benden kısa.
benden uzun olsaydı da şansı yok. sonuç olarak e*kek.
t: kadın avındaki varlık. ezerim olm sizi.

beni hoşgeldinle sıcak şekilde karşıladığı için daima bendeki yeri ve değeri ayrı olacaktır.

"uzaktan sevmeli insan. sesiyle okşamalı onun yanaklarını, bakışlarından almalı onun sıcaklığını. her şiirde onu yazmalı, o ise kendini o cümlelerden bulup çıkartmalı.

uzaktan sevmeli insan. şans eseri dokunuşlarla kelebekler uçuşmalı. en yakın uzağın olmalı. kısacası; uzaktan sevmeli insan."

kendisi rusya'dan akrabam olur, eski mahlasımı bilenler tahmin edecektir. kendisiyle kurduğumuz bir russiandoll imalathanemiz var eh arada harçlık çıkıyor bereket versin.(bkz: swh) akrabam diye demiyorum beğenilerini eksik etmez, özellikle sabahın bu erken saatlerinde mutlu eder insanı. yazma kabiliyeti de natasha lyonne kadar olmasa da kalite de üst düzeydir.(bkz: swh) takip ediniz, pişman olana 500 karma benden!

orta okuldan beri aynı.
bu yaşıma geldim numara hala babamın üstüne kayıtlı.
geçen telefon alacaktım hat üstüne. baba dedim gel bi imza at. ne yapacaksın sen telefonu diyor. makatıma sokacağım awk ne yapabilirim.
numara değiştirmemek pişmanlıktır.

kış ayında doğan ve kış ayına aşık olan biri olarak özellikle bu sıcak yaz gecelerinde soğuk , karlı zamanları çok özlüyorum. kat kat giyinip dona dona eve dönüp ısınmayı , ayağının altında ezilen karı hissetmeyi ve sıcak bir şeyler içmeyi aşırı ve aşırı özledim.

öyle bir ilk yaz ol ki korkut yaprakları,
öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
sararıp dökülürken güz rüzgarlarında,
ardında savrulsunlar, unut yaprakları,
sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar
seninle yeşerdiler, seninle soldular
olsunlar senden sonra da umut yaprakları.

özdemir asaf - umut yaprakları.

aslında olması gerekeni ortaya koyan insanlardır.
saygılı olmak normal olması gereken bir şeydir.
biz saygı görünce şaşırıyoruz ve aşırı saygı gösterdiğini düşünüyoruz.
ve yapmacık geliyor bize samimiyetsiz geliyor.

annem içinde bir halife ömer yaşattığı için, #535158 * kardeşlerimle kütüphanemizi tekrar oluşturuyoruz. bunlar geçen hafta amazon prime indiriminde kendi adıma aldıklarım. *kuzenlerime karne hediyesi olarak da bir bu kadar genç klasiklerinden kitap aldım. teslim ettiğim için 25 kitap nelerdi tek tek de yazamayacağım.

çocukluk aşkı diyelim. babamın asker arkadaşının kızı. benden 3 yaş büyük. selin adı. geldiler bizde 1 hafta kaldılar ben o zaman 6 yaşındayım. kestane saçları, bal gibi gözleri vardı. bir de üzerinden saçlarının renginde ki vintage yün boğazlı kazağını çıkarmazdı hiç. annesi banyo yaptırmıştı ona. salonda saçlarını tararken arkasından masumca izliyordum onu oturup. kardeşim yaramazdı, o dakikalarda atarisini kırmış kızın. üzülmesin diye benimkini vermiştim ona. o an elimden atariyi alırken ki bakışının hissettirdiğini 29 yıldır başka bir kadın hissettiremedi henüz. hayatım boyunca ilk ve son kez bir eylül haftasında görmüştüm onu ve sadece 1 hafta... şimdi nerede, ne yapar bilmiyorum.

