garip gök cismi "gw ori", 38 derecelik garip bir açıyla ikiye bölünmüş bir diske sahiptir. şöyle düşünün, sanki satürn'ün halkaları ortadan kırılmış ve eğilmiş gibi. bu iç halkalar, gezegenler oluşturmaya yetecek kadar, tahmini 30 dünya kütlesi kadar toz içermektedir. exeter üniversitesi'nden astrofizik profesörü stefan kraus, gezegenlerin etrafındaki disklerin çarpık ve uyumsuz hizalanmış olmaktan ziyade genellikle bir düzlemde bulunduğunu belirtiyor. yani stefan kraus'a göre gw ori'nin keşfi uzaycılık açısından "bir uç vaka" olarak nitelendirilmekte.

araştırma ekibinden alexander kreplin ise şu ifadeleri kullanmıştır; "uyumsuz hizalanmış halka içinde oluşan herhangi bir gezegen, yıldız etrafında oldukça eğik yörüngelerde dönecektir. gelecekteki gezegen görüntüleme çalışmalarında eğik ve geniş aralıklı yörüngelerde bir çok gezegenin keşfinin yapılacağını öngörüyoruz."

ekip, orion takım yıldızındaki bu garip gezegeni, yörüngesinde olduğu yıldızların yer çekiminin incelenmesini ve hareketlerinin haritalanmasını sağlayan çeşitli ölçüm araçları kullanarak 11 yıldır araştırmakta. bilgisayar simülasyonları, üç yıldızın birbiriyle çakışan yer çekimi kuvvetlerinin diski parçaladığını öne sürmüştü ancak sistemi inceleyen bir başka ekip, yaptığı araştırmayla farklı bir sonuç elde etti. kanada'daki victoria üniversitesi'nden jiaqing bi, "diskin parçalanma nedeninin izahı için bu halkaların arasında bir gezegen olması" gerektiğine inandıklarını belirtti.

söz konusu bilim insanları, üç yıldızın çekim gücünün diski parçalamak için yeterli olmadığına inanıyor. şili'deki alma teleskopu ve çok büyük teleskoplar aracılığı ile önümüzdeki bir kaç ay içinde yapılacak gözlemler, bilim insanlarını gerçeğe ulaştırabilir. ingiltere'deki leicester üniversite'sinden dr.alison young, the new york times'a "diskte bir gezegenin varlığına dair doğrudan bir kanıt" arayabileceklerini söyledi.

iki yıldızın yörüngesinde dönen bir kaç iki yörüngeli gezegen olsa da üç yıldızlı yörüngeye sahip bir gezegen hakkında neredeyse hiç bir bilgi bulunmamakta. yine de tüm yıldızların onda birinin bu şekilde kümelendiği tahmin edilmekte. bazı gezegenlerin daha da fazla yıldızın yörüngesinde dönüyor olması da mümkün olabilecek bir durum.

dünyada en çok bilinen ve anlatılan peri masallarından alaaddin'in sihirli lambası'nda, iyi yürekli alaaddin, içine hapsedilmiş cini olan bir yağ lambası bulur ve hayatı değişir.

virüsün azalarak bitmesiyle insanların kendisini dışarıya atması aylardır görmediği dostlarını ailesini görmesi için sanal alemden uzak kalması ile paralel giden azalmadır ama bitmesi söz konusu olmayacaktır. zabaha kadar burdayıhh

küçücük bir zaman diliminde yaşamak için fırlatıldığın bu gezegende , evrenin ve akla gelebilecek her zor sorunun cevabını bulamadan pat diye ölecek olmak. bir daha hiçbir dizilimle tekrar doğmayacak olmak. ölmek ve sonunda ne olacaĝını bilmemek. 3000 yılını asla görememek. ömrün ölümsūzlüğü bulmak isterken son bulması.

şüphesiz ki kill bill denilince akıllara gelen ilk şeylerdendir:

eğitim sistemini anlatan, daha iyi bir video bulamadım.
ayrıca (bkz: levent kırca)

'dün yoğun bakım, bugün yoğum bakın' olacak sözdür.

hümanist bir insanım ve narsistlik derecesinde kendimi çok severim. kendini sevmeyen insan, insan sevemez, hayvan sevemez, çiçek böcek sevemez. kısacası hiçbir şeyi sevemez.

en son ne zaman kendinizi çok mutlu hissettiniz?

“bizim önümüzdeki dönem bu müzakere sürecinin en önemli başlıklarından biri de sayın öcalan’a, başkan apo’ya özgürlük olacaktır. kürdistan’ın, orta doğu’nun orta yerinde küllerinden yeniden doğuyor olması, bu tarihi günlere tanıklık ediyor olmak bizler açısından heyecan vericidir. biz inanıyoruz ki ve bunu canı gönülden ifade ediyorum ki;

başkan apo yakın zamanda halkın özgürlük talebi ve mücadelesi doğrultusunda özgürleşecektir. barış için çarpan bir yüreği imralı’da kayalıklara zincirle kimse bağlayamaz. biliyoruz ki onun özgürlüğü olmadan, bu sürecin yürüme şansı yoktur.”

