yönetmen nacer khemir ait başrollerde parviz shahinkhou ve maryam hamid oynadığı

film, yaşlı bir derviş ile torununun çöldeki hikâyesini anlatıyor. bab'aziz, dervişlerin 30 yılda bir toplandığı yeri bulmak için torunu ile yola çıkar ve hikâye başlar.





müzikleri armand amar'a ait olan filmin en hayran olunası sahnesidir ise;

çok kitap okuyan bundan mütevellit gerçek ve kurgu arasında gidip gelen, küçük yaşta aile fertlerini,kardeşi ahmet’i de, kaybeden,yapayalnız,temasfobi yaşayan, orta yaşlı aksi bir adam olan mehmet’in evine hizmetlisi, hizmetlisinin oğlu ve arkadaşı maktul arzu’nun dışında farklı biri olarak gazeteci kız’ın girmesiyle her şey başlar. bu genç kıza içten içe aşık olan mehmet, anlatmaya sakındığı, ihaneti benimseyemediği, aşktan korktuğu kendi geçmişini çoktan ölen ahmet’in hikayesiymiş gibi yani kardeşimin hikayesi olarak anlattığı kızın misafirliğinin bitişiyle kendini kendi “sevgili”siyle alt ettiği zülfü livaneli’nin yazdığı kitaptır.

kara bulutların yüreğimi sardığı şu günlerde bana en iyi gelen insanımın, minik kurbağanın yanına gelmiş olduğum için neşeli kahkahaları ile bulutları dağıtıveriyor ve ben bir nebze de olsa günü güzel yaşıyorum.
yine komik olmayan ama bence harika olan bir anısını şuraya not düşmek istiyorum, unutulmayanlara eklensin diye.
babamın bahçesindeki en güzel eriklere daldık bugün. öyle birkaç tane değil çokça topladık hem de.
akşam yemekten sonra ağaçta yediklerimizle yetinmeyip bir tabağı doldurup getirdim paşanın isteği üzerine.
elimi uzattım bir tanesini aldım. tam o esnada yarı hin bir ifade ile döndü:
-teyze hani paylaşıldıkça çoğalırdı her şey, bak sen o eriği aldın, ben sadece burada boşluğu görüyorum.
ses etmedim. yemeye devam ettim. bir yandan gözü videoda olduğu için o bakmazken tabağı hızlıca doldurdum. ve döndüm bu sefer o hin gülümseme benim suratımda:
- bak gördün mü? paylaştıkça çoğalıyormuş işte. * *

yurdum insanının bunaltanlara ettiği beter eden beddualar.
allah dert versin kaşımaya tırnak vermesin.

arap harflerinin ilk düzenine ve harflerin taşıdığı sayı değerine verilen isim.

iyi halt ediyorsun der, kavgaya devam ederim. romantik komedi filmi mi çekiyoruz burada aluminyum!

temizliğin ne kadar önemli olduğunu,
nefes almanın ne kadar değerli olduğunu,
sevdiklerimize sarılmanın çok çok özlenebildiğini,
çinlilerin birer mikrop olduklarını.

maalesef büyük oyuncu rasim öztekin hayata gözlerini yummuş. huzur içinde uyusun.
twitter.com/cakir_rusen/sta...

cemaatler, tarikatlar ve boş yere açılan imam hatipler kapatılmalıdır. dini söylemlerle oy toplamaya çalışan siyasilere siyaset yasağı getirilmelidir.

üstat kadir mısıroğlu’nun fesine çişimi yapayım dediğim başlıktır.

ön yargısız ve iyi niyetli olmak.
geçenlerde youtube'da soramazsın adlı video serisinden yüz anomalisi bölümünü izledim. kadın bir çocuğun onu görüp gülümseyerek selam verdiğini, onunla konuşmak istediğini fakar ailesinin kötü bakışlarla çocuğunu yanından çekip aldığından bahsediyordu. cidden insanımızın zihniyetine bir kez daha acıdım. çocuk dersin, bilmez etmez dersin, ama yetişkinlerimiz bir çocuk kadar olamıyor. cidden üzücü.

kuzguncuktaki vişne sayesinde vites yükselten program.

15 dakika erken yakmış olduğum sigaradır. tüh...

birbirinden güzel şarkılar çalan radyo kanalı. özellikle 90 lar pop müziğinin en güzel şarkılarını dinlememizi sağlıyor.

gündemde tutulması gereken başlık. kafa store'un tamamen sınıfsal kine neden olduğu neden ısrarla görmezden geliniyor.
ya bu rozetler herkesin erişebileceği şekilde puanlandırılır yada önce yeşil mahlas olayını sonrada arkadaşın istediği takipçileri görme özelliğini kaldırırsın.

bu nasıl çark ulan!
buğday bizim, ezilen biziz
un olan biz, aç kalan hepimiz
kim ulan bu doymak bilmeyen şerefsiz

cemal süreya darphane'de müdür; paranın yerinde şair müdür. bütün yolsuzlukları tespit edip, rapor etmiş, ankara'ya göndermiş, mükafat bekliyor. ama ses yok. bir daha yazıp bir daha göndermiş.

çok geçmeden zamanın bakanı darphane'yi teftişe gelir. gelir ama cemal süreya’nın elini bile sıkmaz.

"bu kapının arkasında ne var?" diyerek bütün odaları dolaşır. cemal süreya’ya hiç muhatap olmaz, yardımcılarına sorar. bu kapının arkasında ne var, burada ne var.. iki saat dolaşıyor ve gidiyor.

giderken cemal süreya der ki:

"bir kapı var ki, onu size hiç açmayacağız".

"hangi kapı, ne kapısı" der bakan.

"gönlümüzün kapısı".

bakan gider, bir rapor hazırlar: darphaneyi gezdim, çok pis buldum. müdür cemalettin seber’i (cemal süreya) görevden alıyorum. cemal süreya bu yazıyı alınca bir basın toplantısı düzenler, der ki:

"bakan haklı, gerçekten de o gün şanlı darphane, tarihinde ilk defa kirliydi. o da sayın bakanın burada teftişte olduğu saatlerdi."

sunay akın
mülkiye konferansları'ndan

birşey değil ''bir şey''.

ziyaretçiler (bkz: visitors)

az önce denk geldiğim, sait faik abasıyanık'a ait olduğunu düşündüğüm bir sözü paylaşmak istedim. denize aşık, deniz görmeden yaşayamam insanı olanlar seviyorum demese de olur.

"uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..."

bir zamanlar pazar günlerini sıkıcılıktan bir nebze kurtaran sinema kuşağı. geleceğe dönüş 2, polis akademisi 5 gibi birçok meşhur filmi ilk kez o kuşakta izlemiş olanlara selam olsun!

şuradan

bu da o çok sevdiğim müziği: