keşke içimde tutmasaydım o kadar, salsaydım kendimi. kötü olsaydım, iğrenç olsaydım, gülünç duruma düşseydim ama içime atmasaydım. sessiz biri olmak çok zor.

12 mart'ta netflix'te yayınlanacak olan çağatay ulusoy'un başrolünde oynadığı can ulkay tarafından yönetilen netflix filmi.

film, geçimini çöp toplayarak sağlayan bir babanın hayatını konu alıyor.

not: filmin ismi mücadele çıkmazı'ydı ancak değiştirildi.

ak parti iktidarının kendi kuyruğuna kendi elleriyle tenekeyi bağladığı görüntülerdir aslında.

tefsir yap deseler ilk aklıma gelen bu olurdu.

el ele mabadınıza tekmeyi vuracağız ak çomarlar az kaldı.

sevip sevmediğini anlamayıp internette araştırmaya başladıysanız sevmiyordur.
seven insan karşısındakine bir şekilde belli eder sevdiğini. sevmiyor mu acaba diye düşünmeniz bile sevmediğinin kanıtıdır.

bir ray loriga kitabıdır.

bu kitabı okurken zihnimde tam da hikayenin yanından yürüyen bir cümle dolaşmaya başlamadı ve kitap boyunca da beni ve hikayeyi hiç yalnız bırakmadı. bu cümle aslında hayatım boyunca benimle gezmeyi alışkanlık haline getirmiş bir cümleydi. ve bu cümlenin sahibi de benim aziz’im, franz kafka olduğu için daha da bir sıkıca sarıldım cümleye hemen hayatım boyunca hem de bu kitabı okurken. evet, çok uzattım lafı hem de doğru dürüst bir şey anlatmadan. o yüzden kısa kesip cümleyi alıntılıyor ve kitapla ilgili incelememe başlıyorum:

“ dünyaya karşı savaşında, dünyanın tarafında oldu.”

teslimiyet; girişeceğiniz tüm savaşların nihai ve kaçınılmaz sonucudur. bir savaşa başlamasan önce iç cebinizde mutlaka beyaz bir mendil olmalı. hem kan, ter ve gözyaşınızı silmek, hem yaralarınızı sarmak ve nihayet teslim olurken bir sopaya sarıp sallamak için. kazanma şansınızın olmadığını bilin ama savaşmaya devam edin mutlaka.

“ teslimiyet “ 2020 yılı içinde okuduğum en iyi kitaplardan biri. garip bir distopya. sanki distopya değilmiş gibi, ama öyle. küçük bir çocuğun, iki oğlunu askere göndermiş bir çiftin evine sığınması ile başlıyor her şey. çocuk konuşamıyor ama dahi olabilir aslında, ya da zeka özürlü. bir savaş sürüyor dışarıda ama ne olduğu belirsiz bir savaş. bu savaş ısrarla devam ederken bir anda “ saydam şehir” sözleri dolaşmaya başlıyor ortalıkta ve sonra kentteki ve belki de ülkedeki herkes bu şehre taşınıyor. şehirle ilgili çok ipucu vermeyeceğim ama ütopik mi distopik mi olduğunu sizin karar vermeniz gerekeceğini söyleyebilirim.

eğer her şey sizin yerinize düşünülüyorsa, savaşta iyilerin mi yoksa kötülerin tarafında mı olduğunuzu bilmiyorsanız, anlamsız bir şekilde kendinizi hep mutlu hissediyorsanız; hemen şu anda ellerinizi kaldırın ve teslim olun...

insanın yapabileceği en güzel aktivitelerden biri. bir gece dahi olsa enfes bir yerde dört duvar olmadan uyanmak harikadır. deniz kenarında yapılan kamp şahsıma en güzel gelenidir. sabah gözlerinizi açar açmaz şöyle bir manzaraya kim uyanmak istemez.

bazıları için normal bir sokak, bazıları için gençlik zamanları, buluşma mekanı, boş boş dolanmalar. hala dost kitabevi'nde arkadaşlarımı beklediğim zamanları özlüyorum. kök'e fotokopi için gidişlerimiz, olgunlar'a yürüyüşlerimiz, ara sokaklardan kocatepe'ye çıkışlarımız... en çok özlediğim zamanlardır.

zamanında efsanevî milan kadrosu gibi kadro kurmuştu. yeni gelen seriler eskileri aratmıyordu ama sonra kayış bir noktadan koptu. yad edelim.

