bir şeyi olması gerekenden fazla düşünmek. bir söz vardı; bir şeye karar verdikten sonra tekrar dönüp düşünmeyin. çünkü insanı haddinden fazla düşünmek kadar yoran başka bir şey yoktur. eylem aşamasına geçmeye bakın, en kötü tecrübe olur.

metal gear solid hatrına kredisi bende asla bitmeyen - bitemeyen hidea kojima'nın attığı ikinci kazık. ilkini zaten the phantom pain'de atmıştı yine de o zamanlar bir takım aksaklıklardı aman oyun tamamlanamamıştı derken oynayıp kenara bıraktık ama senin şarap çanağına tüküreyim be kojima, bu nedir? herkesin uyduruk bir plot twist yüzünden övdüğü o vasat senaryo bile değil derdim. oyunu oynayamıyoruz ki!? zor olduğu için değil kojima abimiz oynatmadığı için. tam kendimi kaptırmışım çat diye araya sinematik giriyor ve 300 yıl sürüyor her biri. bir oyunun nasıl %80'i sadece izlemek üzerine olur? başlarım senin cutscene sevdana ama kojima. hayır belli ki kojima abimiz film çekmek istemiş ama derdini 2 saatlik bir filmde anlatabileceğini düşünmediğinden oyun diye yutturmaya çalışıyor bize. tamam kimsenin savaş sekansları bol bir oyun oynama beklentisi yoktu, oyun bildiğimiz kargo simülasyonu zaten ama 'ya biz aslında çok felsefi bir mesaj veriyoruz' adı altında oynanış süresi bu kadar uzun bir oyunda dandik bir senaryoyu uzattıkça uzatırsan ve bunu en fazla bir küvet derinliğinde olsa bile 'derin' bir senaryo diye yutturmaya çalışırsan adama gülerler. hayır sen ki oyun dünyasının en kaliteli ve yenilikçi senaryolarının altında mutlaka imzası olan bir adamsın ve sony eline muhteşem bir özgürlük alanı veriyor... gerçekten bu mudur yani sonuç?

şimdi burada ama görsellik diye ağlayacak arkadaşlar olacaktır, pencereden aşağı atarım hocam sizi. horizon zero dawn oyna abi hatta adamlara o da yetmedi şimdi canavar gibi bir oyunla -horizon forbidden west- devam ediyorlar yola. aynı oyun motoru* zaten. oyunun grafikleri kötü değil aksine şiir gibi ama kurtarmaya yetmiyor. hatta aslında ana hikaye de kötü değil gayet ortalama bir hikaye ama mesele oyunun kendi hikayesini çok ciddiye alıp çok derin sanıyor olması. 90. dakikada gelen gol gibi güzel bir son ile oyunu nihayete erdirmek 100 saat mısırlı köle gibi oradan oraya aptal aptal yan görevler yaptırmanın rahatsızlığını gidermiyor. diğer oyuncularla yapılar sayesinde etkileşimde olabilmek güzel bir düşünceydi ama işlevselliği oyun içinde çok düşük tutulmuştu. gerçekten ekstra bir gereklilik ve fayda sağlamış olsa oyunu en kötü bir segment üste çıkarırdı. yine de sam abimizin bana çok benzeyen antisosyalliği oyuna biraz ısınmamı sağladı yalan yok ama parasına değen bir oyun mu? asla değil. gidip bir film izleyin sinemada çok daha verimli olur. ha zaten 400 tl gibi bir fiyat ile piyasaya girip şimdilerde 90 civarlarında dolaşmasından belli zaten oyunun beklentileri çok karşılamadığı. ühü ama siz oynanıştaki derinliği anlayamamışsınız diye ağlayan arkadaşlar olacaktır, takılmayınız. biz de zaten vur kır parçala mantığı ile oynamadık oyunu ama teknik hatalar, senaryodaki mantık hataları, oynanış yetersizliği gibi pek çok faktör oyunun kendi ipini çekmesine gayet yeter. ha gerçi kojima yeni bir oyun duyurduğu an sazan gibi atlar mıyım yine? kesinlikle atlarım. bu adamın bendeki kredisi metal gear serisini harcadığında bitmediyse daha da bitmez zaten.

(bkz: dört ayak üstüne düşmek)

dostoyevski gerçeği; diye tanımlar.
diyerek şair-i azam'ın üslubuyla giriş yapalım.

a separation.
özgün adıyla, codayi-i nadir ez simin
türkçe çevirisiyle, bir ayrılık. asgar ferhadi tarafından yönetilen 2011 yapımı oscar ödüllü bir iran dram filmi. aslında bu eser film olamayacak kadar hayatın içinden ve gerçek.

film; boşanma arefesinde bir orta sınıf iranlı çiftin, yaşlı babası için alt sınıf bir bakıcı tutmasını izleyen entrikaları konu ediniyor.

bu film, hiçbir karakterin haklılığını göstermiyor size. karakterler arasında taraf tutmanız mümkün değil. herkes haklı, herkes haksız. bu çıkmaz o kadar güzel işlenmiş ki başından sonuna kadar çaresiz bir hisle izlettiriyor film kendini. oyunculuk performansları gerçeğin ta kendisi. inanç mı ? kişisel çıkarlar mı? iran hukuk sistemi içinde bu soruları, insana inerek işliyor, film.

milliyetçi demokrasi partisi'nin logosundan bu yana gördüğüm en ilginç logo bu oldu. es kaza muharrem bey'in partisine oy verecek olsam, gülerken mührü kesin yanlış yere vururum ve oyum geçersiz sayılır. bu riske giremeyeceğim için muharrem bey beni affetsin. bir oyum var onu da kabinde gülerken zayi etmek istemiyorum.

uyumadan telefonu uçak moduna aldığında çözülecek problem. ayrıca ted mosby’nin nenesi ne demiş?