çok iyiyiz. özellikle son zamanlarda geçmişimle yüzleştim, kendimi tanıdım ve kendime zaman tanıdım. uzun süreli bir depresyon döneminden neşeli, enerjik, kendine has bir insan olarak gururla çıktım. kendimi seviyorum. sizi de seviyorum sözlük halkı, çok hoşsunuz.

bir kişinin hangi maksatla 600 tanımıma seri beğeni yaptığı sorusuna cevap aramaktan kurtarmış karardır. kendi adıma çok teşekkür ediyorum. aslında seri beğeni bir çeşit hakarettir. instagram beğeni mantığı gibi beğeni de nedir allah aşkına? *

devlet e göre evlenmek demek kadınların her şeyle bağını kopardığı anlamına geliyor herhalde. soyadı değişikliği var, kütük değişikliği var. devlet bir sorsun bakalım evlenen kadınlar böyle bir şey istiyorlar mıymış.

özelsiniz demişler.
eksik olmasınlar, yazarları çok olsun.

saat kaç?
bugün kaç defa vurdu kıyıya o soğuk düşünceler.. üstelik daha sabah, şimdiden bu kadar toz duman..

yatağın içinde yorgan boğazında sanki boğuluyordu.
acaba burada böyle yatsam ve hiç kalkmasam. ne olurdu? ölür müydüm, yaşıyor muyum peki? saate baktı, ne anlamı vardı. onu bekleyen bir sürü luzümsuz iş. yapsa ne olur, yapmasa ne olur..

kendini bildi bileli sorumluluklardan hep kaçardı. onları adlandıramazdı. sıkı sıkı bir şeye bağlanamazdı.
eskiden iyi şeyler beklerdi hayatından sonra ümidini kesti her şeyden. iyi şeyleri beklerken hep daha sıkıcı daha soğuk ve karanlıktı hayat. böyle olduğunu öğrendiğinden beri cenaze eviydi ruhu. karanlık olana güneş hiç doğmazdı.

kahvaltı yapmam gerekli.. hazırlamak ne yorucu, ne saçma. her gün aç olanı doyurmak gerekli, bu sürekli tekrar etmeli. peki ruhum, onu kim doyuracak?
eli ayağı kalkmıyordu. zaten sabahları çok üzgün olurdu. acı bir tat var ağzında, yüreğine bir yumruk yuva yapmış, uçamayacak belli.

bu sabah acı acı ağlamak istedi, tam çayını demlerken düşündü bunları. kızarmış ekmeğine tereyağ sürerken. yaşadıkları inanılmaz tuhaf.. birazdan ekmeğin üzerine vişne reçeli sürecek sanki ağlamamak için dudaklarını hiç büzüştürmemiş gibi yapacak. her şey normal. ruhu onunla dalga geçerken her şey dışarıdan çok normal görünüyordu.. senelerdir ta derinden gelen, tanıdık acıları tekrar tekrar hissediyordu. bu his gittikçe daha da şiddetleniyordu. yavaş yavaş ölüyordu bir yandan da çayını yudumluyordu.

sevgili @fıstıklıbörek açtığın başlık ve paylaştığın hikayelerin için kendi adıma teşekkür ederim. ben de gelirim artık buraya.

abdülcanbazın bisikleti.

bir iki güne gelecek olan , bu senekisi çok kıymetli olan, yüzde yüz bizden olan gün.
5 mayısı 6 mayısa bağlayan gece dedikodu yapmadan, tadilat-yoğun temizlik yapmadan, şükrederek, dua ederek, mayalı hamur tüketerek, mutlu olarak geçirilmesi önerilen gün.
inananların tüm dilekleri kabul olsun inşallah.
videoda anlatılanları özetledim. *

güzel nick olurmuş, bir daha sözlüğe gelirsem alırım.

'hayattan zevk almak kadının en iyi kozmetiğidir'




(bkz: nina lorez collins)in paris yayınlarından çıkan kitabı.