akıllı tiptir. su faturası neyse ama elektrik, doğalgaz ve internet faturalarını zamanında ödemek çok önemli. şak diye kesiveriyorlar. sonra hem faturayı ödüyorsun hem açma kapama bedeli ödüyorsun.

otomatik ödeme en mantıklısı.

ekleme: yahu hemen ödenmek istemediğini falan uydurmayın. otomatik ödemede değilse unutulabiliyor. bir seferinde 56 liralık elektrik faturasını ödemeyi unuttuğumdan 56+85 tl ödemiştim.

(bkz: ne teyzesi be)?

cabbara ((gbkz: celebrant)) sözüm var. şu karambolden bir gol çıkarırsam hayatına el atacağım.
evet! beklediğim haberler güzel olursa; usiv celebrent ile sarhoş olup bir masada zabaha kadar saçmalamak istiyorum.
adamlar ayıkken bile kafaları bir milyon.
hele birde fulken nasıl olur ?

"evet haklısın, benim aslında esas derdim senin gibi bir empati yoksunuyla, derdimi paylaşma gafletinde bulunmamdır." diyebilsek keşke.

yemin ederim 3.dünya savaşı olaydı da toplu tüfekli yenileydik, böyle insanını aşağılayarak peşkeş çekmek, bu rezillik katlanılır gibi değil.

1996 yılında hollanda’da kurulan senfonik rock grubudur. sharon den adel ile robert westerholt tarafından kurulmuştur. mimarları bunlardır. senfonik black metali çok sevsem de senfonik rock da bir o kadar cazip gelmiştir bana. tarihi eski olan gruplardandır aynı zamanda. kendilerine has tarzıyla şarkılarına kalite üstüne kalite katmışlardır. 90’ların vazgeçilmezleridir kendileri adeta. hele ki kadın vokalin sesi gerçekten muazzam, şarkıyı sesiyle adeta coşturuyor, ahengine ahenk katıyor.

zamanında kaliteli albümler yapmışlardır, birçok ülkede konser vermişlerdir ve halen günümüzde de aktif olarak albüm yaparlar, turneye çıkarlar. bu şahane grubun bazı albümleri şunlardır; mother earth, the heart of everything, resist, the silent force, black symphony, an acoustic night at the theatre gibi gibi güzel albümleri vardır, her biri dinlenmeye değerdir. dinlerken sıkılmazsınız aksine keyif alırsınız.

grubun her üyesi değerli de benim için sharon den adel daha kıymetli çünkü grubun mimarı bu kadındır. aynı zamanda kendisinin on parmağında on marifet vardır. söz yazarıdır, çok da güzel gitar çalar lakin konserlerde gitar çalmak yerine daha çok sesini konuşturmayı tercih eder. aynı şu anda nightwish’in vokali olan floor jansen gibi. grup rock camiasında sevilen bir grup olduğu kadar ödüllü bir gruptur aynı zamanda. yaptıkları işler nedeniyle birçok ödüle layık görülmüşlerdir.

sevgiler saygılar olsun…

1991 yapımı bir ron underwood filmidir.


filmin başrollerinde büyük komedyen billy crystal, daniel stern ve bruno kirby oynar ve usta oyuncu jack palance da bu filmdeki curly rolü ile en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü kazanır.

belli bir yaştan sonra erkeklerde bir gençleşme, eski günlere dönme, erkekliğini yeniden keşfetme hevesi başlar. bunun için psikolojik sınır olan yaş ise elbette ki kırk yaştır.

