büyük konuştuğunu yaşamada bir marka olma yolunda, basamakları üçer beşer çıkan benim, bu son icraatla içinde bulunduğu veri tabanı.
ben bunu sss' de görünce başlık açtım (bkz: mahlas değiştirmek), bir güzel de entty girdim #447325
olmaz dedim, olmamalı dedim, ben yapmam dedim. ne oldu? bugün fikrimde bir miktar değişiklik oldu. hala mahlasın elzem durumlar dışında değiştirilmesine karşıyım. işte onu yapmam.**
ama gel gör ki bu özelliği kullanarak, sözlüğün genel cerrahı&plastik cerrahı helios önderliğinde küçük bir operasyon geçirdim. mahlası amacından saptırmadan, sadece daha mantıklı, okunur hale getirildi.
baştan niye böyle almadım diye ben sorguladım, sorgulayan olursa da #506762 böyle de yazdım yakın zamanda.
bu arada narkozun etkisi hala geçmedi. yanlış şeyler sayıklamadan, kısaca teşekkür ediyorum. eline sağlık helios.

hayatta kendinize yapabileceğiniz en büyük iyiliklerden biri.

zaman zaman eski tanımlarımı okurum sırf yazım hatası yapmış mıyım diye görmek için. ve görüyorum ki; mal mal yazım yanlışları yapıyorum. dokunmatik telefonla yazmayı beceremiyorum yavrım. gideyim de ajansı izleyeyim.

kanın açık renkli olduğu ve kalp atımına uyumlu şekilde fışkırdığı görülen kanamalardır.

kıymeti sonradan anlaşılacak kızdır. bilirkişidir. tertemiz kalbi vardır, bencil değildir. sabırlıdır. ulan ne güzel kızmış kıymetini bilemedik dedirtir.

gelişi güzel çiğnediği sakızın tadının kaybolup gitmesi gibi son bulacağını kestirememişti gelişi güzel yaşadığı hayatının.

“burda -bilmem bir şeyi -bulmak için kiminle yatmam gerekiyor ? “gibi bir klişe esprileri vardır.

serotonin insanda mutluluk, canlılık ve zindelik hissi veren bir nörotransmitterdir. eksikliğinde depresif, yorgun ve sıkılgan bir ruh hali görülür. yapısal olarak monoamin grubuna girer ve triptofan aminoasitinden sentezlenir.

yeşilköy sahil

datça

itirazım var bu zalim kadere
itirazım var bu sonsuz kedere
feleğin cilvesine
hayatın sillesine
dertlerin cümlesine
itirazım var

erkeklerin, kadınların vucüt ölçüsüne bakması ile bir olandır.

bir cismin 3 boyutlu görüntüsünü oluşturabilmek için ışığın özelliklerinden yararlanan teknoloji.

görüntü, cisimlerin yansıttığı ışığın beynimizde işlenmesiyle oluşur. bir fotoğraf çektiğimizde, söz konusu cismin anlık bir görüntüsünü elde ederiz. bu nedenle kendisi 3 boyutlu olan cisme ait bu görüntü bize 3 boyut algısı vermez. zira 2 adet gözümüzün görme açılarının birbirlerinden az da olsa farklı olmasıdır cisimleri 3 boyutlu olarak algılamamızı sağlayan özellik.

eğer aynı cismin 2 farklı gözümüzle göreceği açılardan 2 farklı fotoğrafını alır ve birleştirirseniz bu durum 3 boyut algısına biraz daha yakın şekilde işler. sinemalarda kullanılan 3 boyut gözlükleri benzer fiziksel gerçekler üzerinden şekillendirilir.

eğer cismin gerçekten 3 boyutlu şekilde karşımızda belirmesini istiyorsak bunu da ışıkla yapabiliriz. basitçe anlatmaya çalışayım.

bunun için bir lazer ışığını alıp 2'ye böleriz. bu 2 lazer demetinden birini, görüntüsünü almak istediğimiz cisim üzerine düşürürüz. lazer bir ışık demeti olduğundan, cisim üzerinden yansır. bu yansıma da bir ekran üzerine düşürülür. elimizdeki 2. lazer demetini ise aynı ekrana doğrudan düşürürüz. ekranda bir girişim deseni oluşur. bu iş için tasarlanmış özel bir kimyasal içeren film ve ekrandan geçirilen başka bir lazer ışığı aracılığıyla gerçek cismin 3 boyutlu görüntüsü elde edilmiş olur.


görselin kaynağı

günümüzde hareketli hologramlar çeşitli sektörlerde kullanılıyor.



