san marinolu eurovisiondaki serhat mısın?
almışsın mikrofonu eline caz yaparsın
operada daha çok iş varmış oraya koşturasın
kuzguncuğa gelme ha coplanırsın.

insanlara bir şarkının nasıl farklı yorumlanabileceğini gösteren sanatçı.

sayesinde jest oldu dinleyebilir hale geldik.

bu benzerliği açısından bir diğer sanatçı için (bkz: lin pesto)

önemli olan bunu kabul etmek ve söyleyebilmektir.*

önce eşeğini kaybedip sonra bulma durumu.

canım telefonuma kavuşmam.
o yoksa ben hiçim o yoksa benim varlığım anlamsız. *

şerefine, ben de portishead sevdamdan bir günlüğüne vazgeçiyor ve gururla sergiliyorum. çok şık bir incelik gerçekten. düşünenlerin aklına, yapanların ellerine ve edinenlerin de karmalarına sağlık.

bana en anlamsızı koca 3.5 senenin ardından “benimle evlensene” şeklinde gelen mesajdır. sonra arkadaş aynı sene içinde biriyle evlenir. demek acildi işi. *

planlı olmayan aniden yapılan yolculuklar güzeldir.
en güzeli ise bence en özgür olduğun zamanda yapılandır.

levent yüksel -medcezir.
mor ve ötesi -dünya yalan söylüyor.

oğlunun hamile eşini dövüp kadının düşük yapmasına sebep olan kişidir. daha sonra oğlu ile kavgaya girip, ani bir sinir krizi ile oğlunun başına demir bir çubukla vurmak sureti ile oğlunu yaralar. çar yaptığına pişmandır artık. oğlunun başı iltihaplanıyor ve birkaç gün sonra hayatını kaybetmiştir. ömrünün sonuna kadar acı çekmiştir. 28 mart 1584 tarihinde satranç oynarken yere yığılıp ölüyor. yıllar sonra yapılan otopside civa ile zehirlendiği ortaya çıkıyor.

maç sonu sıfır biten müsabaka .

ne de güzel çifttir, hayalimdir. *

ailenin kutsallığı fetişizmi.

ama abi kadın dayak yiyor kocasından - olsun olsun aile dağılmasın
ama abi çocuğun üzerinde sigara söndürüyorlar - olsun olsun aile dağılmasın
ama abi baba bağımlı olmuş, kumar oynuyor eve para getirmiyor çocuklar perişan - olsun olsun aile dağılmasın
ama abi adam baldızı götürüyor + kuma getirmiş başka kadını karısının üstüne - olsun olsun aile dağılmasın
abicim aile komple sıyırdı hastaneye yatırmak gerek - olsun olsunn aileee..

insan olduğunun unutulması. özellikle ülkemizde kadın insan yerine konulmuyor, herkes mal gibi sahiplenme derdinde. evlenirsin hizmetçi olursun, çalışırsın aranıyor olursun ama asla insan olmazsın.

dayatılmış bir güzellik standartı var ve buna uymadığında ötekileştirilirsin. kadın dediğin güzel giyinmeli, mutsuz olmaya hakkı olmadığından her daim bakımlı ve güler yüzlü olmalı.

erkeklerin yapmak istemediği işleri bildiğin için yapmak zorunda kalırsın. sanki doğuştan sana yüklenmiş bir özellikmiş gibi bildiğini düşünürler ve sen kadınsın o erkek, yapamaz o derler.

biri senle bir şeyler yaşamak istediğinde kabul etsen de etmesen de ötekileştirilirsin. özellikle kabul edilmediğinde yemediğin küfür, girmediğin sıfat kalmaz.

daha bu liste uzar fakat benim yazdığım her kelime içimi daraltıyor, isyan bayrağı çekmeme adım adım yaklaştırıyor beni. tek istediğim insan yerine konup herkesin kendi işini görmesi. bu kadar zor değil fakat bazılarının konforları bozulmasın diye kadınlar çekiyor bütün çileyi. sesini çıkartınca da yine ötekileştiriliyorsun. kısaca kadınsan her türlü ötekileştiriliyorsun.

benimle arkadaş olun nütfenn noluyy . *


büdüt: eşcinsel değilim ama çok sevgi dolular seviyorum yani onları *

düdüt: antalya’da olanlarla kanka olunabilir. *

/ bir gün açılır açılmaz sandığın kapılar vurunca güneş
bir karanlık daha erişti güne saat neredeyse beş / * *

04:49 / izmir

ırkçılık, lgbt gibi meseleler suni gündemlerdir bir kez daha yazayım, kasıtlı olarak sunuluyor. bizim toplumumuzun meseleleri değil.

