bir programda soner yalçın'ın söylediği sözlerdir.

insanların giydiği kıyafetlerden siyaset yapılması ne kadar popülerdi. tenini bu kadar gösteriyorsan şucusun, bu kadar kapatıyorsan bucusun, saçın şöyle açık olursa sen busun, şöyle örtünüyorsan sen busun diye diye ne çok vakit kaybetmiş bu ülke. üzülüyorum gerçekten. bir de sürekli kadın kıyafetleri hakkında dönen bir mesele bu.
bir taraf diyor hayırr örtünn puu ahlaksız bir taraf da diyor hayırr açıll etekk giyy böyle modern olursun ancaa. bunu diyenlerin çoğunluğu da erkekler. ya arkadaşım ülkede bu kadar sorun varken tek düşündüğünüz bizim kıyafetlerimiz mi? gidin ekonomi hakkında çareler arayın ne bileyim çocukları, hayvanları, şiddet gören kadınları koruyun. bizim aklımız var çok şükür ne bize uygunsa onu giymesini biliriz.
ama güzel şeyler de olmuyor değil. bu konular konuşulurken o zamanlar ben çocuktum, ergendim.
günümüzde kendi yaşıtlarım arasında bu gibi konuları sorun eden az bir kesim vardır olsa olsa.
neyseki hayatımıza teknoloji girdi de dünya nasılmış, insanlar biz bunlarla uğraşırken nelerle uğraşıyorlarmış gördük de sahiden napıyoruz biz yaa demeyi başardık. bu gibi kıyafet meseleleri kendi kuşağımızın içinde olan küçük azınlığı ve yaşı büyük kimselerin dikkatini çekiyor. bunu bilmek de bana gelecek konusunda umut veriyor.

yok denilince “hiç mi yok?” sorusunun gelmesi kaçınılmazdır.

amacın ne iki gözüm?

yunanca insan anlamına gelen kelime. ayrıca gnostik terim olan anthropos, tanrısal varlık tarafından yaratılmış, maddeden farklı saf zihinden oluşan göksel bir insan prototipidir.

(bkz: carl gustav jung)
(bkz: the psychology of the transference)


(bkz: carl gustav jung)
(bkz: rüyalar)

iğne koluma zaplanmadan inanmayacağımdır. bizi bu hale siz getirdiniz sorry!

uyurum dostlar. sanki bütün gücüm bitmiş gibi uyurum. asla yemek yiyemem. sadece sigara içmekle geçer günlerim. eğer yatmaktan yorulursam kulaklığımı takar, çıkar biraz yürürüm. kafamı toparlamaya çalışırım. genellikle aşırı üzgünken kimseye bir şey anlatamam. kendi kendime içimde bitiririm her şeyi. sonra da hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam ederim.

isimleri, genellikle paskalya adasında konuşulan doğu polinezya dilinde ''taş tasvir'' anlamına gelen moai maea'dan gelmektedir. paskalya adası'nda ve kısmen çevresinde ki adalarda bulunan som taşlardan yapılmış devasa heykellere verilen isimdir. heykeller, kökenleri dünyanın kadim doğa dinlerine uzanan pagan inanışının merasim alanlarını oluşturur.

1722 yılında avrupalı denizciler tarafından keşfedilmişlerdir. dini açıdan ne anlama geldikleri henüz anlaşılmasa da, birer anıt misali ölen kişileri anmak için veya yaşadığına inanılan ataları temsil etmeleri için yapıldıkları düşünülmektedir.
erkek heykellere "moai kavakava", dişi heykellere de "moai paepae" denmektedir.

en uzun heykele paro adı verilmiştir ve yaklaşık 10 mt. uzunluğa, 82 ton ağırlığa sahiptir. tamamlanamamış olan en uzunu 68 ton ağırlığındadır. bitmiş olması halinde 21 mt. uzunluğunda 270 ton ağırlığında olacağı tahmin edilmektedir.

polis kuvvetleri görevini yapan nazi almanyası örgütü. ii.dünya savaşı'ndan sonra savaş suçlarından dolayı cezaya çarptırılan üyelerin çoğu bu gruptandır.

doğu karadeniz'de müddet, hava, iklim anlamına gelen kelimedir.

ya özel günümdeyim kızım idare et birkaç gün diyorum.

yobazlık.

rahmetli anneannemin misafir odasındaki koltuk takımı.
ciddiyim gülmeyin. o koltuklara gösterilen ihtimam hayatım boyunca bana gösterildi mi diye düşünmüyor değilim. kapısı hep kilitli olan odanın içinde saltanat sürüyordu canımlar.

evlenmeden çocuk sahibi olmayı çocukları allah baba gönderiyor diye bildiğimden çok öfkeliydim. bana evlenmeden çocuk vermez inşallah diye de dua ederdim.

başucu eserleri olayına bir çare...

profile girince sağ frame'de olmaları ya da dikkat çekici bir butonla profile bakan kişinin oraya yönlendirilmesi falan daha mantıklı olurdu. bu şekilde, profili açar açmaz bunların görünmesi yanıltıcı oluyor. insanın dalgınlığına gelince eski tanımları, yazarın son tanımlarıymış gibi okuyoruz ve profilden çıkıyoruz. böylece yeni yazılanları takip etmek zorlaşıyor vesaire... bununla ilgili bir tasarım değişikliği iyi olurdu diye düşünüyorum.

sol omzumda yanık izi var.. ablam bilerek caydanlikta ki suyu dökmüştü ben 5 yaşımdayken omuzuma.. iz artık belli belirsiz ama düşününce hala ciğerim sızlar..

bozuk musluk gibi şıp şıp damlayan burun.

o şehirde kaybolmak.

almanın bile insanın içini kıpır kıpır ettiği mesaj. detaylı hazırlanmazsınız. yazsa efil efil bir elbise, dolgu topuklu ayakkabı; kışsa balıkçı yaka kazak, deri ceket ve topuklu bir çizme... hemen şöyle bir rimel, biraz yanağa renk... saçlar iyiyse zaten iyisin. aç müziği, bas gaza, suratında içten bir gülüşle o anın keyfini çıkar... ay yazarken bile ne kadar içine işliyor insanın...