“gece 2’den sonra güzel şeyler yaşanmaz.”

o yüzden uyuyun. başınız sabah uçak modundan çıkınca ağrısın.

alişan.

aynen büyük resim dediğin böyle okunur.. hükümet dolar kurunu gündemden düşürmek için kolombiya'dan kokain getiriyo ahahahah ya paşam mucize misiniz siz nesiniz anasını satıyım şaka gibi..

allah öyle bi belamızı vermiş ki... böyle bi boomer jenerasyonla böyle bi z kuşağının arasında tost olduk kaşar muamelesi görüyoruz.

evlenme çağında kızı olanlar, kızı istemeye gelenlere kendilerini ağırdan satarlar. kızı verene kadar türlü türlü istekte bulunurlar.

ateşi bol olsun.. yunan sevdalısı, atatürk düşmanı, din bezirganı, mendebur zındık!!!

üzücü bir durum. keşke buradan uzak bir ülkeye gitseydi.

gezebilmek için en azından 2 saat ayırmak gerektiğini düşündüğüm yapı. ben gidemedim diyenlere sanal müze linki, tık.

atatürk'ün naaşı ziyaret esnasında görülen anıtta değil, onun altındaki odada bulunuyor. bu odaya ancak ve ancak çok özel bir izinle girebilmek mümkün. naaşı 1953'te etnoğrafya müzesi'nden taşınırken ülkenin farklı noktalarından getirilen topraklar harmanlanmış ve defin bu memleket toprağına büyük bir törenle gerçekleşmiştir.

aslanlı yol'da taşlar öyle bir aralıkla yapılmış ki insan ancak başını eğerek yürüyebiliyor. tin tin bu yolda yürürken öğrenmiştim bu aralığın bilinçli tercih edildiğini.

atatürk'ün okuduğu kitaplar da özel eşyalarıyla birlikte burada sergileniyor. bazıları raflarda dizili halde, bazıları kendisinin sayfalara aldığı notlarla birlikte okunabilir şekilde sergileniyor, ki beni en çok etkileyen şeylerden biri bütün bu kitapları bir arada görmekti. burada farklı dillerden farklı konularda üç binin üzerinde kitap bulunuyor.

panaromalardan yüzlerce insanla birlikte geçerken güm güm atmıştı yüreğim. ayrıca yapı içerisinde inönü müzesi ve kabri de bulunuyor. eşyaları ve çeşitli belgelerle birlikte kendisi ile ilgili de bilgi sahibi olmak mümkün.

solenodon paradoxus ya da haiti yılandişi olarak da bilinen bir canlı. görünüş olarak dev bir fareyi andırıyor ve adını da aldığı hispaniolan adasında yaşıyor.

ağırlığı 600 ile 1000 gram arasında değişen bu canlının tükürüğü zehirlidir. kuyruk dahil uzunluğu 60 cm civarındadır. adaya sonradan getirilen kedi ve köpekler tarafından çok sayıda avlanması neslini tükenme tehlikesi ile karşı karşıya bırakmıştır.

hazımsız erkek modeli.hemcinsim olurlar ama söylerim affetmem.uzanamadığı ciğere pis demek karaktersiz insanlara göre bir olay.sus çeneni kapat işte yaşa kendi b**tan asosyal hayatını, sana karışan yok. ama olur mu hiç? eleştirecek illa ki.

hiç şaşırtmamıştır. bu medya maymunlarından aksini beklemek safdillik olurdu. bunlar ruhlarını birkaç reklama satmışlar.

çok tutan bir başlık türü olduğu için, jenerik halini açıp köşeyi dönmek istediğim durum.

hepsi için ayrı ayrı başlık açmaktansa, buraya gelip, önce konunuzu yazıyorsunuz, sonra da yönteminizi açıklıyorsunuz.

örnek vermek gerekirse;

konum: bir yazarı kırmadan ona harika olduğunu söylemek

yöntemim: herhangi bir entry'sine cevap olarak, "yaw ne harika bir yazarsın" demek.

şu günlerde biraz da olsa tebessüm ettirmiştir.

manavgat’taki yangından etkilendiği için tahliye edilen köylerden birinde, bir çiftçi, yangın söndürüldükten sonra yanan evine dönüyor ve bu sevimli oğlağı buluyor. hepsi maalesef o kadar şanslı değil ve annesi de ölmüş sanırım. *


buradan

ekleme: annesi yaşıyormuş. *

avrupa basketbolunda sözü geçen ülkelerden biri olduğumuzu bir kez daha gösteren (bkz: ergin ataman) tarafından yönetilen, 2020-21 euroleague şampiyonu takımdır. tebrikler takım..

susuyorum. canım artık konuşmak istemiyor. zamanında çok konuştum, bir şey fark etmedi.