bitkiler geliştikçe, beslenmesini bitkilerin üst kısımlarında sürdüren süne, başaklar henüz yaprak kılıfı içerisindeyken, çiçek döneminde ve tane bağlarken, yine saplarda beslenerek başakların beyazımsı bir renge bürünmelerine, kurumalarına ve tane bağlamasına engel olurlar. sünenin verdiği bu zarara akbaşak denir. özellikle başaklardaki taneler süt kıvamına gelmeye başladığında bıraktığı yumurtalardan çıkan nimfler, hububat tanelerini emmeye başlar. bunun sonucunda taneler çimlenme güçlerini kaybeder, ekmeklik ve makarnalık özelliklerini yitirir.

ingiliz ajan (1922 - 2020)
çift taraflı çalışan bir ajan. yani hem mı6 hem de sovyet ajanı.
soğuk savaş döneminde ingiliz mı6 istihbarat servisinde çalışırken kore'de ruslar tarafından deşifre edilince kgb adına çalışmaya başlamış.
sonra ingiliz istihbaratı 1961 yılında onun sovyetler birliği adına çalışan bir ajan olduğunu anlayınca yakayı ele veriyor ve 42 sene hapse mahkum ediliyor.
1966 yılında
londra'da hapishaneden kaçarak sovyetler birliği'ne sığınıyor. verdiği bilgilerle çok sayıda mı6 ajanı deşifre oluyor.

kebap, şalgam, bici bici.

güneşi, sıcaklığı, sahilleri.

rengi güzel değil. mavi istiyorum ya en sevdiğim renk.. yoldaşşşş yap bi güzellik şu yazar kardeşine. mavini bize ver kendine yeşili al. kaç karmaysa vericem.

pamuk şeker.

turk fotografci mert alaş tarafindan cekilen; jlo'nun asla yaslanmadigini, hala efsane oldugunu kanitlayan gorsel.

tatava yapmadan, cift tiklayip gecelim efenim*.

pay, yıkılır, eylül, kamber, ahmak, efkarın delisi gibi muhteşem şarkılara sahip, hak ettiği değeri bulamadığını düşündüğüm türk şarkıcı.

rahmetli sinema oyuncusu çolpan ilhan'ın ağabeyi, oyuncu kerem alışık'ın dayısı ve sadri alışık'ın kayınbiraderi olan değerli şairimiz.

var olan ırkçılıktır. herhangi bir alanda türk olduğunuzu söylediğinizde ırkçılık suçlamasıyla karşı karşıya kalırsınız maalesef. sırf bu suçlamalardan kurtulmak için "türkiyeli" tanımı çıkarıldı bu ülkede.

üstteki kürt ırkçısına bakmayın, türküm dediğinizde ilk haykıracak yine bunlar olacaktır.

değer verddiğin kadar değer görmediğini hissetmektir.

babamın iflası ile istanbul' a geldik.
ıstanbul bana mersin'den sonra vahşi hayvanlarla dolu bir orman gibiydi...

mersin'deki kolejden, başka bir şehirin fakir semtindeki ilköğretim okuluna gelmek ayrı travmayken; o varlıklı hayattan bu görülmemiş yokluğa düşmenin ağırlığı daha da zordu. beslenmeme koyacak ekmeği zor bulduğumuz zamanlardı.

8 yaşındaydım, ilk gün okula üstümde kolej üniformasıyla gittim. öğretmen 'yarın önlükle gel' dedi.

annemler o akşam bir komşumuzun çocuğunun eskimiş önlüğünü yakası olmadan, başka başka düğmeler dikerek bana uydurdular. tabi yeni olduğum yetmiyormuş gibi bir de fakir olunca dikkatler üstüme yöneldi. zaten yaşca hepsinden iki yaş küçüktüm. doktor raporu ile ıq'su yüksek denilerek 5,5 yaşında birinci sınıfa başlamıştım.

sınıfta her beslenme saati, beslenmemi alıp çöpe ya da yere atan bir çocuk vardı. teneffüste "önümüze gelene bin tekme" ayağına bahçede duvara sıkıştırıp döverlerdi. hatta okulun merdivenlerinden ikinci kattan attıkları bile oldu. olaydan sonra aylarca kaburgalarım ağrıdı. gece yatağımda sessizce ağlardım. annem dayak yediğimi duyarsa buna kızıp döver korkusuyla, bu ağrılı süreci kendi başıma yaşadım. çünkü annem, dayak yedim diye dayak atardı.

