ne olurdu yani,
bir sene de insanlık moda olsa.

ece ayhan

jack black'in jest ve mimiklerini hayran kaldığım çok keyifli bir film.

hayatının enerjisi rock müzik olan karakterin ev kirasını ödeyebilmek için öğretmen olmadığı halde öğretmen olarak işe başlaması ve daha sonra öğrencilerin hepsinin farklı farklı yeteneklerini keşfederek bölgedeki en iyi rock grubu yarışmasına gizliden gizliye hazırlamasını konu alıyor.
rock müziği çok seven biri olarak filmin son anına kadar keyifle dinlediğim bir dolu güzel parçayla kendinizden geçebilirsiniz.

filmin güzel bir mesaj verdiğini de düşünüyorum.
bu mesaj ebeveynlerin çocuklarının yetenekleri ve isteklerine yönelik değil aksine standart eğitim dışında alternatif görmemesi, sunmaması hakkında.

böyle yetenekleri keşfedip ona yönlendiren insanların çoğalması temennisi ile.

çok keyifliydi, özellikle rock müzik sevenler için keşke bitmese diyebileceğiniz türden.
keyifli seyirler.

benim.

yukarıda biri demiş ki hiçbir ayrıcalığı yok.
sürekli vatan özlemi bla bla bla...

türkiye’i hiçbir zaman özlemiyorum.
hafiften bir özlem belirtisi olduğu an türkiye’deki insanlar aklıma geliyor ve aslında buraya ne kadar da geç geldiğimi düşünüyorum.
iyi ki geldin diyorum her gün.
ikinci sınıf vatandaş meselesine gelince sanki bana beyefendi türkiye’de birinci sınıf vatandaş!
akepeli değilsen sıçtın.
sınav sınav sürünürsün, 90 puan alırsın ama sümüklünün biri 70 puanla gelir önüne geçer!
sen de kısmet dersin mal mal.

beyler bayanlar size bir arkadaş tavsiyesi.
ne yapın edin yurt dışına çıkın.
bir yabancı dil öğrenin mümkünse ingilizce olsun.
ispanyolca veya almanca da iyi.

hiç vatan millet sakarya arabeskine girmeyin, bunu size dayatanlara aldanmayın!
eğer çok iyi bir işiniz varsa tabii ki size lafım yok.
ama ortalama bir işte veyahut asgari ücretle çalışıyorsanız ve buna rağmen orada kalmak istiyorsanız siz geri zekalısınız.
hadi bizi kandırıyorsunuz, kendinizi nasıl kandırıyorsunuz peki?

ben iki yıldır almanya’da yaşıyorum.
gayet memnunum.
en azından bir yürüyüşe gitsem polis gelip bana saldırmıyor!
bir gün çalışsam beş gün yemek yiyebiliyorum.
istediğim içkiyi içebiliyorum.
bisikletle yollara düşüyorum ve hiç korkmuyorum bir araba gelip bana çarpacak diye!
üç katlı bir binadayım.
birinci katta lezbiyen bir çift yaşıyor.
ve bir alt katımda bir gay.
kimse onlara karışmıyor ve öldürülecekler diye korkmuyorlar!

boşuna kendinizi kandırmayın,
bok çukurunda yaşıyorsunuz.
akepeli veya torpilli değilseniz ömrünüz sinir ve stres ile geçecek.

ek: almanya’ya gelene birkaç ülke dolaştım ve her birinde belli bir süre kaldım.
ukrayna, makedonya, sırbistan, kosova, bosna-hersek, hırvatistan, slovenya, italya, isviçre, belçika ve en son almanya.
bakın beyler kendinizi kandırmayın!
bu gezi ülkelerin hepsinde hayat türkiye’den daha ucuz ve daha kolay.
ya sürekli biz yardım ediyoruz dediğiniz bosna-hersek’de iki ay kaldım, adamın parası senin parandan 4.5 kat kıymetli.
beslenme ve barınma türkiye’den çok daha ucuz!