-selahattin demirtaş
30/ kasım/ 2013 diyarbakır

(dipçe: videosundan teker teker kaydetmiştim bunları. şimdi aradım bulamadım, muhtemelen sildiler)

ne güzel demişler.

bitmeye yüz tutmuş bir gelenek daha. böyle olması çok üzücü. şu anki hâlinin fotoğrafları telefonunda ve her an bir şey gelebilir başına. gerçi silinse bile umrunda değil. şak şak sürekli her hâlini çekiyorsun ne olacak ki? bir yerde yüz poz. elinin altında nasıl olsa ama değerli değil. eski fotoğraf albümleri öyle mi?

ben bu albümlerin müptelasıyım. hadi aç bakalım modundayım. ahh evdeki benim elimden ne çekti... tekrar tekrar kaplandı. anne ile baba'nın düğün fotoğrafları...
her baktığımda yüz analizi yapıp durum değerlendirmesi yapıyorum. ne hissettiklerini anlamaya çalışıyorum.bir anda moda eleştirmeni oluyorum. bu kim, bu kim? tanıyacak sanki, tam bir delilik!

en sevdiğim tabii ki çocukluk fotoğraflarım.
çünkü insan kendi fotoğraflarına daha dikkatli bakıyor. üstelik kendimle dalga geçmeye bayılıyorum. eşek sıpası, şebek, tipe gel tipe... yaa çok tatlı! aa bu kırmızı rugan papuçlar, püsküllü çantam, hatırlıyorum bunun için küçük çaplı savaş çıkartıp sadece iki gün koluma takmıştım. o fotoğrafta bir zafer var, başım dik vee kocaman bir gülümseme. çisssss...

90' ların çılgın trendleri o an hepsi bellekte bu albümler sayesinde.

tanımadığım insanların fotoğraf albümler'inede bakarım. hepsinin var değişik hikayesi. dıdısının dıdısının dıdısı, onun 3 kuşak hayatı anlatılır...her aile'nin bir iftiharı ve talihsiz hikayesi o an bilen ağız tarafından özet geçilir. niye ilgilendirir ki seni? ama tadı başka işte. okuldan dönerken eve gelene kadar hızlı hızlı yediğin çilekli lolitop şekeri gibi. tadı güzel, şekeri fazla... tatlı...

bir aktarım fotoğraf albümü, bir yaşanmışlık, kültür... kuşak farklılığını ortaya koyacak, yılları birbiriyle yarıştıracak, değişimlere kafa atacak renkli, görseller her biri. hepsinde gülümseme hiçbir acıdan geçmemiş gibi. bazılarında göz kaçırma, o an yaşadığı bir huzursuzluğu yansıtma. onu anlayayıp sorgulamaya gidiyor insan istemsizce. yorgun muydun burada? hopp başlıyor yaşananı anlatmaya.

şu an yazarken bile tuhaf bir gülümseme belirdi yüzümde. son on senenin fotoğrafları bile albüm şeklinde yok elimde. o kadar kötü değil belki şu an. belki ilerisi için çok dikkat çekici. o zaman hemen yenisi eklenmeli şöyle sayfa çevirmeliklerden..

para ve zaman kriterlerini aşabilen bireylerin bulabileceği, onun dışında kalanların ise tembellikten bulmak istemeyeceğini düşündüğüm başlık.
gençler iş bulamıyor, iş bulanlar mesai saatlerinden sonra temel ihtiyaçlarını karşılayacak vakti bulamıyor. okuyan gençler ise, eğitim hayatlarındaki ödev, proje, tez gibi sorumluluklardan hobiye vakit ayıramıyor.
parası olan ve pandemi süresince evde sıkılan gençlerimiz ise eminim yeni hobi arayışlarına girmiş, kendilerini deneme yanılma yolu ile mutlu edebilecekleri birer zevk sahibi olmuşlardır. malum bütün sosyal mekanlar kapalı.

kendi başıma yaşamaya başladığım anda hepsiyle değil tabii ki de ama birçoğu ile ilişkiyi kesmek yapacağım en mantıklı hareket olurdu sanırım.

sek erkektir. eşinin yorulmamasını isteyen erkektir. işin bir tarafından tutayım diyen erkektir. bir çantayı yorulunca partnerinin sırtından alıp biraz da kendisi takan erkektir.

alalım bu arkadaşı buradan.

aslında insanın her gün otomatik pilotta yaptığı alışkanlıklarının kölesi olduğunu ama bir gün, hayatında neler yaptığına farkındalıkla baktığında aslında hayatının hiç de iyi bir yöne doğru gitmediğini fark etmekle birlikte ancak bilinçli çaba ile alışkanlıklarını değiştirebileceğini, bunun için ufak ufak gün içerisinde yapılacak alışkanlıkların eklenmesi ile insanın, yavaş yavaş hayatının kontrolünü eline alabileceğini anlatmak için söylenmiş bir ifade. bu açıdan bakıldığında öncelikle kişinin kendisiyle yüzleşmesini sağladığı için rahatsız edici olan ama hayatına yeni yeni basit alışkanlıklar eklemek suretiyle hayatın kontrolünü eline alabileceği hissiyatını verdiği için motive edici/umut verici bir ifade.

