ankara'ya göktaşı düşmesi hadisesinden daha çok ses getirmiş, bizden sonraki kuşaklara anlatabileceğimiz e darbe kalkışması.
kalkışma esnasında 3 dal sigarasını cömertçe uzatan patagonyalı'ya, nazar değdiren eyluling'e , haber peşinde cephe hatlarına yardıran bir bilen'e, saniyelik istihbari paylaşımlarda bulunan uykusuzkahve ve hazall'a, ban yediğini düşünüp kulağımın çınlamasına sebebiyet veren ve sahipsiz bırakmayan yazarlara teşekkür ediyorum.
kafa sözlük evimiz iko babamız!
adam yine kurtardı.

sözlüğümüzde bu kadar şair varken şiir'in tanımının 7 sayfa içerisinde pek yapılmamış olduğunu ve birçok kişinin şiir alıntısı yaptığını görünce tanım yapmam gerektiğini düşündüm.

kaliteli şiiri ve edebiyatımızı gerçekten çok seviyorum. kaliteli seslerden dinlemeyi de öyle, fakat bunların aksi olduğunda şiire haksızlık edildiğini ve sömürüldüğünü düşünüyorum. tanıma geçmeden önce ufak bir uyarı vereyim, biraz sıkıcı bir tanım olabilir, yazımın amacı şiir'i bilmeyenler için genel bir fikir oluşturmak ve sınava falan hazırlanan arkadaşlar varsa yine genel bir tablo oluşturmak.

şiir bildiğimiz üzere edebi metinler'in coşku ve heyecanı dile getiren metinler alt başlığında konumunu alır. şiir, ve mensur şiir olarak.

zihniyet, içinde bulunduğu dönemi, o dönemin ve kişinin görüşleri ve inançlarını yansıtan düşünce tarzıdır. hal böyle olunca şiir, şairlerin zihniyetini ve yazıldığı dönemin esintilerini içinde barındırır. elbette şairin yazma amacı illa dönemin zihniyetini ortaya koymak değildir fakat çaba göstermeden bu ipuçlarını eserine yansıtır.

şiirde yapıyı nazım birimi ve nazım şekli oluşturur.
nazım birimi: dize (mısra), beyit, dörtlük, bent.
nazım şekli (biçimi): kısaca şiirin dış yapısıdır. gazel, mesnevi, koşma, semai.

şiirde ahengi sağlamak için ölçü'den yararlanılır. bunlar: hece ölçüsü, aruz ölçüsü ve serbest ölçü'dür. hece ölçüsüne ''parmak hesabı'' diyen ahmet haşim'e buradan selamlar.

dize sonlarındaki ses benzerliğine uyak denir. uyak bulmayı çok severdim eskiden*. yarım, tam zengin, tunç, cinaslı uyak olarak ayrılır. bunları uzun uzun anlatmayı çook isterim fakat google'layıp bulun en iyisi. yazıp okunmayınca üzülüyorum da.

şiir türleri lirik, epik, didaktik, pastoral, satirik, dramatik. bunları açıklamayıp düz bir şekilde yazınca da gerçekten sıkıcı oluyormuş, tarzıma hiç uymuyor. e niye açıklamıyorsun da demeyin, dediğim gibi genel hat oluşturmak amacıyla yazılıyor bu tanım*.

şiirde söz sanatları bolca kullanılır. onu da google'layabilir veya özelden yazabilirsiniz çünkü 1252. kez dediğim gibi sıkıcı bir tanıma doğru evrildi tanımım, ben gidiyorum.

karadeniz'in eski yunanca adı. konuksever anlamına geliyor imiş.

alman kültürünün sentezlendiği avrupa ülkesi. saraylarını ve müzelerini hep merak etmişimdir. sanat ve tarih şehri viyanayı bir görmek isterim doğrusu.*

her şeyi bilirler ama uygulamazlar..

atatürkçülüğün bu ülkeyi ileri götürdüğü doğru. ama rahmetli atatürk'ün fikirleri geçmişte kalmıştır ve dolayısıyla kemalizm artık gerici bir ideolojidir. kemalist arkadaşlar bana kızmasın.

edit: atatürk'ün "sözlerim bilimle çelişirse bilimi seçin" diye bir sözü yok.

boş bulunup güldüm allah affetsin.*

dışı seni içi beni yakar ülkemizin bu sefer de güzelliklerini ve başarılarını konuşalım talebiyle açılmış başlıktır. belki birçok şeyi cımbızla bulacağız ama, ilk akla gelenlerden başlayalım.

(bkz: güreş)
(bkz: türk edebiyatı)

türkiye'de yanlış bilinen kavramlardan birisidir. işin tuhaf yanı ateistler de "ben hümanist değilim abi" diye gezerler. kimse de demez ki "biz hümanist değilsek neden ateistiz?" diye.

bir felsefi akım olarak insancıllık. insanları çok sevelim değil mevzu, insanı baz almak söz konusu. yani doğa üstü güçlerle ilgilenmez, seküler bir duruşu vardır. her türlü otorite karşısında insanı özgürleştirme çabasıdır. ama bunun yanında insanı diğer canlılardan üstün tutmaz, doğa ve hayvan sevgisi de esastır.

hümanizme göre insan da bir hayvandır. tek farkı, doğru yanlış kriterlerini koyabilme becerisi sayesinde toplumsal bir düzen oluşturabilmiş olmasıdır. benzer bir düzen şempanzelerde de var ama tarif edemedikleri için bizim kadar gelişkin değil. hümanizm işte bu becerimiz sayesinde oluşturduğumuz düzeni istisnasız bir biçimde herkese uygulayalım der. katilse cezasını çekmeli. suçluysa hapislerde yatmalı. bunun aksini kim savunuyor? hayali bir hümanizm garabeti yaratmışsınız, toplumdaki bütün ikiyüzlülükleri onunla ilişkilendirmişsiniz, kendi straw man'inizi kötüleyip duruyorsunuz.