tanım kısmına detaylı olarak “pazarlık teklif etmeyin.” yazıyorsunuz, 5 dk sonra mesaj geliyor “ son ne olur?” böyle de değişik insanların bulunduğu bir site.

hazin bir vaka.

eğer onun için değerse, 10 ömür bile harcarım.

bir elazığ türküsüdür.

zaman içinde onlarca farklı sanatçı tarafından seslendirilen türkü hem makamı hem sözleri ile dinleyen insanı derinden etkiler. belki beni çok etkileme nedeni makam ya da sözler değildir ama eminim bu türkü ile ilgili böyle bir anım olmasa da severdim ben bu türküyü yine de.

hayatımın ilk yıllarını çok kuzeyde bir o kadar da doğuda bir şehirde geçirdim. karlar altında kalan bir şehirdi. canımın içi bu şehri düşündükçe içime kar yağar sadece ve biriktikçe birikir. kar altında kalırım. tıpkı çok çocuk olduğum zamanlarda evimizin bembeyaz örtülmesi gibi.

annem, o zamanlar iki çocuğu olan bir kadındı. sonra neden bilinmez bir üçüncü geldi. çok severiz onu da elbette ama çok geç gelmiş olması onun kaybı bence.

ben artık ninni söylenecek yaşları biraz geçmişken kardeşim bütün huysuzluğu ile dünyaya geldi. ve annem bazen babam evde olmadığında bizi uyutmak için bu türküyü söylerdi bize. türkü aslında kardeşime söylenen bir ninni idi ama ben de uyurdum bu türküyü söylediği zaman annem. sonuçta kardeşim benden üç yaş küçük olduğu ve bebek olduğu için yani ben abi oldum diye ninni söylenince uyumayacak değildim.

bu türküyü dinleyince çok huzurlu uyurdum ben. kardeşim de. huzurlu uykularla arama koyduğum mesafeler yüzünden belki çok özlerim bu türküyü. sonrasında hiç dinlemedim. belki bir gün yine dinlerim, her zamankinden biraz daha fazla uyumak istediğim bir zaman, annem kadar güzel bir kadının sesinden.

sözleri de bırakayım buraya, belki uyumak istersiniz ya da huzursuz insanlarınızı uyutmak:

bülbülüm bağ gezerim
aşığım da gezerim
yüz yerde yüz yaram var
el sanırsa gezerim

uy uy demeye geldim
yari görmeye geldim
yavrum yaran nerende
merhem olmaya geldim

bülbülüm neva bilmem
dertliyim deva bilmem
başıma bir iş geldi
başımdan savabilmem

uy uy demeye geldim
yari görmeye geldim
yavrum yaran nerende
merhem olmaya geldim

bülbülüm kafesteyim
aşığım hevesteyim
hala sağım ölmedim
aman son nefesteyim

uy uy demeye geldim
yari görmeye geldim
yavrum yaran nerende
merhem olmaya geldim

karanfilsin barın yok
sen güzelsin yarın yok
ben seni çok severim
cahilsin haberin yok

uy uy demeye geldim
yari görmeye geldim
yavrum yaran nerende
merhem olmaya geldim

--- alıntı ---

almanya’da fromycon isimli biyoteknoloji şirketi tarafından "fyp207" adlı koronavirüs ilacı bulundu. ilacın covid-19'un mutasyona uğramasına karşı da koruma sağladığı belirtilirken acil onay başvurusu yapıldığı aktarıldı.

--- alıntı ---

buradan

günde üj bej tanım yaparak 25. sırada yer almışım. ancak bu durum beni derinden sarsmıştır. dilimde acı bir türkü;

“gayrı gider oldum gardaşlar...
gayrı haram bu sözlük bana
bu tanımlar, bu artı oylar...
haram bana....”

not: akşama yazarım.