özellikle bir dönemler kırk yaş ölüme yaklaşmak anlamına gelen önemli bir eşikti. günümüzde bu algı değişmiş gibi görünse de erkeklerin genetik kodlarında hala işlenmiş vaziyette duruyor. ve biz buna orta yaş krizi diyoruz.


işte kırkıncı yaşında böyle bir krizle baş etmeyen çalışan mutsuz bir adamı iki arkadaşının bir tatil için batıya götürme serüvenini anlatıyor filmimiz. batıda erkekliğin timsali olarak görülen kovboyluk müessesine bir şekilde dahil olarak erkekliklerini yeniden keşfetmeye çalışıyorlar ancak tabii ki bir komedi filminde olmazsa olmaz tuhaflıklar başlarına gelmek için zaman kaybetmiyor.

westworld sevenler için ideal bir film olduğunu da ekleyebilirim.

savcılığa verildiniz, iyi akşamlar.*

bidebayilistersen ukdesi.

nasıl bir lider olduğunu gösteren sözlerdir.
nasıl bir insan olduğunu gösteren sözlerdir.
izindeyiz atam.

bana göre dünyanın en iyi futbolcusudur. bugün bile dünyanın en iyi futbolcusu denilen pele bu adamı örnek almaktadır.
1239 maçta 1339 gol atmıştır. 1360 macta oynayan pele ise 1280 gol atmıştır. 1920'li yıllarda ünlü olan bu futbolcu dönemimizde pek bilinmemektedir. ki o zaman krampon gibi şeylerin tam olarak gelişmediğini varsayarsak, kendisinin siyahi olduğunu da unutmayarak, (maçlarda siyahlara atılan tekmeler faul olarak sayılmıyordu) mükemmel ötesi bir futbolcu olduğunu söyleyebiliriz.

haber sitesindeki yorumlar ne öyle?
"iyi olmuş.insallah ölmez de adamın başı belaya girmez"
siz kafayı mı yediniz? insan hayatı bu, oyuncak değil. iyi olmuşmuş.

bitirim jargonuyla verilmiş cevaplar. üsluba bakar mısınız. ülkeyi bu jargonla idare ediyorlar muazzam ya. herkes çukur, herkes kurtlar vadisi.

çok büyük bir ihtimalle aşık kadındır.

yanından ayrılırken "heryere dokunma, çok dolaşma, kalabalığa girme" demesi olabilirdi.

günaydın sözlük!

ben kötü bir gece geçirdim. çok kötü hem de...
sol kaburgam çok kötü ağrıdı, acıdan ağlayacak kadar, çok kısa kısa uyudum, onda da eskiden aynı iş yerinde çalıştığım şimdi uzakta olan canım arkadaşımı rüyamda gördüm. rüyamda telaşlıydı, ilgilenmedi benimle. sabah ilk iş ona yazdım. dün o da kötüymüş, üzgünmüş. malum oluyor efendim evet...

ama gün ve güneş bizi beklemiyor. her şeye rağmen kuşlar ötmeye, dünya dönmeye devam ediyor. çiçekler açıyor. sen istiyorsun ki dursun her şey bir an, bir süre. ama seni o yatağa mıhlayan acıya rağmen her şey nasıl oluyorsa öyle oluyor.
"hey" diyor " küçük insan kendini bu kadar önemseme. hepi topu 70-80 yıl duracaksın şu dünyada. bozma kendini, insan ol. üzüleceksen de insan gibi üzül. "

evet, yine de günaydın sözlük...
canı hem fiziksel hem hem ruhsal olarak yanan birisi olarak benden çıkan günaydın bu.
bugün böyleyim ben. bu cümleyi de kurunca aklıma hep ayna geliyor çünkü benim de ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala...

artık çıkmıyorum istiklale
sabah fatma hanım uyandırıyor.
helva, ekmek, çay bana onlar bakıyor.
odanın hali perişan, ben perişan kimse yok işime karışan.
ara sıra balkona çıkıyorum.
fesleğenler kuruduğunda ocaktı. ben baharı bekliyorum.
ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala.
gözüm şişelere takılıyor. becerebilseydim ne ala.
bu günlerde böyleyim ben. yas denen şiirdeyim.
bir köşede gülüşün var, sırtımda kanlı bıçağın.
hiç bir zaman duymayacağın, duysan da anlamayacağın
bir çığlıkta sana birikiyorum...

