler, irlandalılar ve diğerleri (diğerleri dedigime bakmayın, ana karakterler neredeyse bu 'diğerleri' dediğim gruptalar: içlerinde tanrı ile konuştuğunu iddia eden bir adam, tünel kazıcısı bir ferhat ve meşhur tobias beecher var)... bunların alayını aynı koğuşa tıkamak size istemediğiniz kadar çatışma unsuru verecektir zaten. ama oz, bu kolaycılığın ilerisine geçerek karakterlerin iç çatışmalarına yöneliyor (dış çatışma yok demiyorum, her bölüm beş kişi ölüyor) ve her birini neredeyse gerçekçiliği zedeleyen ironik durumların içinde yoğurarak sınıyor. senarist tom fontana bunu nasıl başardı; yetenek mi, zeka mı, tanrı vergisi ilham mı? bilmiyorum. belki de hepsi. ama şunu biliyorum ki benim gibi bir ironi delisi ömrünün sonuna kadar bu dizinin üstüne ​gül koklamaz. ama koklarsam ironik olur...

tüm bunların dışında bir de adamım augustus hill var. onca pisliğin içinde temiz kalmayı başarabilen kendi halinde bir zenci ve aynı zamanda dizinin anlatıcısı. olayları yorumlayış şekliyle gördüğüm en karizmatik dizi karakteri. merak edenler ya da özleyenler, o efsane monologları buradan okuyabilirler: tr.m.wikiquote.org/wiki/Aug...

ulan amma övdüm be... aslında daha birçok yönüyle ele alınabilir de tek kelimeyle "muhteşem" diyor ve lafı daha fazla uzatmıyorum.

son olarak 56 bölüm boyunca tek bir şarkının bile çalınmadığı dizide öyle bir yerde öyle bir şarkı çaldılar ki... neyse...

/tenin sinmiş yastığıma
dün gece terk etmeden önce
içimde bıraktığın acıyla
kokunla uyudum bu gece…/

buna her gördüğümde gülerim :)

zaman...
beklerken çok yavaş,
korkarken çok hızlı,
kederliyken çok uzun,
sevinçliyken çok kısadır.

• küçük şeylerden tartışabiliyor, bunları büyütüp, hayat memat meselesi haline getirip sizi kırabiliyorsa,

• onunla her tartışma sonunda, bitap düşüyorsanız,

• tartışmalar sorunları halletmek yerine üzerini örtmek ya da daha fazla tartışmayalım, konuyu kapatalım cümlesiyle son buluyorsa,

• kendinizi anlatamadığınızı ve en önemlisi de anlaşılmadığınızı hissediyorsanız,

• birilerini size örnek gösteriyorsa,

• takıntılı olduğu konular varsa ve bunu sürekli dile getirip, (cevaplamanıza rağmen) tekrar be tekrar soruyorsa,

• ailesini, onun hatırına kabul ediyorsanız ya da o sizin ailenizi istemiyorsa,

• evlilik onun için; sadece saygıdan, sadece sevgiden, sadece cinsellikten ya da sadece işim görülsün, yemek, bulaşık ve evle bir ilgilenen olsundan ibaretse,

• namaz niyaz boğaz zihniyetindeyse,

• evliliğin; ruhu doyuran bir zenginlik olduğundan bihaberse,

• düzeltilmesi gereken huyları varsa, onu, olduğu gibi kabul etmiyor, daha sonrasında değişmesini isteyeceksiniz;
bir zahmet, evlenmeyin...

evlenince düzelmez, evlenince sorunlar küçülmez, evlenince daha büyük sorunlara bu sorunlar da eklenir. o düzletme ve değiştirme düşüncesinden vazgeçin.

ne kendi hayatınızı ne de bir başkasının hayatını karartmayın. emin olun evlenmek, boşanmaktan daha kolay. karşı tarafı tanımak için sadece muhabbet etmek, birlikte güzel vakit geçirmek yeterli olmaz.
onun; içine doğduğu çevreyi, aileyi ve hayatı boyunca geçirdiği evreleri tek tek bilmek ve ona göre hareket etmek gerekir. bu anlamda karşı tarafın ve ailesinin, nasıl insanlar olduğunu soruşturmak ve iyice öğrenmek zorundasınız.
aşk denilen mefhum, her yarayı saran bir merhem değildir çoğu zaman. içine düştüğünüz ortam ve muhatabı haline geleceğiniz insanlar; sizin ve çocuklarınızın; geleceğini, psikolojisini ve tabii çevresini oluşturacaktır. bu bağlamda sağduyulu, duyarlı ve ağır hareket edip, emin olunması elzemdir. herkese iyi insanlar diliyorum.

bir işte çalışacaklar, dostluk ve arkadaşlık kuracaklar, özellikle de evlenecek olanlar her bakımdan (zenginlik, makam, alışkanlık, karakter vb.) kendilerine uygun kimseleri seçmesi gerektiği aksi takdirde kısa zamanda anlaşmazlıklar başlayacağı,kurulan ilişkilerin bozulacağını anlatan atasözü.

tek renkli ışık.

tek bir dalga boyuna sahip ışınlardan oluşur.