şşş durun arkadaşlar! bir süre tespit doğruymuşçasına ses çıkarmıyoruz ve sonra hep beraber sol frame'i çökertip topluca başıboşlara ışınlanıyoruz. sonra arkadaşın fikrini bir kez daha alıyoruz. daha da olmazsa çay ocağı açıp bu işleri bırakıyoruz.

felix ve proplan öneririm. hem besleyici hem de çok pahalı olmayan mamalar.

gerçekten eksik miyim yoksa insanların istedikleri kişi profiline mi uymuyorum dedirten düşünce

gözlerin dudakların alev alev çağırıyor yangınlara. öyle bir şey var ki sende çözemediğim insanı çılgınlıklara sürüklüyor.

bizim köyün tatlı çilesi.
annem moderatör olunca hiç çekilmiyor.
annemin içinden, nazilerin çalışma kampı subayı çıktı resmen.

madem şey diyoruz her şeyden öte: bilinç

karadelikler fiziksel olarak en ağır "şey"dir muhtemelen görünür evrende. fakat bütün olanlardan başka, bütün olanları yaratan "şey"in ağırlığı fiziksel dışı daha ağır olmalıdır. nitekim karadelik de bilincin bir ürünü olarak sayılabilir. bilgi ölçülebilseydi bunu anlardık belki. şimdilik ölçülemiyor. ve ağırlığını hissetmekle yetiniyoruz.

başlığına ilgi gösterene kibarlığından bir jest yapma ihtimali aklına geldi mi hiç? kaç para lan bir like

yılan kendine zarar verilmedikçe karşıdakine zarar vermez ama
hiçbir şey yapmadan da akrabanın gözüne batabilirsin.

burnun orta kismindaki etin delinmesi ile kullanilan piercing.

deldirirken beni ziril ziril aglatmisti, deldiris ani aklima gelince bile ince bi’ sizladi bak.
mutlaka belirli araliklarla verilen bakim urunleri kullanilmasi ve yerinin oturmasi icin hareket ettirilmesi gerekiyor, bu yuzden iyilesene kadar da anamdan emdigim sutu burnumdan getirmisti.

calistigim yerde taki kullanimi yasak oldugundan surekli saklamam gerekiyordu, iceri sokulabildigi icin lokasyonu acisindan gizlemesi en kolay piercing ayni zamanda.

ama iyilestikten sonra -ve halen- cicek yahu, iyi ki yaptirdim diyorum, yakisiyor da bana be.*

kadınlar merak edip keşfetmek isterler.
zaten merak ettiğin insanı seversin, onunla ilgilenirsin.
sonra gelen en büyük sevme detayı ise kıskançlıktır.
kadınlar beş yaşındaki bir kız çocuğu gibidir , sevdiği şeyi paylaşmak istemez. asla.

emrah serbestin kaleminden çıkan bir ankara polisiyesi, behzat ç. öyle herhangi bir polisiye değil. ağır bir sistem eleştirisi olan bir polisiye. cinayet büro amiri behzat ç'nin kızının intiharı ile başlar. bir dizi cinayetler, soruşturmalar, ekip içindeki insanların yaşadıkları ile devam eder konu olarak. dizi türk dizilerine pek benzemez. ondan izlemesi keyiflidir. 3. sezonun başında 6 behzat fikri çok sıcak gelmemiş olsa da bana, yine de izlettirir kendini. özellikle behzat ç ile savcı esra arasında geçen 'dünyanın ekseni kaydı behzat, 12 santim yerinden oynadı. sen bana bir santim bile yaklaşmadın' diyaloğı ile 'bizde mutsuz olalım, ne var? bizde mutsuz oluruz. ben seninle mutsuzluğa da varım.' diyoloğu akıllara kazınmıştır.

oyuncu ekibine gelir isek, başta erdal beşikçioğlu ve nejat işler olmak üzere ayça varlıer, canan ergüder gibi çok yetenekli oyuncular yer alıyor.
canım erdal beşikçioğlu'nun o dillere destan oyunculuğunu keyifle izliyorsunuz. harunun höt zöt tavırları ile fatih artman birleşmiş gibi öyle samimi, hayalet ve akbabayı ise bence inanç konukçu ile berkan şal dışında birisi canlandırmış olsa, kesinlikle yarım kalırdı karakterler. yani nasıl bu kadar başarılı oyuncu ekibi oluşturuldu hayret ediyorum. şuleyi canlandıran ayça bile gerçekten muhteşemdi. ki onun oyuncu olmak ile bi ilgisi de yokmuş. set fotoğrafçılığı peşindeyken bi bakmış dizinin şulesi oluvermiş. tüm dizide birtek bana bahar karakteri çiğ geldi. oyunculuğuna söz etmek yakışık almaz tabi ayça varlıer in ama muhtemelen karakteri çok gıcıktı ve ayça da güzel canlandırdığından iyice soğudum karakterden. işin özü bu ekiple behzat ç bin efsane olmaması imkansızdı.