o kadar bahsettim, linki mi esirgeyeceğim? siz ama şimdi dinlemeyin gereksiz bir hüzün çökmesin üstünüze

ekşi sözlükte bununla ilgili bir yazı görmüştüm,
başlık bölümündeki "come closer" yazısını görür görmez sayfaya tıkladım.
yazı ne kadar uzun olsa da maalesef tarkanla ilgili hiçbirşey yoktu.
bu ekşiciler entelektüel görünmek için bildiği herşeyi yazmak zorunda mı?
biz tarkan için geldik ama siz barış manço'dan mustafa sandala kadar herkesin dünyaya açılma planını yazmışsınız.
bu bilgilerin tarkanla ilgisi ne?
bu çok farklı bir konu

neyse ekşiciler gibi uzatmak yerine konuya girelim)
şimdi tarkan denildiğinde akla ilk gelen şarkı şımarık
bu ingilizce olmayan popüler şarkılar listesinde yer almaktadır.
tabi tarkanın diğer şarkıları da biliniyor ama bu şarkı tarkandan bile ünlü

tarkanın 90'lı yıllarda parlaması, janet jackson'ın bile katıldığı monaco ödül töreninde dans etmesi, santanayla 2000'leri kasıp kavuran rob thomas'ın tarkandan esinlenmesi ve bunu açıklaması
dünya starı olarak akıllarda kalmasa da dünyaya sesini duyurabilmiştir.
kabul edelim x factor, the voice birincilerinden bile daha fazla piyasaya tutundu))
amerika piyasası bizim piyasadan biraz farklıdır
onlar bizimkiler gibi 20 sene gündemde durmaya çalışmıyor

"bu herif türkçe şarkılarla bunu yapabiliyorsa ingilizce şarkı çıkarsa neler olur" diyorduk öyle değil mi?
hayır, biz öyle şeyler demedik.
tek derdimiz tarkanın eurovisiona katılmasıydı
2007 yılında kenan doğulu yerine pare pare adlı şarkısıyla katılarak çok iyi bir derece elde edebilirdi ama o sadece türkiyede çalışmayı tercih etti
tarkan, metamorfoz albümüyle umrumda değil mesajını net bir şekilde vermiştir.
klipler tarkana göre fazla amatördü
ve bu albümden sonra justin timberlake geyiğini yapanlar daha da artmıştı
tarkan bir justin değildi!
çünkü o daha eski isimleri örnek alırdı! (bkz: george michael)

come closer albümüne gelirsek, 2005 yılı için yetersiz olduğunu düşünüyorum.
tarkanı ayırt eden olay batı ve doğu sentezimiydi?
bunu 2001 yılında craig david bile yapıyordu
aynı sene the chemical brothers grubu da galvanize şarkısıyla hit yapmıştı
onları başarılı yapan şey doğu ve batı sentezi miydi?
cevap : hayır
bu grup electronic müziğin en iyilerindendir ve her zaman yaptığı müziklerle hit olmayı başarabilmiş bir grup.
yani sözün kısası amerikalılar istediği zaman doğudan sample alabiliyor
tarkan'da olupta amerikalılarda olmayan şey tarkanın yaptığı nağmelerdir.
ne gerek vardı bu kadar bağlamaya?
bir oooo çekmen bile yeterliydi
bounce şarkısının bağlamadan başka bir özelliği yoktu
şarkının geçişleri iyi değildi
şarkı bitene kadar altyapının değişmesini bekledim
ne kadar hoş bir şarkı olsa da o dönem için tek düze

muhteşem bir çalışma, 500 yıl sonra en önemli müzelerde ücretini ödeyerek görebileceğiniz bir sanat eseri.


bunları kim yapıyor ya. korku filmi dekoru gibi.

yitirileceği vardır. ben en yakın arkadaşlarımla kaç yıl uzaktan arkadaşlık ettim, kimi okul arkadaşımla skype whatsapp üzerinden yakınlaştım. insan ilişkileri emek ister. ondandır ki karşı taraf niyet etmiyorsa en güzeli hiç zorlanmaması.

