"kombiyi kim kapattı?"
-anonim

şaka şaka...

"otobüs gelince atılan sigara gibi yarım sevmeyin insanları, ya sonuna kadar için ya da hiç yakmayın..."
-sadri alışık

berbat giden yakın mesafe ilişkisinden milyon kat iyi olan ilişki.

kitap dediğimiz nesne derya denizdir.
zibilyon tane bölüme ayrılıyor. roman okurken sıkılıyorsanız gidin sosyoloji kitapları okuyun. sosyoloji sarmıyorsa ansiklopedi okuyun.
kendinizi huzurlu bulduğunuz, okurken zevkten dört köşe olacağınız kitaplara yönelin. yeni fikirler ve bilgiler edindiğinizde alacağınız haz çoğu şeyde olmayacak. ondan sonra zaten okuyamama gibi bir problemin kalacağını hiç sanmıyorum.

ne yapacağını bilmemek
desteğine en çok ihtiyacı olduğu insanın arkasını dönmesi
yorgunluk
tükenen sabır
olarak sıralayabileceğim nedenlerdir.

benimki çok zor birikiyor. 30 tanımla benim puanımı geçen yazarlar var. burada da fakirük neydek.

ne bakıyon lan kurabiye var simit var diye karşılık verilesi bakıştır.

kovoni, bor özlü yerli ve milli aşımız, şimdi tüm eczanelerde.

pop artın mucidi, önderi denilebilecek zat. eserleriyle seri üretimi, standart kalıpları sorgulamıştır, bunu da seri üretimin temellerinden birisi olan matbaayı kullanarak gerçekleştirmiştir.

en meşhur eserleri arasında campbell's soup ve coca cola bottles vardır, kanımca en başarılı eserleri de bu ikisidir.

bu kitapların hepsini okudun mu

anselme de cantorbery... cantorbery'nin başpiskoposu aynı zamanda. ortaçağ'ın çok yönlü filozoflarından belki de ilkidir.

aziz augustinus'un halefi desek çok da abartı olmaz. tanrı'nın varlığı her şeyin akılla kavranabileceğini, ancak otoritenin incil'de olması gerektiğini söylemiş. akıl ve iman iki bilgi kaynağıdır. iman başlangıç noktasıdır. anlama ve yorumlama yeteneği insana verilmiştir. anselmus'un meşhur ''credo ut intelligam*'' sözü buradan çıkar. idrak için iman şarttır aziz efendi'ye göre. kendini imani olarak sağlamlaştıran herkes, inancı akılla formule edebilir. kısaca akla vurun ama öldürmeyin der anselmus.

teslis ve tecessüm'ün gerekliliğini ispata da çalışmıştır*. aslında akıl için çizdiği sınır çok da belirgin değildir. bu uzlaşma çabası sırasında teologların akla verdiği tavizler gittikçe artar. ta ki ockhamlı william'a kadar. sonrası bacon, descartes ve aklın hakimiyeti zaten.

çilek varken düşünmedim bile. hem reçeli de çok güzel oluyor tavsiye ederim yanii*.

ibrahim zarap adlı şerefsizin şiddet uyguladığı kadındır. ibrahim zarap.
resimag.com/p1/71f324d5406a.jpeg

"başarının bedelini bir dönem için ödemeyenler, başaramamanın bedelini bir ömür boyu öderler."
mümin sekman
tedx başarı(sızlık) konuşması dakika 16:00

talihsiz bir rinoplasti sonucu burun amputasyonu geçirmiş harry potter evrenindeki kurgu karakter. burnundan da bir hortkuluk yaptığı ve aslında ölmediği de rivayetler arasındadır. adının söylendiği yerde biter o nedenle buna bir iki sağlam şahıs hariç herkes "adı anılmaması gereken kişi" veya "kim olduğunu bilirsin sen" der. yancıları daha çok "karanlık lord" demeyi tercih eder.

orada olup neden bu psikopat mahlası aldığımı açıklayacağım canlı yayındır.

bilim dünyasına katkıları hedesi heryerde yazan bu şahsın, yayınlanan birçok makalesini ve içinde nobel ödülü aldıkları da bulunan çalışmaları dahil, hayatının dönüm noktası bütün buluşlarını, üniversitede kendisinden daha yüksek notla mezun olan ilk eşiyle birlikte yapmıştır.

psikolojik sorunları olan çocuğunun hastalığının annesinin genetiğinden kaynaklandığını düşünüp, annesini suçlamıştır.

eşiyle birlikte kazandığı ama sadece kendi adını yazdığı, imzasını attığı, zaten söz verdiği nobel ödülünün parasını, çocuğunun tedavisi ve geçimi için isteyen eşine, yıllar sonra, boşanma karşılığında vermiştir.

ilk eşine yazdığı mektupta, "evlilikten hiç bahsetmiyor, çok asil, hanımefendi bir kadın" diye bahsettiği kişi, kendisi için ideal gördüğü, herşeyi kabul eden ve evlilik istediğini söylemeyen sevgilisidir.

ayrıca süper zekasının ve ahlaksızlığının kabak gibi ortada olduğu mektupları akıllara zarardır..

