1960'lı yıllarda çıkış yapmış zamanında kitlelere ulaşamamış amerikan folk müzisyeni, kariyeri de hayatı gibi trajik. on bir yaşındayken okulda çıkan bir yangında çocukluk aşkı da dahil olmak üzere 10'dan fazla arkadaşını kaybeder. aynı yangında vücudunun büyük bölümü yanar ve hastanede yatarken müzik öğretmeni tarafından hediye edilen gitar ile müzikle tanışır. yaşadığı travma ve taşıdığı yanık izleri sebebiyle son derece içe kapanık ve utangaç bir karaktere sahiptir.

ev arkadaşı paul simon'ın desteği ile ingiltere'deyken ilk albümünü çıkarır. kısa süreli bir başarının ardından yaşadığı kişisel bunalımlar, çocukluk travmaları ile birlikte psikolojisi iyice bozulur ve kariyerine ara vermek zorunda kalır. bir kaç yıl sonra evlenir ancak oğlunun kistik fibrozis sebebiyle ölmesi onu tamamen yıkar ve akıl hastanesine kaldırılır.

sonrasında eski arkadaşı paul simon'a ulaşmak için new york'a gider ancak bir türlü ulaşamaz ve sokaklarda yaşamaya başlar. 90'lı yıllarda bir kendisini sokaklardan kurtarabilecek bir arkadaşına ulaşır, arkadaşı onu ailesinin evine götürmeye ikna eder, yolculuğa çıkacağı gün parkta beklerken havalı tüfek ile sol gözünden vurulur. polisin tahmini çevrede oynayan çocuklar tarafından vurulduğudur, gözünü kaybeder. arkadaşının yardımı ile sonrasında eski parçalarına ait yeni demo kayıtları alınır, 99' da zatürreden ölür.

efenim kendisi nick drake, jason molina gibi acıların çocuğu tadında güzel eserler bırakmıştır. akustik gitar, folk veya depresif şarkılardan hoşlanıyorsanız kendisi bu konularda ilahlar arasındadır.

blues runs the game
milk and honey
i want to be alone
marlene
my name is carnival

sinema. sinema bilgim sağlamdır.
kamera acıları, çekim teknikleri bunlarla da gelebilirsiniz.
sanat tarihi o da çok iyidir.
türk dili ve diyalektleri
türk tarihi
runik harfli yazıtlar.
ve tabii rik'a ve divanî okumalar. ( tarihçi bebelere tez yazmam ) okuyamadığını okurum ama.

kellem uçarken gülümsedim.

"yıldızlar parlaklığını yitirdiginde" anlamına gelen italyanca harikulade şarkı adı. emma shapplin tarafından ilk söylenmiş. ülkemizde de ajda pekkan kendi yorumuyla bir güzel mest etmiştir. bu şarkının çok farklı bir havası vardır, dinleyince bana hak verirsiniz.

anayasa ödevim olduğunu söylediğimde bana ne dememiş, kaynak yardımında bulunmuş ve günümü kurtarmış yazar. * üstelik aynı üniversitede okuyormuşuz kendisiyle. entelektüel birikimi takdire şayandır. kalemi keskin karması bol olsun.

irrite ediyor. yanlış anlaşılmasın yazan öyle alışmıştır sözüm yok. bu sebeple sadece samsung kullanıyorum meselâ. telefonu aldığım gibi ilk işim klavye ayarları oluyor. o kadar para veriyorsam o 32 harf ekranda olacak aga.

sanki kılıçlar çekilmiş, her an her şey olacakmış gibi. yazarlar silsile yoluyla uçuruluyor, nickaltlarında bazı yazarlar birilerine meydan okuyor, moderatörler yazarlara sert cevaplar falan veriyor. ne oluyoruz? bu iç hesaplaşma neyin sonucu? normal sözlük olmak iyi gelmedi bize belki de. nazar değdi güzelim sözlüğe.

bazı kesimlerde çok küçük farklılıklar olsa da neredeyse her yerde anlaşılabilecek türk işaret dili alfabesi. belki bir gün lazım olur, buraya bırakayım.

obje gibi davranmak eskide kaldı, direkt öldürüyorlar artık.

en yakın arkadaşım bana aşıktı. aslında muhteşem biriydi de. ayrılırsak arkadaşlığımızda biter düşüncesiyle cesaret edememiştim teklifini kabul etmeye. onu çok üzmüş, o üzüldüğü için ben de üzülmüştüm. sonra yine de arkadaş kalamadık, o istemedi. bana kalsa ben devam edebilirdim. şimdi düşünüyorum da, her şartta arkadaş kalınmıyormuş zaten. bir ihtimal deneseydik de en azından “olsaydı nasıl olurdu?” sorusu aklımızda kalmasaydı.

başka sözlüklerde 16 yı gördük, doğukanın performansını düşük buldum o yüzden, bizimle deyılsın doukan

bir arkadaşım demişti biz türklerde araba ve ev hariç ikinci el kültür mantığı yok, uğraşma diye, olur mu hiç öyle bir şey demiştim.

öyleymiş.

az önce bir şarjlı diş fırçası aldım , - sıfır - 230 lira dedim letgo da filan ne kadardır.

adam yazmış 1 ay kullandım, 350 lira, 400 lira, 300 lira.

ya bi piyasaya bakın kullanılmış satıyorsun birde, normalde olması gereken ev ve araba işte altın dı vs pahalı ürünler hariç 1/3 fiyatına satılır bir ürün.

burada amaç senin işine yaramayan ürün elinden çıksın nakit girdisi sana sağlasın.

sende o nakit girdisi ile dilediğin birşeyi al.

ben alınan ürünü tamir etçem, temizlicem, onarımı bakımını yapıcam ee tabi 3'de bir fiyatına olmalı.

satarken de öyle. kitaplarda öyle.

ne yazıkki herkes olmasada çoğu kişi aldığım fiyata satayım derdinde.

çok zekisin sen. yapmayalım böyle.

1/3 e uyalım, bende bilmiyordum bende böyle öğrendim, anamdan doğar doğmaz ikinci el kuralları bilir şekilde gelmedim ya.

ağrı dağının ığdır da olduğunu öğrenmeyen kaldı mı?

tabi siz anneleri tarafından size emanet edilen z kuşağının, her bakımdan yetersiz gördüğünüz yine bir z kuşağının sözlükte yazarlık etmesine şiddetle karşısınız ama diyeceğim olaydır.

tadilat gürültüsü.

azı yenirse tadına varılmayan, çok yenirse bayan, dozunun ayarlanması gereken tatlı.

(bkz: huzur)

ilk aşaması, sorgusuz biat etmek olan kavram.
2. aşama rab edinmek
3. aşama ibadet etmek/ dua-medet.

mesela; ekmeği yerden alıp, 3 kez öpüp başa götürdükten sonra yüksek bir yere koymak.
dini vecibe gibi addedilir, ve o eylemden sevap kazanılması umulur.. kazanılır mı bilemem.

ama aynı kişi; yerde gördüğü incir ve zeytini umursamaz, görse bile tekmeler. e kuran'da ayet var "vettini vezzeytun"

not: çıkarım yapma ihtimali olanlar, incir ve zeytin de kutsal değil.. hani uyarayım da vebali kalmasın.

beyni olmadan bir ömür yaşayan insanlar var bu daha garip.