hayatında olmasını istediği şeylerin gerçekleşmesini izlemek insanları mutlu eder, kedinin ciğerci vitrinine bakması gibidir ama konumuz bu değil.

will smith/ the pursuit of happyness.

burcumu sorup duraksadiktan sonra"olsun" diyen tipler tanıdım. görende köprü altında bali çekerek bugünlere geldik sanır ne salak tepkilerdir bunlar denilesi cinsten seçmeler.

geçtiğimiz yüzyılın caz efsanelerinden, amerikalı kadın şarkıcıdır. ruhları sakinleştiren esrarlı sesiyle ve arada yaptığı nüktedan tonlamalarıyla gözümde dişiliğin en üst mertebesindedir.
2000 yılında hayata veda eden sanatçı, cry me a river klasiğini, bana göre dinah washington’ dan sonra en güzel yorumlayan ikinci kadındır.
fakat ben, başka bir yorumunu paylaşmak isterim; broken hearted melody...

imdat , artık yeter ...

fazladan bir dil daha öğrenememiş olmak.

burayı okuyacaklara tavsiye vermek istiyorum. ülkedeki çoğu üniversite ve bölüm müfredatı size oldukça boşluk bırakacak şekilde hazırlanmış. ve bu boşluklar hayatınızdaki son boşluklar. iş hayatı başlayınca insanın kendine çok az vakti kalıyor.
o yüzden yapmak istediğiniz ve hem efor hem sabır gerektiren her şeyi bu yıllarda yapmanız lazım. hayatınızın ilerleyen yıllarında da yapabilirsiniz elbet ama şimdikinden çok daha zor olur.

-dil öğrenmek bunlardan bir tanesidir. asla size bir şey kaybettirmez aksine illa ki bir gün işinize yarar.
-tarih ve edebiyat alanlarında kültürlenmek de yine bunlardan bir tanesidir. ufkunuzu genişletir, bir insanın başına gelebilecek en iyi şey ufku genişletmektir.
-yurt dışına çıkmak mutlaka yapılmalıdır. bana sorarsanız gezmek için değil, bir süre çalışmak için yaz tatilini değerlendirebilirsiniz hem para kazanmış hem de başka hayatları görmüş olursunuz. hayatı anlamak yolunda önemli bir adımdır. work and travel yapılabilir.
-bir çalgı aleti çalmayı öğrenmek insanı çok değiştirebilir duygularınızı yoğun olarak aktarabileceğiniz bir yer bulmuş olursunuz.
-tabi ki tüm bunları yaparken okul hayatını da boşlamamak lazım. mutlaka kendinizi kütüphane kültürüne alıştırın. vaktinizi daha değerli geçirdiğinizi farkedeceksiniz.

tavsiye etmediğim şeylerin başında ise saçma sapan size hiçbir şey katmayacak dizi ve filmleri izlemek. arkadaşlarla boş boş çay kahve içmek kağıt oyunları bilgisayar oyunları ile oynayıp zaman öldürmek. arkadaşlar zaman evrenin başından beri var onu kimse öldüremedi. zamanı öldürmeye çalışan ancak kendini öldürür.

eğer birileriyle yemek yerken yapılıyorsa hızlı hızlı büyük lokmalar almak kişinin kendini tutmasına yardımcı olacaktır. tecrübeyle sabittir

anlar bütünü. erasmus net. tek başına kışın 14 günü avrupa turu. ilk uçağa binme, trene binme. ilklerimi de barındıyormuş bunu da farkettim şuan. bir de italya versiyonu var bunun. ah ya ne zamanlardı...

azrail, cebrail, mikail , israfil ve ben.
şeytan bizden uzak dur .

en büyük tuzak sorulardan biridir, verilen cevaba göre genel sağlık durumunuzda bir değişiklik söz konusu olabilir.*

insanlar vardır;
gelip geçerler hayatlarımızdan.
kimi hiçbir iz bırakmaz ardından,
kimi hafifçe okşar ruhumuzu,
kimi de hüzün bırakır ardından...

insanlar vardır;
usulca sokulurlar içimize,
sonsuzcasına orada kalsın isteriz.
bazıları serap gibidir,
yokluğunda hayalleridir gerçeğimiz...

insanlar vardır;
su gibi aziz, su gibi duru.
konuştukça su olur akarlar kalbimize,
kan gibi, can gibi, canan gibi...

