külkedisi olabilir miyim? *

yazmayı bırakıp okuyabilirsiniz. şahsım bunu yapmakta. bazen insan gerçekten yazmak istemeyebiliyor bu durumda size kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. ben bu şekilde çok iyi, sizin tabirinizle "kaliteli" yazarlar tanıdım. ve daha önce yazmıştım tekrar yazayım; öncesinde sözlük tecrübesi olmayan yazarlar, nasıl yazacağınızı öğrenmek için okumanız gerekir. mutlaka bol bol okuyun. bu iyi bir yazar olabilmeniz için tek kriter, dediğim başlıktır.

biz z kuşağı çocuklarıyız, bizden önceki kuşakların yanlış seçimlerinin sonuçlarını çekiyoruz, hobilerimiz yok edildi yaşıtlarımız ülke ülke dolaşırken biz şehir dışına bile çıkamaz olduk. düzgün bir bilgisayar almak hayal oldu, on yaşındaki çocukluğunu yaşaması gereken çocuklar bilgisayar alabilmek için merkez bankası başkasının faiz kararını bekler oldu. yine aynı çocuklar bisiklet sürmesi, futbol oynaması gerekirken oturup başka ülkelerde alınan maaşları konuşur oldu, siz aslında bizi şımarık zannederken biz çok daha erken olgunlaştık gelecek kaygısıyla yoğrulduk atanamadık intihar ettik, atanamıyorlarsa öğretmenlik okumasın doktor olsun dediniz herkesin doktor olmasını beklediniz tarihe ve sanata olan ilgimizi yok saydınız. suçlu hep biz olduk ama kimse bu kadar özel üniversite açılmasına neden izin veriliyor neden her şehre devlet üniversite açıyor, köklü üniversitelere neden nitelik kazandırmıyoruz diye sormadı, bölüm istihdam planlamasını yapacak olan bizler değildik, bu kadar işsizliğe rağmen doğru düzgün bir planlama bile yapılmadan binlerce öğrenci alındı her bölüme, niteliksiz binlerce kişi yetişti, hepsi işsizliği ertelemek içindi. mezun olur olmaz karın tokluğuna iş bulabilenler şanslı sayıldı. biz z kuşağı çocuklarıyız sizin döneminizdeki gibi mezun olduktan sonra ev araba alma hayalleri kuramıyoruz, bugün sıfır araba almak için bile en büyük lüks haline geldi. biz de isterdik hobilerimizi gerçekleştirelim piyano çalalım, tenis oynayalım güzel bisiklet yollarında bisikletimizi sürelim, ortaokulu liseyi özelde okuyamayanların çok az şansı oldu hep. ilkokulda 45 kişilik sınıflarda eğitim gördük, bilişim çağında olmamıza rağmen ortaokullarda bilişim laboratuvarlarımız yok olanların bilgisayarları da milattan kalma. biz de isterdik insan gibi yaşamayı güzel hayaller kurmayı, kurdurtmadılar. siz her z kuşağını tiktokta gördüklerinizden ibaret sandınız, gelecek kaygısıyla yanıp tutuşan dil çalışan staj bulmak için çabalayan kendini geliştirmek isteyen gençleri göremediniz. biz z kuşağı çocuklarıyız geleceğimiz elimizden alındı.

bir sahaf dükkanım olsun, rafları okuduğum kitaplarla dolu. sabah erken saatlerde gelip açayım dükkanı. o mis gibi kitap kokusunu çekeyim içime. hemen bir kahve yapıp, anadolu rock şarkısı açayım. dizilmesi gereken kitapları dizeyim raflara. gelen müşteriler ile sohbet edeyim, çay kahve ısmarlayayım. küçük hediyeler vereyim onlara. dükkana kimsecikler gelmediği zamanlarda kahvemle kitabımı okuyayım. akşama doğru evime gideyim, küçük ama müstakil olsun yeter. lükste hiç gözüm yok. evde sevdiğim insan, kedi ve köpek dostlarım olsun. neyse çok kaptırdım kendimi. sonra olmayacak hayallerde uçmaya devam ediyorum.*

britanya adaları'nın en büyüğüdür. irlandanın doğusunda yer alır. ingiltere, galler ve iskoçya bu adadadır.

doğru bilinen yanlışlar;
antropoloji ırk bilimi değildir. insan bilimidir. antropo latince anthropos(insan) kelimesinden türemiş bir ön ektir. başına gelen kelimeye insanla ilgili olduğu anlamı katar.

arkeoloji de antropoloji gibi yanlış bilinir kazı bilimi tanımı yanlıştır. arkhe eski demektir. yani eski bilim/eskinin bilimi anlamına gelir.