iki buçuk yıllık platonik bir evreden sonra kafamda tasarladığım naçizane bir plan ile kendisine açılma kararı aldım. plana göre kendisini eski usul numaralar ile gizleyen iki arkadaşımın yardımı ile hesap ödeme ve olay esnasında çalacak şarkı buradan işlerini halledecektim. mevcut şahsiyetime göre beklentinin üzerinde bir hediye alarak kendisine vermek istedim çünkü olaydan iki gün sonra kendilerinin doğum günüydü. içimde tam olarak tarif edemediğim çok garip bir his vardı. ben içimdeki bu his ile cebelleşirken kendilerinin kafeden içeri girdiğini gördüm. bulunduğum masaya doğru yönelerek karşıma oturdu. ilk yarım saat boyunca olan bitenden bihaber, karşısındaki insanı yakın arkadaş olarak gören bu kızın ve iki buçuk yıllık emeğin, arkadaşlığın yanıp kül olacağına inan kendimin sohbeti başladı. uygun bir anı bulduktan ve kendimi hazır hissettikten sonra kelimeler ağzımdan dökülmeye başladı. ilk olarak kendisine "seninle geçirdiğim 2.5 yılda sen bana her ne kadar arkadaş gözüyle baktıysan ben sana o kadar arkadaşlıktan öte bir göz ile baktım. ben her gece başımı yastığa koymadan önce bir soru sordum kendime, dedim ki: sen bu kızdan gerçekten hoşlanıyor musun? ve evet her gece kendime sorduğum bu sorunun cevabı hiç değişmeden aynıydı ben senden hoşlanmıyorum! ben seviyorum seni. çünkü hoşlanmak ile sevmek nezdimde çok farklı şeyler. hoşlanmak gelip geçici bir duyguyken sevmek bende bambaşka, baki. ben senin hayatından sen beni çıkarmadığın sürece çıkmak istemiyorum ancak şunu bilmeni isterim ki beni hayatında tuttuğun sürece senin beni sevmen için bir şeyleri sürekli deneyip duracağım... " kendisinin ne tepki vereceğini, kelimelerine nasıl başlayacağını kestirmek güçtü. çünkü ben bu kelimeleri sarf ederken gözlerini doldurabilmeyi başarmıştım. belki o da bana karşı boş değildi, bir şeyler hissediyordu. karşımda onunla, içimde ise kendim ile cebelleşirken benim için o mahur beste çoktan çalmaya başlamıştı. kendisine has, o güzel diliyle bu işin olmayacağını, benimle aynı duyguları hissetmediğini belirterek zatı şahanemi reddetti. her ne kadar bu ihtimale kendimi hazırlamış olsam da tabir-i caizse dünyam başıma yıkıldı.

edit1:

malum olaydan üç veya dört ay geçti ama gelin görün ki sevgili kafacılar aynı durumda devam ediyorum. dünyamı tekrar kuramadım bir türlü. kafanızı da bir güzel şişirdim kusuruma bakmayın. en azından yazarak içimdekileri atmak istiyorum. böyle bir başlık görünce yazmak istedim. umarım herkes sevdiği insan tarafından sevilir kendinize iyi bakın:)


edit2:
şuan durumumun nasıl olduğu hakkında mesajlarınız için çok çok teşekkür ederim. dilim döndüğünce buradan anlatayım. aradan neredeyse 1.5 yıl geçti. bu süre içerisinde kız arkadaşlarım oldu. onlarla güzel vakitler geçirdim. aslında onu unutabilmek için mi denedim böyle bir yolu ondan da emin değilim ancak hiçbiri kendilerinin yerini tutamadı. yaşanmamışlığın özlemini duymak mı bu? yoksa başka bir şey mi bilemiyorum ama olmadı işte. hala seviyorum onu hala özlüyorum. bitmeyen bir şeyler var içimde tek taraflı. gülüşü, bakışı bir olaya vereceği tepki dahi beynimin içine kazılı unutamıyorum. zaten unutmak da istemiyorum aslında. hasretiyle yaşayıp gidiyorum öyle. devam etmeye çalışıyorum..

dertlerle çabuk doluyordur.
siniri tepesine çok çabuk ulaşıyordur.