tanımam, etmem...
donanımlıdır değildir, bilmem, ilgilenmem...
ideolojisi, dini, ırkı umrumda değil. istediğine inansın, istediğini savunsun...
benim insan anlayışım nettir.
iyi insan, kötü insan.
birkaç tanımında ırkçı, seksist, faşist hatta bana göre yobazlığa varacak fikirleri cansiperane savunduğuna tanıklık ettim. ama çoğu fikri şeylerdi. kötülük kıstasımı yeterince doldurmuyordu. kötü bir insan olduğu beklentisindeydim, ama bundan emin değildim.

ama #1095747 entrisi ile kötü bir insan olduğuna kanaat getirdim. bir gün dönerse mümkün mertebe uzak dururum kendisinden...

sitemizin çocukları her bayram kapı kapı gezer. onlar için bayram çikolataları ve bayram harçlıkları hazırlıyorum. belki de bayramda beni en mutlu eden kapımı çalacak olmaları. ertesi günü yine geliyorlar çikolatalar bitesiye*
gürültülerinden bazen deli etseler de seviyorum sıpaları.

daha bugun yuzlestigim gercek.
heleki hasta ise, bakmak iskence geliyor insanlara. bir zamanlar sen hasta iken o senin basinda sirkeli su ile sabahladi ama. nankorluge katlanamiyorum. katlanamiyorum cunku hic tanimadigim bir amcanin/teyzenin haline uzuluyor, bakimini yapiyorum, evet para karsiliginda ama zaten bana uygun olan meslek bu oldugu icin sectim. cunku ben boyleyim. yaslilara zaafim var. cunku biliyorum ki onun bir caresi yok, basta kendisi kimseye yuk olmak istemiyor ama olemiyor da. olmeyi istiyor yaslilar biliyor musunuz? sizin sidik kokuyor diye yaklasmadiginiz dedeleriniz neneleriniz ben idrar sondasi takarken"ölsem de kurtulsak kizim" diyorlar.

vallahi dayanamiyorum. tum gun ayni seyi dusundum ve bu basligi gorunce de tetiklendim. ulan caresiz bir insandan nasil nefret edebilirsin? yasli birini gorunce yüreğim sıkısiyor. hayati boyunca ya evde cocuk bakmis ya da calismis. simdi de oylece olecek. bu dusunce odumu kopariyor. yasim 22 60 yillik insandan daha eglenceli guzel bir hayatim vardi. nasil lan diyorum anlatiyorlar kalbim agriyor. insan nasil yillarca ayni hayati yasar baskasi icin ve bir ah etmez? sonra hastalaninca huysuzlasinca nasil nefret kaynagi olur?

evet kokuyorlar lan. sidik kokuyorlar. ter kokuyorlar. mutsuzlar, belki cahiller. hayatlarinin son demlerindeler. nasil kiyabilirsiniz? daha yasli dovenler var, yatalak dovenler falan. cok sinirlendim devam edemeyecegim.

yalnızlık kederi adlı kitabında özünde ne kadar iyi niyetli, samimi ve halkını seven bir sanatçı olduğunu da göstermiş olan türkiye'nin en iyi piyanistlerinden biri.

nihilist, adamsendeci, dünyaya geldiğine bin pişman birey. aramayın ulan beni allahsızlar havasında takılır.

2018 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra halk nezdindeki itibarı sıfırlanan siyasetçi. seçimi kaybettiğini açıklamaktan çekinmiş, “çabaladık ama olmadı” demeye cesaret edememiştir.
birkaç ay önce “1000 günde memleket” adını verdiği abuk bir siyasi etkinlik süreci başlatmış fakat beklediği ilgiyi görememiştir. şansını zorlamaya devam etmektedir.

"dünyada silah üretimi devam ettiği sürece, o bombalar elbet bir gün patlayacaktır. silahlanmaya karşı olmazsanız, kim bilir belki bir gün çok yakınınızda patlayacaktır."

bir sözden öte, görüşümdür.

şu yaşıma kadar gerçekten ben bunu başardım ya diyebileceğim hiçbir şeyimin olmaması beni çok üzüyor.

cevabı, evlatlık olarak verilme sebebine göre değişecek olan sorunsal.

(bkz: ilkokuldamasaaltındaunutulanresimcantasi)