ırkçılık biyolojik üstünlüğe ve pozitivizme dayanır. avrupa kökenlidir. beyaz adam felsefesini taşır. bu felsefenin sonuçları da insanları renkleri, dilleri sebebiyle sömürmek, öldürmek gibi sayısız örnekle kanıtlanmıştır.

bizde ırkçılık denilen şey ise bu manada ırkçılık olarak görülemez. toplumsal-kültürel temellidir ve durup dururken sömürmek, öldürmek gibi bir amaç taşımaz. ermeni, rumla olan ilişkiler çeşitli olaylar sebebiyle mimlenmiş hale geldi. bundan önce hatta savaş döneminde bile ermeniler rumlar bu ülkenin en zenginleri, en ayrıcalıklı konumlarına da sahip oldular. avrupanın siyahilere yaptığı gibi kimseyi köle kamplarına alıp çalıştırmadık, ya da köle muamelesi göstermedik.

bunun dışında da her toplumda milliyetçi refleksler olur, milliyetçilik yüzyıllardan beri toplumların doğal örgütlenme biçimidir ve sürekliliğini geçerliliğini ispatlamıştır. her şeyin kötü tarafı olabileceği gibi konuya nereden baktığınızla da alakalıdır. ben karadenizliyim, çepniyiz, büyüklerimiz kızınca çepni diye aşağılıyor. adamın kendisi çepni. bu tür ithamları vs. avrupanın bugün dayattığı sjw mentalitesiyle anlayamazsınız. o sjw'yi bile eleştirel düşünmeden kendi ülkesine göre değerlendirmeden kopyala yapıştır olarak alıyorlar. o ırkçılık o ırkçılık değil.

he bu arada o kadar gına geldi ki köküne kadar ırkçıyım ama siz ırkçılığın daha ne olduğunu bile bilmiyorsunuz.

edit: bir arkadaş tamam oradan doğdu ama bugün evrensel bir anlamda kullanılmıyor mu dedi. doğrudur. elbetteki bir insanı ırkı dolayısıyla aşağılamak, yargılamak ırkçılıktır. ancak bahsettiğim gibi bizimki pozitivist bir üstünlük inancından ya da etnik olarak karşı tarafı ikinci sınıf olarak görmekten ziyade, muhafazakar ve toplumsal-kültürel bir dışlama. yani gavurda bir millettir, mağribi de bir millettir. direkt olarak etnik kökene saldırılmaz ki islam buna izin vermez. zenci kelimesi mesela zen adasından gelir. oradan gelen anlamındadır. ispanyanın negrosu ise aşağılama olarak siyah anlamına gelir sonra nigga'ya dönüşmüştür.

askerde komutanın aylak aylak gezen benjamin frankline verdiği emirdir. tabi benjamin hemen faraşı kapıp temizliğe başlar.

giydirmeyen erkek özgüvensizliği.. yada şöyle demeli, ben mini etekli kadınlara bakıyorum ya kesin benim karıma da bakarlar korkusu.. kişi kendinden bilir.. istediğini giyer istediği yere gider evlilik esaret mi ortak payda da birleşmek mi önce buna karar verilmeli.. iyi o zaman birde (bkz: şort giyen erkek)başlığı altında birbirimizi gavatlıkla suçlayalım fark ne? yapmayın çıkın artık bu sıglıktan

üşengeç insanların hayat fels…**

varoluşsal bir sancı hikayesi: nilgün marmara

istanbul’da kızıltoprak’taki evleri dönemin yalnızlık tutkunu şairlerinin buluşma mekanı haline gelmiştir. ece ayhan, cemal süreya, edip cansever, tomris uyar, ilhan berk, cezmi ersöz, orhan akkaya… bu buluşma akşamlarında arkadaşlarınca zenci gırtlağına sahip olduğu söylenen nilgün şarkılar söyleyip arkadaşlarını eğlendirmiştir. belki de bu buluşmalardaki neşeli halinden cemal süreya, onu amerikalı yazar f.scott fitzgerald’ın ele avuca sığmayan karısı zelda’ya benzetir ve ona “çılgın zelda” derdi. bu yazar ve şairlerle sıkı dostluğuna rağmen kimseye yazdığı yazılardan pek bahsetmezdi ancak intiharından hemen önce eşine bıraktığı veda mektubunda ölümünün ardından daktiloya çekilmiş şiirlerini insanlarla paylaşabileceğini yazmıştır.

bu yıkıcı ölümün ardından yakın dostlarından cemal süreya şu açıklamayı yaptı “nilgün ölmüş. beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. ece ayhan söyledi. çok değişik bir insandı zelda. akşamları belli bir saatten sonra kişilik hatta beden değiştiriyor gibi gelirdi bana. yüzü alarır, bakışlarına çok güzel ama ürkütücü bir parıltı eklenirdi. çok da gençti. sanırım, otuzuna değmemişti daha. ece ile gergedan için yaptığımız söyleşide ondan söz ettim: bu dünyayı başka bir hayatın bekleme salonu ya da vakit geçirme yeri olarak görüyordu. dönüp baktığımda bir acı da buluyorum nilgün’ün yüzünde. o zamanlar görememiştim. bugün ortaya çıkıyor.”