okulda dövenlere ek bir de komşumzun 11 yaşındaki kızı döverdi beni. onlar 4 kardeşti en küçüğü benimle yaşıttı. ona gelinceye kadar, yolüstü 14-15 yaşlarında bir oğlan çocuğu önüme geçer bana sarılmaya çalışırdı. o sapık olan çocuğu babam fark edip ağız burun dağıttı ama diğerlerini bertaraf edemedim.
ıki sene boyunca okuldakiler, komsunun kızı, üstüne bir de annem döverdi cift dikiş olurdu dayaklarım.
bu sebeple okul yıllarında yaşananlar kaç yıl olursa olsun insanın benliğinde iz bırakıyor. *

2. gün

dün ilk günü terapiyle heba ettim sayılır sevgili günnük. sabah kalkıp terapide neler konuşacağımı tasarladım. bu tasarı sırasında bir hafta önceki seansta ne kadar neşeli, heyecanlı ve bir o kadar da kafası karışık olduğumu hatırladım. şimdi bakınca çok uzak ve yabancı görünüyor geçen haftaki dışınızdaki irlandalı. neşesiz, sıkkın, öfkeli, kırgın....
neyse bu günse dünden çok çok farklı.
yapboz*, iki film, bir luther bölümü, banyo, maske yıkama, tuvalet temizleme, tığ örgü pratiği, 2 litre su içme vb çok zengin maddeler içeren bir yapılacaklar listem var. günlüğe yazıp sonra bunları tiklemek çok eğlenceli oluyor, günü boş geçirmemiş gibi hissetmek ve karantinada kafayı yememek adına efektif bir yöntem. geçen yıl tecrübe ettim, biliyorum, işe yarıyor sözlük.
banyodan çıktığımda miko'nun attığı mesajı gördüm. kapanma sürecinde şayet ikrah gelirse -ki gelecek!- kap poşetini makarna koy bana gel demiş. çok mantıklı geldi. bir saatlik yürüyüş mesafesindeki arkadaşıma kahve ziyaretine gidebilirim. tütün, anahtar, telefon, head on kulaklık, defter, kalem, gözlük...vb nevaleyiyse market torbasının içindeki makarnanın yanına bir siyah poşet içinde istifleyebilirim. çevirmeye denk gelirsem siyah poşeti soran memuru
"ped var amirim açma utanırsın" diye savuşturmayı deneyeceğim. bakalım denediğimde işe yararsa buraları editlerim hep.
neyse ben şimdi ikinci bir agnes varda filmi açıp afiyetle cips kemirip vazoyla gin rickeymi yudumlamak istiyorum sözlük. çünkü alkol satışı yasağı yok, bu gün içip bitirip yarın çıkıp tekel'den yenisini alabilirim.*

(bkz: herkes kendi götüne baksın) ile özetlemiştir.

burada yürümez diyen bereket tanrılarına sesleniyorum. kaç yaşında olduğunuzu da biliyorum boşa yırtınmayın. gayet yürür. bu tamamen karşıdaki insana olan saygınıza ve ilişkiden aynı zamanda da o kişiden beklentinize bağlıdır. gerçi siz ilk buluşmada sevişen italyan aygırlarına bu dediklerim tuhaf gelebilir. cinsellik ilişkinin tuzu biberi ya da pesto sosu falan olabilir ama çok daha farklı dinamikler söz konusudur.

kendimi tutamıyorum. lan sanki ananız babanız görücü usulu evlenmemiş gibi hava atan ergen zevatları sizi sanki türkiye değilde pompei halkı doluşmuş başlığa.

(bkz: amca oğlu)
(bkz: dayı oğlu)

böyle bir hitap şekli olabilir mi ya? kimseyi kütüğünüze almak zorunda değilsiniz yani.
ayrıca #312458 numaralı tanımından sonra hürgeneraliye'nin ankara'da yaşadığına yemin edebilirim ama ispatlayamam. *

tebrik ederim. (bkz: dünya'nın hala dönmesinin sebebi)

sözlükteki tüm yazarlar.

çünkü;

ne kadar değerli şeyler yazarsanız yazın, sözlükten gitmeye kalkıştığınızda "çok da tın!", "bak şuradan yardır git!", "bize ne?" gibi tepkilerle karşılaşacağınız garanti. yani burada kimse kimseye kıymet falan vermiyor. bugün överler, göklere çıkarırlar ama uçurulsanız 2 günde unuturlar. acı gerçekler...

miğferli cüce. maya uygarlığı.

yorgunluktur. birine kendini anlatmak yeniden tanıtmak onu tanımak alışmak. sonunda yine yeniden hüsrana uğramak.