***

hicligindansi ukdesidir.

insanların gerçek yüzünü görmüş olmak ve ona göre sıfırdan emin adımlarla ilerlemek.

ben çok geç farkettim.

dikkatli bir insanımdır ben. işaretleri görürüm. insanlara küçük, önemsiz gibi gelen detayları fark etmekte zorlanmam. bence küçük değillerdir hatta çoğu zaman. çok mu akıllıyım, yoo, zihnim böyle çalışıyor. ben de böyleyim işte büyütülecek bir mevzu değil.

dün iki değil dört gözüm olsa dördünün de çiçeği olacak adam kapak fotoğrafını değiştirmiş yine. yapıyor öyle şeyler ara ara. bilmiyorum sebebini. sormadım da hiç. fark ettim, fark ettiğim başka anlar geldi aklıma sonra, makine başladı çalışmaya. niye başından beri hepsini kaydetmedim bir yere diye hayıflandım.
bana bunu ne düşündürüyordu peki? ne olabilirdi ki ardında arkasında? sıkılınca değiştiriyor işte. benzer çizgilere sahip, muhtemelen aynı sanatçının elinden çıkmış başka bir güzel illüstrasyon kullanıyor bir süreliğine. sonra hop yine değiştiriyor. bazen eskilerden birine dönüyor bazen yepyeni bir tane kullanası geliyor. dedim ya makine çalışıp durdu yine de; bir hikaye yazdı bana. uyutmadı beni bir süreliğine hatta. hikaye güzeldi güzel olmasına ama bana bu ilhamı veren adam daha güzeldi. asıl anlatmak istediğim de bu; mevzu benim zihnim değil. eni konu sanatçı olmam lazım öyle olması için. benim gibi insanların çok güzel hikayeler yazabilmesi için, karşılarına o çok güzel hikayelere başkahraman olabilecek potansiyeli somut verilerle taraflarına veren insanlardan beslenmeleri gerekiyor. hayal gücümüzü belirli bir yere kadar çalıştırabiliyoruz. veri işleme? gönder gelsin bebeğim.

o kapak fotoğraflarını belirli bir düzende koyuyormuş mesela profiline. hepsini bassa, bir flipbook çıkabilirmiş örneğin. çok küçük değişimlerle her gün değiştiriyor da olabilir, mümkündür. sonuçta senin benim gibi sıradan bir insan değil. adam özel. film kahramanı gibi. sıradan adamların filmlerini çekmiyorlar altan. çekeni olsa da tek tük, alıcısı olmuyor pek vazgeçiyorlar belli bir yerden sonra. bilemiyorum. evet sen de bilemiyorsun sustum. tamam flipbook değildir belki ama bir kompozisyonu vardır kesin. anlattığı gizli bir hikayesi de olabilir. belki bir mesajı... bunu sevdim; hepsi bir planın parçasıdır. evet! belki benimle bile ilgili olabilir o plan? kim bilir, hadi biraz da öylesini düşünelim. ruh hastasıyım di' mi ben?

bunu da düşündüm. dün değil yahuu, yıllar önce, "benden senarist olur"u ilk fark ettiğimde. nope. ruh hastası değilim. detayları görüyorum, üzerine düşünebiliyorum. duygularımla da harmanlanıyor yazdığım hikayeler ister istemez, ortaya böyle sonuçlar çıkıyor işte. çok da besleniyorsam dediğim gibi değmeyin keyfime. zaten değmeyin olm genel olarak. iyiyiz biz böyle. dediğim gibi ruh hastası değilim, öyleysem de core burada değil, sakin olabiliriz. adam güzel, adam özel, senaryo hazır, hadi filmi çekelim...

alternatifler sunmak istediğim kapak fotoğrafı.
renk isimleri, sözlük paletine göre verilmiştir. istediğinizi kullanabilirsiniz.

açık gri - varsayılan:

normal turuncu [moderatör]:

normal yeşil [renkli mahlas]

normal mor [editör]

normal mavi [kurucu]

normal sarı [yönetici]

bluetooth hoparlörümü şarj ettim, powerbank full dolu, biralar dolapta, zannediyorum hazırım...

bu; arabayla yayalara ,her nezaketen yol verdiğimde başıma gelen hadisedir. bazen arabayı üstlerine süresim geliyor. gerçekten ben de sıkıntı var galiba; bana yol veren taşıtlara ayıp olmasın diye hem mahçup olup hem de koşa koşa geçiyorum yolun karşısına resmen.

arka bahçemiz;

tuvalet ve duşun işkence olduğunu dönemlerdi. evet, soba yanan oda maksimum sıcaklıkla insanı gevşeten ve kendini şanslı hissettiren bir durumdu. ama soba yanmayan diğer odalarda herhangi bir yaşam belirtisi bulmak da mümkün değildi.

soba, romantizmi güzel olan bir hikaye. ama onun da romantizmi bir yere kadar. çocukken kaloriferli eve geçtiğimizi çok net hatırlıyorum. kendimi, ayda yürüyen apollo 12 mürettebatından biri gibi hissediyordum. çocuk yaşımda gördüğüm en büyük teknoloji kaloriferdi çünkü.

erdal eren anısına bestelenen grup yorum şarkısıdır. sözlere dikkat ederek dinlendiğinde derin bir hüzün bırakır geride.


büyü de baban sana
büyü de büyü
acılar alacak yokluklar alacak
büyü de baban sana

büyü de baban sana
büyü de büyü
bitmez işsizlikler açlıklar alacak
büyü de baban sana

büyü de baban sana
büyü de büyü
baskılar işkenceler kelepçeler gözaltılar
zindanlar alacak

büyü de baban sana
büyü de büyü
büyüyüp de on yedine geldiğinde baban sana
idamlar alacak