vakityle radyo d de polat labar 'ın programından esinlenerek açtığım başlık, programa katılan insanlar, ilgili kişiye, makama, geçmişe ulaşmayacağını bilseler bile, bazı olayları durumları pişmanlıkları keşkeleri içlerinde tutmak yerine radyoda haykırıyorlardı, arada hepimizin böyle birt bölgeye ihtiyacı olur diye düşündüm, ufak bir çakıl taşı ile başlıyorum

bu sabah trafikte şeridine girmemem için önündeki aracın tamponuna yapışan arkadaşa sesleniyorum,* ulan beni önüne almadın da işe 30 dakika erken mi gittin, kahvaltının en güzel yerine mi yetiştin, çayın ilk deminin sana mı verdiler, patron konfetiylemi karşıladı seni, prim mi aldın, her sabah birlikte çekiyoruz bu zıkkımı yol istiyorum ya yol, canını değil.

konfüçyüs'ün üstün, efendi, ahlaklı, erdemli insanı tanımlamak için kullandığı terim. çin kültüründe önemli bir yere sahip junzi, cinsiyetlerin üstünde bir terimdir ve diğer insanlara örnek kişidir.

bunu okuyan yazar.*

2012 senesinde, bir arkadaşımın halası ankara onkoloji hastanesinde tedavi görüyordu. birlikte hastaneye gittik. o halasının yanına çıktı ben de bahçede takılıyordum. keşke arkadaşımla hastaneye gitmeseydim ya da onunla yukarı çıksaydım şeklinde düşündürten cümleleri, 30-35 yaşları arası bir adamdan duydum. adam, telefonla, dayısı olduğunu sonradan öğrendiğim kişiyle sessizce konuşuyordu. bir anda gözlerinden yaşlar boşalarak “ dayı allah rızası için yardım et, çocuk ölüyor” dedi. sesinde, bu çaresizlik denen meret sonuna kadar vardı. dayısında belki de yardım edecek güç vardı. belki de daha önce de gitti kapısına ama son çare mi diyelim yoksa çaresizlik mi diyelim tekrardan ona yalvarmak zorunda kalıyordu. ben resmen koşar adım kaçtım ordan. elimden bir şey de gelmiyordu. o konuşmalara o kadar şahit olmak bile yetmişti çaresizliği anlamama.

daha kötüsü de günler geçiyor ama çaresizlik kavramına hiç mi hiç karşı koyan bir şey olmuyor. son zamanlarda ismini daha çok duyduğumuz, sma denen illet.

bir babasın, anasın. çalışıyorsun, vergi veriyorsun, sağlık için sigortanı ödüyorsun. sen tüm tedbirlerini almışken ve çalıştığın devlet çocuğunu kanunlarla ekstra güvence altına almışken, çocuğun sma oluyor. güvendiğin ve katkı sağladığın bu çark, bu derdine derman olmuyor.

bu hastalığın bir çözümü olmasa, başımızı öne eğip takdiri ilahi kelimesini kullanıp hep birlikte üzülelim. ama çözüm var ve birileri parayı bastırıp, ilaçları getirtip çocuğunu yaşatırken, kimilerinin de gözlerinin önünde, parasızlıktan göz göre göre ölüyor. sıra, bütün insanları da geçip “ bütün çocuklar eşittir, bazıları daha eşittir” e kadar mı düştü?

hem çare var hem de çaresizlik. bu sanki çaresizlikten daha kötü.

öncü olarak bu arkadaşları gönderebilirler;

insanın olumsuz ve katlanılmaz olan tüm süreçlere göğüs gerebildiği sürenin anlamı. bu aralar bende olmayan duygu.

kaptan beni köşede tükür.