"ne kadar da seviyorum seni"diyen (bkz: nikos vertis) şarkısı. ruhumdan bir parça, en derinlerinden. bir bardak çaya, iskeledeki vapura, kitaplıktaki eksik kitaplara, uçsuz bucaksız denizlere akıp giden, her birine benden bir parça bırakan şarkı.

/denizlere akıttım göz yaşlarımı sevgilim, sıyrılıp güneşin ışığından, sana olan sevgimi okur musun göz yaşlarımdan?/

open.spotify.com/track/5o2M...

sözleri :
~yine senden uzakta bir gece de sabahı buldu
sabah oldu ama artık sen burda değilsin
zamanı sayıyorum , yollara bakıyorum
hangi gece seni çaldı seni tekrar bulayım diye

ne kadar da seviyorum seni , düşünmediğim bir saniye bile olmadı
ve geceleri uyumuyorum , şimdi artık yaşamıyorum
ne kadar da seviyorum seni , kalbimden hiç çıkmadın
düşlerimden de , hep burdasın

seni unutacağım dediğime güldüm
güçlü olacağıma güldüm
ama hala seni hatırlıyorum , seni özlüyorum ve korkuyorum
geceler beni öldürüyor , nereye tutunayım~

göz her zaman hislerin, duyguların, insanın iç dünyasının en masum penceresi olarak düşünülmüştür. on sekizinci yüzyılın sonlarına doğru da bu saflığını kaybetmeden, bir aşk simgesi olarak minyatür resim şeklinde gözüktü.

lovers' eye ya da göz minyatürü, ingiliz tarihinde 1714 ile 1830–37 yılları arasındaki georgian devri olarak bilinen yıllarda yapılmış eşlerin, çocukların veya sevenlerin göz resimleri idi. duygusal sebeplerle yapılmış bu minyatürler genellikle broş, bilezik, kolye, yüzük veya madalya olarak kullanıldılar. 18. ve 19. yüzyıllarda aşıkların, gözlerini kalplerine yakın yerlerde taşıdıkları söylenir. 1700'lerin sonlarında başlayan akımın tarihinin galler prensi (daha sonra kral ıv. george olacak) george augustus frederick ile, aşık olduğu kadın maria fitzherbert arasında başladığı söyleniyor.

bir söylentiye göre galler prensi george daha önce iki evlilik geçirmiş katolik maria fitzherbert’e aşık olmuştur. reddedilen prens intihar girişiminde bile bulunur. maria, isteksizce onun evlilik teklifini kabul eder (veya kaçınmak için avrupa'ya kaçar.) fakat belli sebeplerle george'dan uzaklaşır. 3 kasım 1785 yılında george, maria'ya bir mektup yazarak ona evlilik teklif eder. mektupla beraber bir yüzük değil, richard cosway'a yaptırdığı 'kendi gözünün resmini' gönderir. 15 aralık 1785'te çift eğlenir ve gelenek başlar. her ne kadar evlilik ııı. george veya çevrelerce kabul görmemişse de ıv. george'un da, maria'nın gözlerini üstünde taşıdığı söylenir.

fakat richard cosway'den önceye raporlanmış başka göz minyatürleri de bulunmaktadır. cosway'in de rakibi olan george engleheart'in defterlerinde 1775'ten 1813'e kadar geçen süre içinde 23 göz portresi kayıtlıdır.

yanlarına bazen saç taneleri de iliştirilen bu semboller bir nevi gizlilik için de kullanılıyordu. minyatürlerin sahibini, sadece alıcısı bileceği için açıkça taşınabiliyorlardı. böylece anonim bir şekilde aşk simgesi iletilmiş ve sadece aşıklara özel bir şekilde taşınabilmiş oluyordu. 20. yüzyılın başlarında da aristokrat sınıf ve kraliyet mensupları tarafından canlı tutulmaya çalışılan sanatta bazen sadece gözler değil, anlamı güçlendirecek simgeler de kullanılırdı. aşk simgesinden, hatıra takısı olarak kullanılmaya başlanan bir süreç de yaşandı. göz yaşları veya bulutların arasından bakan gözler... sadece resim değil, resmin bulunduğu çerçeve de dikkate değer bir şekilde anlam taşıyordu. inciler göz yaşlarını temsil etmek için, elmas güç ve uzun ömrü, mercan saflığı ve korumayı, garnet dostluğu ve turkuaz sağlığı temsil etmek için kullanılmıştı.

william wood gibi başka sanatçılar tarafından da yapılmış bu resim sanatı bazen tüm bir aile üyeleri için sipariş edilirdi. sadece resimde değil edebiyatta; yazarlar ve şairler tarafından anlatılmıştır bu takılar.

kaynakça ve daha fazlası: langantiques.com, artuk.org, wikipedia, konu hakkında bir blog - serkan hızlı