çocukları ve kendisi için parasını isteyen çalışmalarını beraber yaptıklarını açıklamakla tehdit etmek zorunda kalan eşine, kendisinin saygın (!) bir bilimadamı olduğunu, kendisi çok başarılı (!) olduğu için, karşısındaki boşandığı kadına kimsenin inanmayacağını ve itimat etmeyeceğini de, kendi ağzından yazarak, hem kendi yaptığını iddia ettiği çalışmalarının tamamen kendine ait olmadığını, hemde eşi hak iddia ettiği taktirde inkar edeceğini itiraf ederek, süper zekasını ispatlamıştır.

14 mart doğumlu olduğunu öğrendiğimde, iğrenç karakterine, ahlaksızlığına, sahtekarlığına şaşırmadığım, balık burcu karın ağrısı adamdır, eksik olsaydı bilime katkıları hatta komple kendisi de keşke.
kadının kendi el yazısı ile yaptığı çalışmalarını bile imha etmeyi hesaplayacak kadar adi bir insan olabilirmi diye sordurtmuştur.

matematiğinden, iyi niyetinden, etinden sütünden faydalandığı mileva maric i, ilk çocuklarına hamileyken kendi işleri için başka bir ülkeye gitmiş, çocuk memuriyetine engel olacağı için, çocuksuz olarak yanına çağırmış, kadında çocuğu bırakıp adamın yanına gitmiştir.. üçüncü çocukları zihinsel özürlü doğunca, adam bu sefer sevgilisi ile düzenli bir ilişkiye başlayıp yine terk etmiş vs.

bu kadar akıllı bir kadın, neden oturup düşünmez.. hemde matematikte nam salmış bir kadın, eşine ödüller kazandıran bütün teorileri bulan, eşinin bütün çalışmalarının matematikle ilgili kısımlarını yapan bir kadın, neden oturup da kendi matematiğini hesaplayamaz,
verdiği bütün artıların karşılığında, gördüğü negatif muamelenin, "eksi" de olduğunun, bu adamın hiçbir değer taşımayan "0"
yazı ile sıfır olduğunun farkına varamaz,
kendi denklemindeki "yamukluğu" göremez...
hayatındaki kocaman "eğri" nin eşi olduğunu göremez..
akıl alır gibi değil...

kişisel gelişim kitapları değildir.

keşke kendi vatandaşlığımızı devretme hakkımız olsaydı...

sabahattin ali'nin denk geldiğim gibi çok sevdiğim bir sözü edebiyatın ne işe yaradığı konusunda, bende ivedilikle bir şeyler yazma ihtiyacı uyandırdı, bu vesileyle edebiyat'ın ne işe yaradığını/en azından benim için ne anlam ifade ettiğini birkaç cümleyle ifade etmeye çalışacağım.
öncelikle belirttiğim söz; "unuttum diyemem ama üzerimde bir tesirin kalmamış artık."
bu sözü ilk okuduğumda evet edebiyat bu işte, edebiyat'ın işe yarar kısmı budur dedim. çünkü; bu söz, benim belki sürekli olarak içimde/aklımda bir duygu olarak varlık taşıyan, sürekli dolaşan; ama kelimelere asla dökülemeyen o sözdü. yüreğime su serpmiştir, beni bir duyguda tamamlamış, azad etmiştir. sözgelimi, bir benzetme yapacak olursam, dilimde sürekli dolaşan ama aklıma asla gelmeyen o şarkıya bir yerde rastlamam gibidir bu. anlık da olsa o şarkıyı artık bulmuş olmam beni rahatlatır, bana eşlik ettirir. edebiyat'ın işe yarar kısmı da budur işte, insanın tamamlayamadığı, anlam veremediği, eksik kaldığı o duygunun karşılığıdır.
ve dünya tarihi boyunca insanlar hep benzer hisleri yaşamışlardır, sabahattin ali gibi kıymetli insanlar da bunları sadece yaşamamış; söylemiş, yazmış, bunlara sözcüklerle dokunmuş ve bize kadar ulaştırmış. elbette bu tür duyguların ifade edilmis olması derdimize tamamen derman degil, hiçbir zaman da olmayacak belki ama en azindan bu hislerimizin bir tanımının olduğu, bu hislerin insanlık tarihi boyunca ortaklarının olduğu bilgisi bir nebze de olsa derdimizi hafifletiyor. bu anlamda ben edebiyat'a da sabahattin ali gibi isimlere de her zaman duacıyım. duacı kalacağım.

köpeklerin sahiplenilmesi ve doğru bir şekilde kısırlaştırılması yapılacak en doğru eylemlerden biridir. böylelikle aç kalan hayvancağızlar kimseye saldırmazlar.eminim ki onlar da bizle uğraşmaya meraklı değildir.
(bkz: nickinin hakkını vermek)