özleyenleri için, sözlük radyosunun açılmasını heyecanla beklerken dinleyebileceğiniz podcastler bulunmakta.
(bkz: pame radyo yayını)
kafasozluk.com/entry/764606
kafasozluk.com/entry/801512

ön sırada oturuyordum ve küçük kopya kağıtlarım ayağa kalkmamla etrafa saçılmıştı.*

günaydın sözlük…

ama öyle, inşaat kumuyla oynayan bir çocuğun, kumu eşelerken kedi bokuyla karşılaşması gibi kötü sürprizli bir günaydın değil elbet…

canınızın “ bi’şey “ çektiği ama ne çektiğini bilemediğiniz bir akşam, açtığınız buzdolabının içini boş boş seyrederken, gözünüze çarpan dondurma kutusunun içinden, anne yapımı ev keki çıkmış gibi sürprizli bir günaydın…

beklenmedik bi’ günaydın…
“ ona küçük sürprizler yapın “ lı bir günaydın…

3 sene önce eşimle birlikte dişimizi tırnağımıza taktık, varımızı yoğumuzu ortaya koyup, uğruna günde 12 saat çalıştık (şaka değil, yasal da değil, beyaz yaka da maalesef bu şartlarda ülkemizde) ve bir ev aldık, kredisinin yarısını ödedik devamını da hala ödüyoruz. bu kredi varken bakamayız diye çocuk bile yapmadık. komşularımızla çok mutlu olduğumuz, kendisini çok sevdiğimiz bir evimiz var. yurt dışı imkanları karşımıza çıksa dahi burada mutluyuz deyip bir yere kımıldamadık.

şimdi evimizin 100 m yanında bulunan 10 senelik okul bilmediğimiz bir nedenle (!) yıkıldı ve mülteci okulu yapılıyor. bu demek oluyor ki, yaşam tarzlarımız aynı olmayan insanlar kısa süre içinde buraya yerleşecekler. ve biz şimdi kendi aramızda ne yapalım? taşınalım mı? komşularımızı seviyoruz, burayı seviyoruz? yine de gitmeli miyiz bunu konuşuyoruz..

neden mi? çünkü mahallemizin çehresi değişecek, çünkü ben bugün giydiğim elbiseyi (zaten inanılmaz sakin ve ıssız olan bu yerde) giyemeyeceğim. korkacağım, bakışlardan rahatsız olacağım. çünkü biz istanbul'dan tam da bu sebeple taşındık. çünkü biz tam da bu sebeple bu semtte oturmak istedik. çünkü ben işten gecenin köründe döndüğümde evime huzurla gidebileyim istedik.

şimdi çok kafasız varmış sözlükte diyen arkadaşa sormak isterim, bir tane, 2 tane değil tüm semtin çehresini değiştirecek okul senin evinin yanına yapılsın ister miydin? şimdi yukarıda uzun uzun projeyi anlatan ve onlar zaten oradaydı, yoğun yaşadıkları yerlere yapılıyor diyen arkadaşa da belirtmek isterim. hayır! bizim semtte yoklar.. hem de hiç.. bu tamamen yerleştirme politikası. eğer bu okullarla bir adaptasyon planlansaydı bunu mevcut devlet okullarında yaparlardı. almanya'da sizce türk çocukları türk okuluna mı gidiyor? hayır, haftada bir gün türkçe dersi seçiyorlar benliklerini unutmamak için, o kadar. ayrıca medeni ülkelerde bir semt için böyle büyük adımlar atılırken mahalle sakinlerine sorulur, referandum yapılır bölgesel. öyle tepeden inme al yaptım senin de hayatın değişisin banane denmez.

istanbul'daki arkadaşlarımdan 3 tanesi geçtiğimiz ay yine yurt dışına gitti yaşamak için. bunların hepsi bu ülkenin yetiştirdiği emek ve para harcayıp bir yere getirdiği ve tam da ülkeye en çok katkı sağlayacak zamanı gelen insanlar. gittiler.. neden mi? 3'ününki de ekonomik değil. artık burda yaşayamıyoruz, sahile inemiyoruz yolda bile yürünmüyor. 5 kişiden biri türkçe konuşmuyor burda, rahat değiliz dedikleri için..

37 yaşındayım.. mühendisim.. 11 senedir bir konuda uzmanlaştım. 2 yabancı dilim var. eşim de benzer. ve biz bugün, burada kendi insanımızla yaşamayı sevdiğimiz, buranın güzelliklerine duyduğumuz hayranlık ve etrafımızda çocukken bizimle aynı çizgi filmi izlemiş aynı şeylere gülebildiğimiz insanlar olsun diye zamanında çalışmak için gitmeyi düşünmediğimiz ülkeleri şimdi düşünmek zorunda kaldık.. birlikte yaşamak istemediğimiz mülteciler yüzünden, bize aynı tavırla bakacak ülkelere.. bin bir emekle aldığımız evimizin fiyatını dahi düşüren okul yüzünden... o yüzden kimse de bana şimdi gelip yok hamaset, yok bilmem ne demesin.

ona seda sayan'dan bende seni se... gelsin.