insanlar vardır;
soğuk duvarlar misali,
gülümsemenin sıcaklığını bilmezler,
bilseler de sevmezler…

insanlar vardır;
gelip geçerler hayatlarımızdan.
kimi depremlerle gider,
kimi fırtınalarla…

ben kalanlardan yanayım.
gitmeyenlerin sadakatini ve sabrını severim,
sarılıp bırakmayanların sıcaklığını... *

sevişiyorlar efendim durduramıyoruz.

ingiliz roman ve oyun yazarı henry fielding'in yazdığı dördüncü oyun. fielding ingiliz sınıflarının her birinin yozluğunu ve renkli maskelerin altında yatan gülünç insan tabiatını diğer eserlerinde olduğu gibi burada da kendince düşürmeye çalışıyor fakat karmaşık olay örgüsünün ve birbirine dolanmış insan ilişkilerinin anlatımı bir güldürü için abartı olmasa bile yorucu. yazarın bir diğer oyunu olan love in several masques gibi belirli bir karakter motifini içinde barındıran oyun yine de love in several masques'e göre daha basit ve tek düze bir biçimde ilerliyor. bu benzer karakter motifini jean baptiste poquelin moliere'in eserlerinde de görüyoruz esasında ama fielding'in güldürüsü ve hicvi moliere kadar keskin değil. yine de bu ifade yanıltıcı olmasın, fielding -özellikle samuel richardson'ın ünlü pamela'sına parodi olarak yazdığı muhteşem bir hiciv ürünü olan shamela eseri ile- gerçek anlamda büyük bir hiciv ustası, sadece iğnesini moliere gibi belirgin bir biçimde batırmıyor. kahkahalara boğulduktan dakikalar sonra aslında kendisine güldüğünü fark ediyor insan. fielding'in zaman zaman oyunların içine yedirdiği -ki bunun en başarılı örneği muhtemelen çok yerilmesine rağmen rape upon rape oyunudur- siyasi eleştiriler bu oyunda yok denecek kadar az, fielding çuvaldızı daha çok soylu sınıfına batırıyor ve oyunun üzerine ilerlediği aşk-evlilik gibi kavramlar bir nebze gölgede kalıyor. bellaria, wilding, lady gravely gibi oldukça renkli karakterlere sahip olduğunu söylemek gerek. ki wilding karakteri itibari ile love in several masques'in ana karakteri wisemore ile epey benzerlik taşımaktadır. iki oyunun arasında 2 senelik bir süre olduğunu göz önüne alırsak the temple beau oyunu fielding'in love in several masques'i geliştirmesinin bir yan ürünü denilebilir.

yapıştırsam da parçalarını hayatımın, su sızdırıyordu çatlaklarından.

1797-1828 yılları arasında yaşamış avusturya'lı besteci. dünyadan ayrılalı yüzyıllar olmuş ama şu parçayı yaratmış bir sanatçı dünyadan tam anlamıyla ayrılmış sayılır mı? sanmam. hele ki bugün dinlediğimde bana bir çok şey hissettirebiliyorsa.

sonuncudan çıktığımda su şişesini hışımla yere nasıl fırlattığımı halen çok net hatırlıyorum. aynı sokağa gitsem suyun sıçradığı yerleri elimle işaretleyebilirim gibi geliyor. o zamanlar bana mantıklı bir sistem gibi geliyordu. şimdilerde her sene bu kadar stresin anlamı var mıydı diye düşünüyorum. neyse ki bir şekilde bugünlere* geldik. ayrıca başlığı açan yazar eminim efsane nesil* demek istemiştir.

"gerçi burada açılmışı var" denesi başlık.
(bkz: tanışmak istenen sözlük yazarları)

bir de buraya korkudan karşı cins ismi yazamayanlar var, linçlenirim diye. adam/kadın merakından ölüyor "bu kişi gerçekte nasıldır" diye ama sırf birileri gelip "şuna buna yanlayan yazar" demesin diye yazamıyor. sanki her tanışan yatağa dalıyormuş gibi ya da dalsalar bundan bize ne değilmiş gibi...

birincisi bu adam baba falan değildir. en hafif tabirle kendisine insan müsveddesi denilebilir. kimse de çaresizlik vesaire demesin kalbini kırarım.

ikincisi bu sosyal deney olayı. siz kimsiniz, nasıl bir eğitimimiz nasıl bir yetkinliğiniz var da sosyal deney yapma, hem de böyle bir şey yapma haddini kendinizde buluyorsunuz ? bir kaç tık için yemeyeceginiz b.k yok onu anladık da böyle hassas konularda sosyal deney ayağına insanların hisleriyle oynuyorsunuz. çok net söylüyorum bu tiplerin kökünün kazinmasi lazım. haysiyet yoksunu şerefsiz p...kler...