pandemide kopan pandomimleri izlemeye devam edeceğimiz bir gün daha.. günaydın sayın seyirciler..

bugün biraz bükük bir yüreğim var. birçok kelime ile tanımlayabilirim ama siz şu diğerlerinden ayrı düşmüş sandalyeye bakın tam olarak ben de biraz böyle dışarıda, biraz da tek başımayım.

salaklıktır. ve bulaşıcıdır.

bu ülkeye demokrasi getireceğiz, türbanlılar rahat edecek, kürtler kendi dillerini konuşacak, vesayeti kaldıracağız, avrupa birliğine gireceğiz dediler. yolda destek sağlamak için lgbt'e destek gösterilerinde bulundular. 28 şubatın acısını yaşamış mazlumlar gibi görünüyorlardı. her konuda ezikliği, yok sayılmışlığı yaşayan herkesin sesi olacakları düşünüldü. ben hiç bir zaman sıcak bakmadım. bir insanın yetiştiği ülkü, ideoloji veya din hiç önemli değil, ilk gençliğinin nerede geçtiği çok önemlidir benim için. ileride şekil değiştirip durumlara ayak uydurmaya çalışsanız bile, içerlerde bi yerlerde yine aynı ideolojiye hizmet edersiniz. neyse uzatmayacağım, çokça desteği bu ülkenin akademisyenlerinden, gerçek entellektüellerinden sağladılar. dönüşümü ve gücü sağlamlaştırdıkça gerçek canavar ve gerçek amaçlar ortaya çıktı. sakın haaa bütün yaşananlar, yol boyunca raslantı olarak yaşanmış gelişmelerdir diye düşünmeyin. bu bir dönüşüm hikayesidir. son 19 yılda yaşananlar, zaten yaşanacaktı; aktörlerin veya partilerin önemi yoktur. neyse çok uzattım sanırım, az buz şeyler yaşamadık arkadaşlar, bizler çok radikal değişimlerin, tam da göbeğinde kaldık. gençtik kanımız hızlı akıyordu. elimize ateş alıp şehri yakmak değildi amacımız, olanlara tepki göstermek istiyorduk. gücümüz yoktu, elimizde sadece internet vardı; twitter, ekşi, facebook ha bir de mezuniyet törenleri vardı tabi. referandum yaşadık, çıktılar dediler ki kenan evreni yargılayacağız, ilk dönem destekleyen akademisyenler yine evet dediler yargılansın. kardeşim hiç mi tarihsel bağlamda gelişmeleri okuyamıyorsunuz. kenan evrenden farklarının olmadığını anlamadınız dimi? ardından gezi geldi. amacımız belliydi, ses çıkarmak istiyorduk. hiç bir zaman yakıp yıkmak değil, fark edilmek, değişimin gerekli olduğunu vurgulamak istiyorduk. yine onda da kaybeden biz olduk. 3. günde evimize girdik mecburen. neyse biz yine internetten sesimizi çıkarmaya çalıştıkça, bi anda başlıklar silinmeye başladı, bize bizimle aynı platformdan bize karşı düşmanlar yarattırlar. cadı avına başladılar. yazmaya korkar olduk, insanlar toplanıp hapishaneye götürülüyordu. 71 öncesi, 80 öncesi gibi bir ortam yaratıldı. fakat artık insanlar yaşamlarına kıymet veriyordu. tarih bize böyle çabaların beyhude olduğunu ve sadece gençliğinin çürüyeceğini örnekleri ile gösterdi. korkmamız normal, çünkü istedikleri de bu zaten, herkes korksun ve yazamasın konuşamasın ve hatta düşünmesin. yazmaya çekinen arkadaşları çok iyi anlıyorum. haklılar, kendi hukukunu yazmış bir siyasi güç var karşımızda, ama sanırım değişim artık zorunlu yani süreç bize bunu gösteriyor. bir gün bu başlığın altında ''abi ne günlerdi, içimiz kan ağlıyordu ama yorum yapamıyorduk girişleri ve hikayeleri okuyacağız''. daldan dala atladım belki out of topic gibi görünsede hepsi birbiriyle ilintili, sadece 29 sayfa bir dönem ödevi hazırlar gibi alıntılar ve dipnotlar vermek istemedi. sonuç olarak, ''demokrasi pompalamasyonu ile yola çıkıp, herkesi muma çeviren bir yönetimin başarı öyküsüdür siyasi başlıklara yazmaktan çekinmek''. allah sonumuzu hayır etsin amin.

en çok hangisi bilemem ama en az kullandığımız kulaklarımızdır. kimse kimseyi dinlememektedir.

balmumu katılığı vardır.
mutizm en sık bulgudur.
hareket bozuklukları ön plandadır, şizofreni de genel olarak görülen işitsel halüsinasyonlar tipik belirtiler arasında yer almaz.
tedavide elektrokonvülzif tedavi kullanılır ve en çok fayda gören şizofreni tipidir.

veli ağbaba'nın söylediğine göre malatya'dan, almanya'ya gezi için giden 45 kişiden 43'ü geri dönmemiş.
kimin eline fırsat geçse o değerlendiriyor.

ıste böyle şeyler görünce sinir krizi geçirebilirler.

28 yaşındayım daha hiç bir namahremle göz göze bile gelmedim.

gel şunu bir yapalım (yalnızca ben yaparım) veyahut çay demle.

senfonik metal grubu epica'ya ait bir parçadır. sanırım en bilinen şarkıları. ilahi misali... şuan uzaklarda olan bir yazar arkadaş bırakmış başlığı. boş kalmasın mağrem.

bugüne kadar tespit edebildiğim en büyük eksiği başlık açma yetisinin dahi zayıf olduğu yazarların varlığı.
bunu kimseyi küçümsemek için söylemiyorum fakat başlık açılması ve düzgün açılması konusu önemlidir.
yazım hataları içeren, yanlış ifadeleri barındıran, gerçek ve doğru anlamından uzak bir şekilde günlük tutuyor gibi belirli konuları(a), güncel olayları(a) başlık olarak açmak kötü.
çok basit bir şekilde otokontrolü yapılabilir.
akabinde kimse zaten sizin entry içindeki imla detaylarınızı sorgulamıyor, oraya girersek çıkılmaz ama bari başlıkları düzgün açalım.
ilaveten: yoldaş kardeşim sözlüğü basitleşir. ilgili detaylara basitçe ulaşalım, bin tane yere tıklamak zorunda kalmayalım.
saygılar.

nutellanın kavanozu olmuş 30tl, kolanın litresi 5 tl. he bunlar yetmiyor bi de sofrayı donatmışlar." bu insanlar farklı bir türkiyede yasiyor da haberimiz mi yok?" dedirtiyor. kurguya puanım 0/10.

kına gecesi gelini ağlatıp sonra kaldırıp oynatmak.

insan sabit bir varlık değil. hayat sabit bir hayat değil. ne siz ne eşiniz her durumda standart şekilde hareket eden bir canlı değil. robot olmadığımız için böyle.

bir insanın seçtiği eş ailesi ile sosyal çevresi ile uyumlu olabilir. kültürel olarak aynı veya yakın kültürden gelen insanların evliliği de olabilir.

benzer okullardan mezun, yakın eğitim ve bilgi düzeyinde, zekada olabilirsiniz.

bütün bunlar sizi % 100 mutlu edecek diye bir kaide yok. evliliğin en az yarısı hormon. diğer yarısı içinde yapacak çok bir şey yok.

bu öğle yağmur var ılıca'da

her akşam çay demlenip ailecek içilmesi.

çok ilginç ya tecavüz suç değil ama tecavüzcüye tecavüzcü demek suç.