bu ne kasıntı arkadaşlar.* salın bir kendinizi. elinizi korkak alıştırmayın. takip edelim beğenelim birbirimizi. cimriliğin lüzumu yok. mezara mı götüreceğiz bu beğenileri.*

ben de sabıkalı oluyorum bu arada. beğeni kondurmayı sevdiğim bir çok entry var. elim de bol olunca ortaya böyle bir durum çıkıyor.
ama beğendiğim her entry'yi okuyorum en azından.
beğeni gönderdiklerime selam olsun.

''g shock'' serisini zamanında almak istediğim ama çok pahalı olduğu için alamadığım, güzel saatler üreten bir saat marrkasıdır.


şimdi daha da pahalılaşmıştır, artık hiç alamam.

bildiri yayınlayan 103 emekli amiralin evine polis baskın yaptı. kadir sağdıç, cem gürdeniz, atilla kezek ve ergun mengi gözaltına alındı.

üzerine yoruma gerek yok, çünkü hala cevaplanması gereken, üstü bu yolla örtülmeye çalışılan sorular ve gerçekler var:

sorular:
(bkz: para nerede),
(bkz: 450 milyon doları kime sattınız),
(bkz: bu değirmenin suyu nereden geliyor).

gerçek:
(bkz: 128 milyar doların buhar olması).



haber müyesser yıldız’a dayandırılıyor.

müyesser yıldız tweet seli.

7/24 dini öğelerden bahsedip her haltı yiyen sapıklar.bundan daha iğrenci yok.

heidi neden ayakkabısızdır?

batının geçmişinde her zaman vicdanları yaralayan olaylar vardır. bu memleketlerden biri isviçredir. kara lekelerinden en önemlisi (bkz: verdingkinder) ' denilen olaydır.

johanna spyri çocuk edebiyatında kuşkusuz bu eserle birlikte önemli bir yerdedir. tüm dünyaca bilinen 1880 yılında yazılmış heidi isimli kitap verdingkinder anlatısıdır. hikayede zengin ve engelli kıza arkadaş olan heidi, dedesinin yanından zorla alınır, özlem çeker..
evine döneceği umuduyla ekmek biriktirir. yeni hayatına adapte olamamakta ve bununla beraber çıplak ayaklarıyla gezmektedir.
çizgi filmin son dönemlerinde ise bu 'ayakkabısızlık' bir utanç olarak görülmeye başlanmış ve heidi ayakkabılı çizilmiştir.
batı her zaman trajediden faydalanmıştır.
bu tip hikayelerdeki kahramanlar gerçektir. pocahontas #508038 yada sarah baatman #506628 gibi onların etinden, kadınlığından çocukluğundan, umutlarından hatta ölümlerinden bile para kazanmıştır. ölümlerinden sonra film ve dizi sektörleriyle onları kahramana dönüştürerek halen para kazanmaya devam etmektedir.

her kim bir haltı beceremez, o haltın eleştirmeni olur.

ölüm var arkadaş, ölüm,
şu köşkün sahibi de ölecek, şu horozda. **
sait faik abasıyanık

doğurabilen varlığa ehliyeti sorguluyor embesil.

kapitalizm, neredeyse insanlık tarihi kadar eski bir sistemdir diyebiliriz. ama eğer kapitalizmi, modern kapitalizm olarak alırsak -ki öyle almalıyız- 16. yüzyıl ila 19. yüzyıl arasında kurumsallaşmış ve oturmuş bir sistem olduğunu görürüz. mamafih modern kapitalizmin ayırt edici açıklamasının yapılmasının zor olduğunu kesinlikle görebiliriz. çünkü, eğer kapitalizm sizin için serbest piyasayı ifade ediyorsa serbest piyasa tarihte hep var olmuştur. bu da bunun kapitalizmle doğmadığını göstermektedir. para da kapitalizm ile ortaya çıkmamıştır. kapitalizmi kâr olarak niteleyenler de yanılmaktadır çünkü kâr anlayışı tarihte hep var olmuştur. ancak kapitalizmin burada ek bir etkisi olmuştur. modern kapitalizmden önce kârın kullanılacağı yer öncelikle ihtiyaçların karşılanması iken bu süreçten sonra kâr, yeniden yatırım için kullanılmaya başlanmıştır. aslına bakacak olursak bu tüketim ve üretim ekonomisi için çok büyük bir değişimdir. kapitalizm, özgür emeğin çıkış noktası değildir. bu tarihte olan bir olgudur. ancak kapitalizm bunun kitleselleşmesini sağlamıştır. kapitalizmin tanımı için kullanılan bir diğer olgu da fazladan tüketimdir. bunu söyleyenler, kapitalizmin ihtiyaç fazlasından tüketimi yarattığını söyler. ancak fazladan tüketim, kapitalizm ile var olmamıştır. lokal boyutta diyebileceğimiz lüks tüketim tarih boyunca hep var olmuştur. bu da bu tezi çürütmektedir. ancak şunu eklemeliyiz ki, bu tüketim miktarı elbette ki kapitalizmden sonrası ile mukayese kabul etmeyecek kadar küçüktür. kapitalizmin, emeğin sömürülmesine yol açtığını ve bu süreci yarattığını savunanlar da vardır. lakin bu tam mânâsıyla doğru değil diyebiliriz. emeğin sömürülmesi ve istismarı, kapitalizmden önce de vardır. ve bu insanlık kadar eskidir diyebiliriz. emeğin istismarı, daha bireysel ve sistemsiz olsa dahi var idi. bunun için eski mısır'da piramitlerin inşasına bakmak yeterlidir. bu mantıkla binlerce işçinin emeği bilinçli şekilde istismar edilmiştir. olsa olsa kapitalizm tüm bunları belli oranda arttırmış ve gözle görünür kılmıştır diyebiliriz. tüm bu saydığım ve çürüttüğüm münferit tanımlar kapitalizmi tam olarak tanımlayamamıştır. çok önemli olan bir şey vardır ki kapitalizmi çevresinden bir şey ayırt eder. bu, alfred marshall tarafından öne sürülen "homoeconomicus" kavramıdır. iktisadi insan mânâsına gelen bu sözcük, modern insanın finansallaştığını ifade eder. sürekli olarak kârını düşünen ve bireyselliğini öne çıkaran insan modelidir. bu aslında derin bir kavramdır. çünkü anlatmak istediği, modern kapitalizm ile birlikte artık ekonomik mevzularda kendini için en yararlı olacak ve mantıklı kararı verecek bireyci bir insan tipi oluştuğudur.

özgür ruhlu kadınlar. toplumun ona dayattığı şeyleri reddeden kadınları hoş buluyorum açıkçası.

(bkz: catherine tramell)

(bkz: mezar fiyatlarının pahalılığı) )
arkamda bıraktığım bana ihtiyacı olan kedi ve köpekler.

(bkz: adam pesapane)

erkeklerin çoğu sıkıntılı tavrı kadınlara mâl etmesi ciddi bir sorun. çoğunun yetersizliği "kan verir gibi yatan kadın geyiğini" ortaya çıkardı mesela. ya da bu toplumda çocuk sahibi olamayan erkek bulmak çok zordur. hep kadınlar tedavi olur topluma göre. kısır gelin vardır, kısır damat yoktur. çok sıkıldım ben bu köylü kafalardan.

kadınların ilgi beklemesini olumsuz bir durum olarak gösteren hiçbir erkeğin şu soruyu kendisine sorduğunu görmedim. ilgi göstermek istemediğim biriyle neden görüşmeyi tamamen bitirmiyorum? görüşmek istemediğiniz bir kadın hâlâ sizden ilgi ve sevgi bekliyorsa evet burada kadının psikolojik olarak ne denli manyak olduğunu tartışabiliriz.

ancak benim gördüğüm örneklerde kadınlar "her şeyi görmüş geçirmiş erkek tribi" ile salağa döndürülüyor. her şeyi gördüm kadına doydum offfffff erkekleri vardır. tam dolandırıcı tipler.

önce kadına 2 hafta kesintisiz ilgi gösteriyorlar. her sabah günaydın mesajları, çok güzel cümleler, müthiş bir değer verme. sinsi sinsi kadının tek bir yanlış cümlesini bekliyorlar ve o cümle geldiği an kendilerini geri çekiyorlar. o güne kadar kusursuz ilgi gören kadın kendini suçlamaya başlıyor ve o erkeğe tüm ilgisini gösteriyor. gönül almaya, o ilgiye tekrar kavuşmaya, o adamı kazanmaya çalışıyor. sonra da ilgi görmeyince deliren kadın gibi görünüyor çoğu.

şimdi başa dönebiliriz. madem kadınla görüşmek istemiyorsun, onu istemiyorsun neden kadının hayatında duruyorsun? engelle, arayınca açma, mesajlara cevap verme. ne kadar çok ego tatmin aracı var insanların yahu. inanılmaz bir şey.

çoğu kız arkadaşım bahsettiğim erkek tipi nedenli salağa döndürülmüş durumda. oysa şu soruyu sorunca her şey sahiden düzeliyor.

bana ilgi göstermeyen, gün içinde aklına gelmediğim, bana değer vermeyen bir insanla olmak için neden çaba harcıyorum? hayatı boyunca tek ego tatmin aracı ona ilgi gösteren kadınlar ya da erkekler olan biriyle neden vakit harcıyorum?

tabii.

diş ağrısı.

ülkenin; tamamen liyakatsız, ne yaptığını, ne yapacağını bilmekten aciz, tamamen o an akıllarına estiği gibi davranan bir yönetici kadrosu tarafından yönetildiğinin bir başka ispatıdır.

bu konuyu 1 hazirandan önce konuşmak akıllarına bile gelememiş, düşünün o derece...

bunlar aya astronot yollayacak bir de, aman dikkat astronotun yiyeceklerini falan koymayı unutmayın mekiğe...

aralık '20 / antalya

"doğuştan gelen bir kusurumuz var; hepimiz mutlu olmak için dünyaya geldiğimizi sanıyoruz. bu kusurumuzu gidermedikçe, dünya gözümüze çelişkilerle dolu bir yer görünecektir. çünkü her adımımızda, ister büyük ister küçük bir şey yapmış olalım, dünyanın ve insan hayatının, mutlu bir yaşam sürdürmeye olanak verecek biçimde tasarlanmadığını anlayacağız. işte bu yüzden bütün yaşlıların yüzlerinde aynı ifadeyi, yani düş kırıklığını görmek mümkündür."

arthur schopenhauer

(bkz: enischte almanya çok kötü das ist bad annıyon mu)