çok güzel yazan ve artılarını esirgemeyen bir yazar arkadaşımızdır.

takipteyiz.

fizik, matematik, kimya, biyoloji gibi, diğer bilim dallarının ortaya çıkışını sağlayan ve bilimsel anlamda birer temel teşkil eden bilim dalları.

bir kez daha anladım ki rte başörtüsüz kadınların öldürülmesini pek sallamıyor. ona göre öldürülen , tacize uĝrayanların hepsi başörtüsüz. kendi kızları korunaklı evlerde hiç tacize uğramadan milyar dolarlarla ve vasat kocalarıyla mutlu bir hayat sürerken biz kot pantolon giydiğimiz ve babamiz cumhurbaskani olmadigi için tacize uğramaya hak görũlüyoruz. başörtüsũzsen ve kadınsan hayatta kalmak gerçekten zor bu ülkede. ve dünyada. kendi cinsiyetimden nefret ettiren herkese lanet olsun. !

hayata dair popo burkan acı bir detay. saatlerdir yokum, geliyorum, tek bir bildirim yok. yazıklar olsun. o kadar güldürdüm sizi; kah düşündürüp kah sinirlendirdim. hani lan ayleydik biz. üzdünüz beni, kırdınız, rencide oldum. daha da komikli başlık açmam.

kenetlenmişsin kalbime
ilmek ilmek...
işlenmiş gibisin
hasretinle,
yüreğime....
nereye böyle?
bileyim söyle...

-bilinmeyen bir şiirsavarın veresiye defterinden...

major depresyonumun tedavisi için boşuna o ağır ilaçları her gün alıp günlerce hastanede yatmışım meğer. dışarı veya bi' balkona çıksaymışım her şey düzelecekmiş.

+ yağmuruna tutan adam gibi moderatör. diğer + atanlara da teşekkürler....

dünya'nın manyetik alanı ile bir güneş fırtınası aracılığıyla güneş'ten gelen yüklü parçacıkların etkileşimi sonucu ortaya çıkan doğa olayı.



genel olarak aurora şeklinde adlandırılır ve kuzey yarım küreden gözlenen versiyonu aurora borealis, güney yarım küreden gözlenen ise aurora australis olarak anılır.

genellikle 60-70 derece enlemleri civarında gözlense de, güneş'in manyetik hareketliliğinin arttığı dönemlerde bu aralık genişleyebilir. genellikle iyonosferde meydana gelen bu hareketler, oksijen ya da nitrojen yani azot atomlarıyla ve girdikleri etkileşimlerle ilgili olarak farklı renklerde ortaya çıkarlar.

bu olay, sadece dünya'ya özgü değil. manyetik alanı olan tüm gezegenlerde gözleniyor.

okuyorum, okuyorum ve okuyorum. bitmiyor. ne de güzel yazmış. anılarında yer aldım, izledim onu uzaktan, yükseklerde bir yerlerden. bazı anılarında yanağını okşadım, bazılarında da sırtını sıvazlayıp 'geçecek bu da be!' dedim. daha da çok anısı vardır eminim. içli yazarımızdan daha fazla anı dilemek temennisiyle. başarılar.

çamaşır makinesinin talep ettiği kurban çoraptır.

her türlü genelleme kötüdür. bunun gibi.

galiba bu benim. ya da 95 doğumlu ve sonrası bir çok genç de olabilir. internetin ve gündelik hayatın hızıyla beraber yarım kelimeler, yarım sevdalar, sığ düşünceler arasında boğulup gidiyor ve bilgimiz olmayan her konuda bir şeyler söyleme ihtiyacı duyuyoruz. twitter' ı kapatma sebebim de tam olarak buydu. anayasa, dış politika vs. veya hayatın başka konularında çok tecrübesiz ve bilgisiz olup ahkam kesiyor olduğumu farketmiştim. sanırım kademeli olarak buralarda bile görüş bildirmeyi bırakmalı ve daha çok dinlemeli ve okumalıyım. ya da benim gibi sığ kalıp bunun farkında olanlar olarak bir parti kurmalıyız.

puşt hadi iyisin bu sene de ölmedin demek istediğim başlıktır.