2006 yılında çıkan elder scrolls serisinin rpg türündeki 4. oyunudur. bu tanımda oyunun içeriğine girmeyeceğim başka yazının konusu olsun, bir de oyunu bitirmem gerek*. şimdi oblivion'un muhteşem müzikleri var, gerçek hayatta kimi durumlarda arka plana koyunca sanki oyunun içindeyiz de karşıdakiler npc imiş gibi acayip uyumlu videolar çıkıyor. youtube'da bu tarz birçok video var. aşağıya birkaç tane bırakıyorum. keyifli izlemeler*.

böyle başlık açmasını nereden öğrendiniz? *

ordum

çok duygusalim..
belki de melankolik..
durduk yere..

sayın selefiler,
islam'da kelam esastır kişi ben müslümanım diyorsa kuranı ve peygamberi reddetmedikçe müslümandır veyahut bu dünyada biz onu müslüman kabul ederiz, yani kişileri yargılayabilecek bir pozisyonunuz yok.

ve dahi allah'tan damı korkmuyorsunuz? birine küfür itham etmenin ne büyük bir mesuliyet olduğunu bilmiyor musunuz?

bunların hepsinden bi haber iseniz, bu ayet ve hadisler sizi ürpertip içinize korku salmıyorsa, kendinize nasıl müslüman diyebiliyorsunuz?

"bir mü'mini küfr ile itham eden onu öldürmüş gibi olur." (buharî, ıman 7; tirmizî, ıman 16)

(boşuna) özür dilemeyin; îmân etmenizden sonra gerçekten kâfir(liğinizi açığa vurmuş) oldunuz! içinizden bir kısmını (samîmî tevbelerine binâen) affetsek bile, bir kısmına da gerçekten onlar günahkâr kimseler olduklarından dolayı azâb edeceğiz!

(tevbe66)

"kalbini yarıp baktın mı?"

(ebû dâvud, cihad, 95; ıbn mâce, fiten, 1).

sabah kahvesini alıp kütüphaneye giden ve gerçekten ders çalışabilen insanlara her zaman özenmişimdir mükemmel iradeleri olduğunu düşündüğüm insanlardır

yayındaşım, kankam, varoluşşal sancılarını sevdiğimdir.
tanım: kutlu, uğurlu anlamına gelen isim.
bence ismiyle müsemma, kendince hayattan o şekilde bir feedback alamayan brom.
lep demeden leblebiyi anlayan,
hayatla, kendiyle ya da benimle kavga ederken dahi bi şeyler katan
güzel günler göreceğiz güneşli günler demek istediğimdir.

yokluğun cehennemin öbür adıdır.
üşüyorum, kapama gözlerini...

"hasret kaldık yüreği güzel insanlara..."

televizyon karşısında uzanıp, çayımı yudumlarken önce sağ bacağımı sol bacağımın üstüne atmayı planlıyorum. bir süre geçtikten sonra, arada çayımı yudumlamayı unutmayarak tabi, sol bacağımı sağ bacağımın üstüne atacağım.

ama belli ki bu da yetmeyecek ve heyecan arayacağım. bu yüzden aldığım radikal kararlar sola dönerek yatacağım. ama bilirsiniz ki bu pozisyonda yazı yazmak zor; o nedenle candy crush açıp heyecanlı geçen akşamımı renklendirebilirim. bir-iki şeker patlatmaktan daha heyecanlı kaç şey var ki hayatta?

bu aktivitelerle tavan yapan adrenalinle, soluğu mutfakta alıp çayımı tazelerim. hava da güzel, gider bir de sigara içerim çayın yanında.

sonra tekrar koltuğa döner ve demin saydığım aşamaları tekrarlar ve adrenalin patlamasıyla geçen günümü bitiririm.

bir alberto manguel kitabıdır.

bu kitap uzun bir yolculuk. yola çıkmadan önce yapmanız gereken tek şey alberto manguel’in muhteşem sesine ayak uydurmak ve ihtiyaç duyacağınız gündelik eşyalarına yanına bolca merak duygusu da katarak yola çıkış zamanını beklemek.

bu yolculukta alberto manguel de yalnız değil. aslında yolculuk boyunca birçok insanla karşılaşıyoruz. harikalar diyarındaki alice’ten yalan söylemekte zorlanan pinokyo’ya kadar. ama asıl yoldaşımız bambaşka biridir. çok büyük, çok görkemli, çok etkileyici, ölümsüz bir yazar olan dante alighieri’dir bu yol arkadaşı.

alberto manguelbizi de yanına alıp merak duygusunun sormamıza neden olduğu soruları araştırırken dante de bizimle usul usul yürümekte ve elbette kolunun altında o ölümsüz eseri ilahi komedya ile.

her bölümde ilahi komedya’ya sırtımızı verip çok eski zamanlardan günümüze kadar merak duygusunun etkisi ile sorduğumuz sorular, yazdığımız kitaplar, okuduklarımız, anlamaya çalıştıklarımızın peşinde dolaşıp duruyoruz. cehennemin dibini görüp, araf’ın sislerini yarış cennete ulaşmak için merak dolu bir yolculuk.

hazırlıklarınızı yapın, yola çıkmak için uygun zamanı bulun ve yolunuz açık olsun. aman bizi merakta bırakmayın.

benzindir. 97 oktan missss gibi.

her halükarda adana alacağını düşünüyorum.

farklı toplumların bir araya gelip oluşturdukları farklılık mi dersiniz.

adli olaylarda öne çıkması mı dersiniz, her şey mevcut.

yemek yemekten başka hobimiz kalmadı gençler geçmiş olsun