12 o kadar geç bir saat değil mi? ne olursa olsun samimiyetinizin olmadığı insanlara 8'den 9'dan sonra yazılmaz/aranmaz.

öğrenci de öğretmen de haksız ve her ikisi için de üslup her şeydir.

fiziğini kaplandan, karakterini aslandan, omuz gücünü leopardan, ses özelliklerini çitadan alan, kedigillerin little versiyonu, sevimli mi sevimli müthiş bir canlı.

kendi nickaltından kendi tanımıdır.

özelden anneye, nineye, cedde küfür ederken delikanlı, ama iş açıkça ortada oynamaya gelince binini bin iynimiyicim diye yan çizen, vasfının ne olduğu belirsiz kişi.*

ne oldu yiğidim, daha yeni başlayacaktık nereye böyle?

aaaa pardon, ceza almış... dikkat et klavyen sağlam kalsın, döndüğünde onu daha efektif kullanman için yardımcı olacağız.

bunların büyük dedeleri ,geçe devriye geziyoruz ayağı ile araba teybi çalardı.
ilçe aynı , semt kocamustafapaşa da, gözümle gördüm.sene 90 lar.

evrenin ezeli ve ebedi olduğunu savunan naturalist materyalist görüşe ters,başlangıcı olduğunu savunan teizmi destekler bir evren tablosunu ortaya koyan teoridir.

allah'ımmmmm miko ve cenk'in arka bahçesi, bu nedir buuuu? büyülendim ben... mest oldum.. harikasınız*

lütfen babam duymasın çok alınır.demeyin böyle şeyler bakın üzmeyin minnoş kalpleri.gerizekalılık kelimesini kullanarak farkındalık yaratamazlar önce bunu bilsinler farklı bir kelime bulamamışlar mı acaba sorarım aydınlık gelecek insanlarına.survivor'ı bırakalı çok oldu artık acun ılıcalı'yı bile görmeye tahammül edemiyorum evet yerli bir isyan ama lütfen doğru kelime.

"tabi ki bir insanı sevebilirsiniz, eğer onu yeterince tanımıyorsanız."

anadolu'da ve istanbul'da çoğu lisenin yıllarca mezun verememesine sebep olan
her günü acı hikayelerle dolu olan
aydın olan olmayan osmanlı'nın varlığını sürdürdüğü her yerden gelen gençlerinin azimli mücadelesi sonunda kazanılan
18 mart çanakkale zaferi günü.
allah onlardan razı olsun.

yok kardeşim olmuyor, ne yaparsam yapayım zevk alamıyorum. hep bir tatsızlık, hep bir boşluk hissi, hep bir şeyler eksikmiş gibi hissetmek. ne olursa olsun bir mutsuzluk, bir hüzün kaplıyor aklımı ve kalbimi, o karanlığı üstümden atamıyorum.

sömürülmüş enerjim yerine geldi. emeği geçenlere teşekkürler, yayıncılarımızın yanaklarını sıkıyorum. her pazartesi burada olacağım. önerilerimi de paragraflara sığdıramayacağım, halka seslenir gibi dile getireceğim. *

vallahi ben 5 kg doğmuşum ve o toraman halim çocukluk, ergenlik, gençlik, ileri gençlik dönemleri boyunca devam etti. evlenmeden önce biraz zayıfladım (aşk), evlendim en fazla 120 kg oldum. sonra ilerleyen yıllar da tansiyon hastalığı baş gösterince, tamamen yeme alışkanlığını değiştirerek biraz spor yaparak 35 kg verdim. yaklaşık iki senedir sabit tutmaya çalıştığım kilom 85 kg . boyum:183
yemeği içmeği seven insanlar için kilo vermenin ne kadar zor olduğunu iyi bilirim.