şimdi okadar oyunculardan bahsettik, yönetmenden bahsetmezsek ayıp olur. yönetmen koltuğunda bakıyorız serdar akar var. kurtlar vadisi, elveda rumeli gibi pek çok iyi yapımda yönetmene bakınca onu görüyorız. işin başarısında biraz onun bakış açısının farklılığı da etkili oluyor diye düşünüyorum. birde sanırım çekimi canon marka dslr fotoğraf makineleri ile yapmışlar ve bu da sokakta gerçekleşen her aksiyon sahnesinin inandırıcılığını üst seviyede olmasına neden olmuş. polisiyelerde malum, kovalama sahneleri 'al bunu burdan' tarzında olunca dizi komediye kayıyor daha çok. ondan polisiyeyi polisiye yapan o aksiyon sahnelerinin ayarının tutturulmuş olması. bunu da bu çekimle çok kolay sağlamışlar ve yıllara meydan okuyacak bi iş çıkarmışlar. yine behzat ç izleyesim geldi bakın, gidip biraz harunun sorgulamak için gittiği yerlerde kendini tanıtma şekillerini izleyeyim de neşem yerine gelsin.

italya'daki 3326 metre yüksekliğe sahip aktif bir volkan olan etna yanardağı dün gece tekrar aktif olarak patlama ve lav çıkışları meydana getirdi.

kaynak

bir konuyu ayırmak gerekir öncelikle;

tek/iki-üç kelimelik/tweetvari tanımlar format gereği silinir. bu ok, bu cepte. yeni gelenler hariç herkes hakim olaya. anladık! bez yüz milyon kere tekrarlamayın. böyle tanımları silmekte haklılar.

fakat yetişkin veya genç yetişkin insanlar olarak pohpohlanmaya, şımartılmaya gelince sorun görmeyip, “öte git” denildi mi, eleştirildi mi hemen “nope. bu olmaz bunu sileriz/sildiririz işte” diyemezsiniz. nerede kaldı fikir özgürlüğü?

ben ak olana kara diyemem arkadaşım. bak popoya popo bile yazmıyorum, teletabiye bağladım iyice. ha herkeste fikir özgürlüğünün karşıtı başka. benimkinde kimseye hakaret veya küfür göremezsiniz, görmeyeceksiniz de. yapımda yok. ha içimden dışımdan embesil derim, olsun o kadar. hak edene cuk oturan kelime. bunu gidip isim vererek veya nickaltına yazarak yapmam. kimseyi örgütleyecek kadar bayağı değilim. işbu sebepten hiç bir şekilde küfür/ hakaret barındırmayan entrym silinince benim de aklıma popüler olanı, nicelik olanı eleştirmem yasak demek ki düşünceleri gark ediyor. neden etmesin formata uyan entrym silinirse? başka ne sebep düşünürüm? modla kanka demek ki derim. benim de mod arkadaşlarım var fakat kendi çıkarlarım adına kullanmıyorum. eleştiriyi kaldırıyorum. saçma salak az bilinen efsane duyarlı şu entry mesela: #948229 duruyor. saçma bulduğumu belirtiyorum. üstüne bir kaç kez de düşündüm, acaba haklı olma payı var mı dedim? kendimi eleştirdim. diğer insanlardan da böyle ufak bir beklenti içerisindeyim.

bir sorun kendinize: karşımdakinin haklı olma ihtimali var mı?

neyse ne. o orada dursun. objektif bakabilen görür zaten vıttırı vızzık olanı/olmayanı.

sevgi pıtırcıklığı, kankalık yeteri kadar insanın tiksinip gitmesine yol açtı. ot beyinliler; bir durup düşünün, bir kere de ben hatalıyım diyin. gerçek yüzünüzü saklayıp iğrenç bir yüzeysellik ile kendinizi tatmin etmelerinize, nickaltımda popoya popo dendi acil yetiş, hemen güzel şeyler yaz da yukarı çıksın görünmesin, başlık açtım kanka destek atarsın diyerek zavallılaşmanıza gerçekten acıyarak ve iğrenerek bakıyorum.

silinecekse de buyrun, popoya popo dedim. pembe gözlüklerinize zeval gelmesin, seviliyorsunuz.

öncelikle şunu söylemek isterim ki her şey allah'ın taktiridir.
amma velakin allah c.diyor kiki ben kulumun samimi olanını severim.
kıldığımız namazların yaradan allah tarafından yüzümüze çarpılmasını ihtimalide vardır.

cennet namaz oruç merhamet kul hakkı yememek vs gibi şartlar için geçerlidir.

yaradılanı severim yaradandan ötürü diyeceksin kendine merhametli olacaksın ihtiyacı olana bir ağaç'da olsa bir hayvanda olsa insanda olsa elinden geleni yapacaksın ihtiyacı olanını görmeden geçip gidersen bu merhamete sığmaz.

bir cana kıymayacaksın insan olur hayvan olur canı veren canı alacaktır bunun yetkin yoktur. yüzünü dahi görmediğin hakkında hiçbir şey bilmediğin ya da bildiğin bir insana kâfir diyemezsin mesela.

işte bunların hepsini boş geçip sadece namaz kılarak cenneti hayal etmek işi zora sokar.

biriyle tanışmak için dış görünüş her şeydir. katıldığım bir gerçektir.
ama sadece birini tanımak için kriterdir onun dışında fasaryadır.

başlık, aklıma nazım hikmetin rubailerinden şu dörtlüğü getirdi:

ölümü, ömrün kısalığını tatlı bir kederle düşünerek
şarap içmek lâle bahçesinde, ayın altında...
bu tatlı keder doğduk doğalı nasip olmadı bize:
bir kenar mahallede, simsiyah bir evde, zemin katında... - nazım hikmet

cizgilere basmadan, tasi gedigine oturtarak oynanmaya calisilan; simdi olsa yine oynasak, birlikte sac bas dagitsak denilesi cocukluk oyunu.

tek tek basaraktan, bade suzerekten ziplaya ziplaya az oynamadik. zeki bir tavsan oldugum icin hep ben yenerdim*, oynamak isteyen elime mum diksin?

itiraf başlığına hep bomba şeyler bulmak için giriyorum ve burada da o amaçla girmeye devam edeceğim.

can evimden vurdun beni.

insanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?


(bkz: ahraz) deniz gezgin