çünkü hümanizm, ırkçı, renkçi, kafatasçı, bazı insanları insan olarak görmeyen, oligarşist, kendini beğenmiş, kibirli, kendini diğerlerinden akıllı ve bir bok zanneden kim varsa hepsinin karşısında olan, bu yüzden de hepsinin ortakça nefret ettiği bir düşünce biçimidir.

(bkz: o romandaki hayali belki gerçek yapmaya)

diego velasguez- nedimeler

buraya resim koymayı bir türlü öğrenemediğim için resmi koyamıyorum. özür dilerim

zamanında tinderda geçmiş olan über bir cümle.
kahramanımız, kadın kişisinin başının kapalı olduğunu görünce en muhafazakar yoldan hayvani duygularını dışarı vurmak istemiş.

vücudumu hareket ettirmek.

mesela parmağımı oynatıyorum ama öyle bir komut verdim mi? yok, düşündüm mü? hayır
ama istedim ve o hareket ediyor yada kolum yada bacağım yada diğer bir uzvum, sanki tanrıdan diliyorum ve kabul oluyor gibi şakkadanak.

daha kendi vücudumu anlayamadım. hahaha.

tanıdığım cem yılmaz bu filmin senaryosunu bir karikatürist gibi sigara kağıdına mı yazdı acaba? bu film o kadar kötü ve tükenmiş bir film ki, ne filmi izleyen ne de konuşan var artık. yani cem yılmazın filmleri hep tükenen filmler, bildiğin süresi çabuk geçen filmlerden bir tanesi de bu. youtube'a film ile ilgili bir yorum yazmıştım bana abi kaç sene oldu diye mesaj atmışlar. yani yıllandıkça şarap değil bildiğin sirke olan filmler yapıyor cem yılmaz. peki bu kadar şey yazdık abicim biraz da filmden bahset dediğinizi duyar gibiyim, ben de bu arkadaşlara basit bir soru sormak istiyorum? komedi nedir? mizah nedir? hatta kamera ile çekilen bir şeyin film sayılabilmesi için temel gereken asgari koşullar nedir? mesela bir mantık örgüsüdür. bu filmde değil hiçbir cem yılmaz filminde kaçamak ve hepsi bir arada dahil bir mantık örgüsü yok. yani bir düşünceyi takip edemiyorsun. örneğin amerikaya giden iki kişinin takip edeceği ve filmi anlayacağı temel fikir nedir? filmde iki şaklabanın bir at arabası ile amerikayı dolaşması ve iğrenç bile sayılamayacak zevzeklikleri var, komik değil, düşündürücü değil, anlamlı değil, film değil. cem yılmaz da senelerdir düşündüren film kavramı ile dalga geçip duracağına bir sanat eserinin zaten bir fikir yada düşünce anlatması gerektiğini bile kavrayamamış birisi.

"ölüm, böyle altı okka koymaz adama; susmak ve beklemek müthiş!" dizeleriyle az cümleyle çok şey anlatan ahmed arif şiiri.*
seslendirilmiş halini de bırakayım;

muz tabiiki,
diğer meyvelere bakınca, muzun sanki sizin için hazırlanmış pişirilmiş, soğutulmuş filan bir tatlı kadar, lezzetli, kıvamlı oluşu, ve öylece doğada yetişiyor olması, bana hep inanılmaz gelmiştir, iki taneden fazla yenmiyor zaten, taş gibi mideye oturuyor, hazmetmesi de zor, ama bence muz varsa diğer meyveleri tercih eden çok az insan vardır, keyif verici madde resmen.

fikirlerine saygı duyduğum ama katılmadığım kadın.

ben hatalarımı hiç mi hiç sevmiyorum. keşke bazı şeyleri öğrenmek için hata yapmama gerek kalmasaydı. zamanında büyük sözü dinleseydim mesela ya da insanların yaşadıklarından ders çıkarıp ben de benzer hatalara düşmeseydim vesaire...

yok yok, ben sevmiyorum hatalarımı. son kararım.

huzur.

kuvvet sporlarında hâlâ kullanılan en muazzam programlar ve çalışma biçimleri sovyet dönemindeki spor uzmanları tarafından geliştirilmiş çalışmalardir.
o döneme ait kayıtları incelediğimde bariz şekilde farkedilen askerî disiplinde sporcu yetiştirme prensip haline getirilmiş. bu disiplinli yetiştirme kültürünün etkisi hala devam ediyor ki dünyadaki en iyi güreşçiler halterciler ve dövüşçüler rusya ve altında bulunan özerk halklardan çıkıyor. olağanüstü.