su tabancasıyla olmasını umduğum savaşlardır.
şaka bir yana su kullanımına ciddi anlamda dikkat edilmesi gerekir.
(bkz: kafa sözlük su tasarrufu hareketi)

sözlük içindeki en tehlikeli, gizemli, yürümeye çekinilen grup. en çok bunlardan korkuyorum. gözüme kestirdiğim yazara tam yürüyeyim diyorum, şaaak askerlik hakkında yazıyor. bir başkasına bro nbr diyeceğim, hoop eyeliner hakkında yazıyor.

doğum, yaşam ve ölüm. üçü de mucize. acı bir mucize.

aniden korkutan durumlardır. mesela kaldırımda yürürken birden bire ayakkabı bağıma dolaşıp yola düşmek ve bir arabanın kafamon üzerinden geçmesi. otobüste birinin cinnet geçirip bana saldırması. yolculukta önümüzü teröristlerin kesmesi ve beni kaçırmaları...

yoldaş benjamin franklin ekonomi bakanı.

yaklaşık 4 aydır borderline teşhisi ile başlayan tedavimi bugün itibariyle bırakıyorum. ilaçlar ve psikoterapi beni istemediğim noktalara götürdü. özellikle ilaçların etkileri beni eski halimden çok uzaklaştırdı. ben kural tanımaz, kendi doğruları üzerinden giden aksi, hayır demesini çok iyi bilen bir insandım. şimdi tam tersi bir insan oldum ve çok zarar gördüm. evden kaşarlık yapılıp kovuldum 5 parasız, herşeyi kabul eden bir insan oldum(insanlarla uğraşmamak için). hakkım yenmeye başladı. köpeğim bile beni dinlemez oldu. eskiden sıradışı bir insandım şimdi sıradan bir insan. eski halimi kimse sevmese bile ben seviyordum ve çok özledim. artık maddi sıkıntım yok. istediğim zaman istediğim yere gidebilme özgürlüğüne sahibim. eskiye döndüğüm an bana kazık atan insanlara yapamadıklarımı yapacağım. siz siz olun kendi kendinizi iyi edin. rixper, citoles, rivotril, gyrex sizlere elvada. merhaba eski ben.

hayatım olan bir defter. o deftere her baktığımda onları hangi hislerle yaźıp çizdiğimi hatırlıyorum ve bu kendimi daha da motive etmeme sebep oluyor. ne yaşarsan yaşa geçmiş geri gelmiyor. ama gelecek senin ellerinde

iş kanunu'nu çok iyi öğren hatta ezberle..hakkını yedikleri zaman tazminat alıp çıkabilmen için çok faydası olur.

ben insan değil miyim?

kafa dağıtmak , iç dökmek vb. sebepler

nickimden de anlaşıldığı üzere hala aramaktayım. tüm bu hobiler ve fobiler benim mi yoksa bir şekilde bana dayatıldı mi? ıstediğim meslekte miyim yoksa öylece sürükleniyor muyum? gerçek ben miyim yoksa ailemin, arkadaşlarımın, öğretmenlerimin ya da herhangi şekilde tanıştığım insanların yansıması miyim? üzüntülerim ve sevinçlerim benim mi yoksa buna mi alıştırıldım? seçimlerim benim seçimlerim mi? gibi sürekli devam eden sorularla boğuşmaktayım hemen her gün. umarım bir gün bulurum.

"bomboş, kalbimin odaları bomboş
halsiz hissiz, nasıl bu kadar loş?
gece insafsız, benden bile sarhoş
sabahladım, yedi gece durmadan üst üste
gittiği yerden arar diye
çok vicdansız, geceden bile sarhoş
...
ben sana nerden tutuldum?
yokluğunda hem nasıl duruldum?
sağ elimi solumla avuttum
boş yere, boş yere... "

amcamın da bir zamanlar içinde bulunduğu insan grubu idi.

ha gitti yerleşti tabii ki. allah daha çok versin sağlığı da var parası da. güzel bir ev yaptı ve artık köyde yaşıyor, istanbul’a ancak kışın geliyor.

yani biraz da maddi birikiminizi olması gerek.

bir idam mahkumunun son günü-victor hugo
satranç- stefan zweig
otomatik portakal-anthony burgess
yabancı-albert camus
bulantı-jean paul sartre
deliliğe övgü-desiderius erasmus
dönüşüm-franz kafka
açlık-knut hamsun
beyaz geceler-dostoyevski
palto-gogol
dinle küçük adam-wilhelm reich