birbirine yakışmayan renk kombinasyonu.
akla istanbulspor forması ve yaban arısından başka bir şey getirmedi.

bedeninde tek eksik olan şey kalbinmiş gibi gelir.

yazarlardır. ama nasıl yazarlar işte onu söyleyelim. şimdi adam aslında kadın düşmanı lakin bunu başlıklarında olsun tanımlarında olsun belli ediyor, tepki verdiğiniz zamanda da “trollük yapıyorum ben yeaa” diyor. ardından sözlüğün belli bir ırkçıları var, adam kendi etnik kökeni dışında bazı etnik kökenlere sallıyor bunun adına da ‘eleştiri’ diyor. akabinde de sürekli cinsel içerikli başlık açıp milleti boğanlar var bak onları da pas geçmek istemiyorum.

sonracıma bence de miyav’ın dediği gibi de “kankacılık” mevzusudur. şimdi bazı başlıklara bakıyorum, yazarların tanımına bakıyorum. bir yazarın tanımı diğer yazarın tanımından oldukça sağlam ama diğeri oylanıyor, favlanıyor öbürü de sadece 1-2 oyla yetiniyor halbuki o yazarın tanımı daha güzel. nicke göre oylama yapılıyor tanıma göre değil bu da sözlüğün kalitesini ortaya koyuyor maalesef.

ya güzel bir ortam var aslında burada ama bazen hakikaten bayıyor. millet yeniliğe açık değil, herkes kendisi gibi düşünsün istiyor herkesi. misal bi başlığa bazı yazarlara zıt bi entry girdiğimiz zaman hemen nickaltımızda bitip “bakın bu yazar tanımında şunları belirtmiş, kesin art niyetli kötü bir insan ve terör sevicisi” minvalinde söylemlerde bulunuyor ya da başlık altından laf sokmaya çalışıyor. yani efendim bir sözlüğü kalitesiz yapan yine yazarlar, arşa çıkaracak olan da yazarlar. burada yazarlara iş düşüyor yönetime değil.

ilk önce annemin gözleri gitti evimizden.
mesela kardeşim yastıkları yere attı, üstüne zıpladı.
annem hiç görmedi.
ben kış günü incecik giyindim, annem fark bile etmedi.

sonra elleri gitti annemin evimizden.
sessizce.
mesela kardeşimin unuttuğu resim defterini koymadı gece çantasına.
doğru dürüst toplamadigim saçlarımi da toplamadı.

sonra burnu gitti annemin.
insanın hiç burnu gider mi, annemin burnu gitti.valla.
yemek yandı, yanık kokusu dört bir yanı sardı. konu komşu telaslandı.kardesim korktu,ağladı.
ama annem fark etmedi.

sonra sesi gitti annemin evimizden.
"yavrum koşturma! kızım geç kalacaksın, hadi!!"
hepsi,bir anda.
ev sustu,
öylece.

ardından hiç utanmadan kulakları da gitti.
mesela kardeşim defalarca 'anne,anne! " dedi zor duydu annem.
ben on defa sordum kırmızı kazağım nerde, diye.
cevap bile vermedi.

en son aklı terk etti bizi.
en çok o,
sahipsiz bıraktı.
en çok o,
yaraladı.
geç kalsak bizde kalan,
kardeşimin okulda ne öğrendiğini merak eden aklı.
gitti.
kuş olup uçtu.

bugün tüm o gidişleri üstünden onca zaman da gitti.

ve ben ancak şimdi anlayabiliyorum.
annemin paramparça olduğunu.
ve herbir parçasının başka bir kadının arkasından giden babamın ardından gittiğini.

öğrencilik hayatımda yaşadığım durumlardan birisidir. evet bazı derslerde aldığın notlar ya da ders hocasının önem verdiği yerler gerçekten de çıkar sınavda. ama bazı derslerde özellikle bu saçma durumun geçerli olduğunu düşünüyorum.

biz arkadaşlarla şöyle yapardık; kendimizce sınavda çıkacak yerleri belirledikten sonra, “ya bundan da soru çıkmaz” dediğimiz yerleri de not alırdık. gerçekten de burdan sorular çıkardı. son sınıfa kadar bu stratejiyi sürdürdük ve başarılı sonuçlandı. önerimdir.*

sonradan edit: sınav sorularını dersi anlatan hocanın değil de başkasının hazırlamış olabileceğini aklınızdan çıkarmayın.

tamam reis, bundan sonra nobel almak için tanım gireriz dediğim hede.

sang han adlı sanatçının gözünden.

tüm sağlık çalışanlarının günü kutlu olsun. pandemi dönemi ile kıymetleri bilinmeye başlanmış gözükse de yaşananlar gösteriyor ki hala en çok yıpranan ve bunun karşılığını alamayan meslek grubudur.

"deli dolu biriydim, şu an yalnızca doluyum."
(bkz: sagopa kajmer)

benden sana son kalan
bir küçük resim şimdi
cevap veremez ama
ağlar yalnızlığına.

kadına değer veriyor ondan.

"müslümanlar" diye bile erkeklere sesleniyor, sonra "kadınlarınızı" diye devam ediyor. kadın erkeğindir. ya ana olacak ya erkeğe karı. hep değerden bunlar.

"kadını" olm sonuçta. kadınları hatta. dövecek. emir böyle.

vallahi sıktı ama artık! 1 metre ilerleyemiyoruz bu konu yüzünden. koskoca dini getirip baş örtüsüne indirgediniz, bravo! adaletle, kul hakkıyla, dürüstlükle ilgili olan ayetlerin hiçbiri ortada yok, herkesin dilinde allah'ın tek emriymiş gibi "baş örtüsü". baş örtüsü bile değil, türban üstelik. gidin biraz kitap okuyun da kimin başının altından neden çıkmış bu bağlama şekli, bilginiz olsun biraz.

ben de inançlı bir ailenin çocuğuyum. özellikle de baba tarafımda tanıdığım hemen hemen herkes namazını kılar, orucunu tutar... rahmetli babaannem baş örtülüydü. annem de inançlı bir insan. anneannem, onun kardeşleri falan da namaz kılardı vesaire... ailede kapalı da var, açık olduğu halde namaz kılan da... 2002'ye kadar hiçbirimize kimsenin bununla alakalı olarak ne herhangi bir kurum içerisinde herhangi bir konuda engeli oldu ne de bir hakareti... 2002 yılından önce okuduğum ilk üniversitede (hacettepe) her günümü birlikte geçirdiğim en yakın arkadaşım da baş örtülüydü ve okula girerken hiçbir sorun yaşamadı 1 gün bile. tek derdimiz derslerimizdi, siyaset değil.

şimdi anlatırım burada iki saat o okula girememeleri de, medyanın bu ülkede nasıl kullanıldığını da, bazı siyasi gelişmelerin nasıl ileriye yönelik özellikle ortaya çıktığını da ama bıktık milletçe hem haklı olup hem de konuşamamaktan.

ha bu arada; sanki 2002'den önce yaşayanların hepsi ortadan kalkmış, 2002 sonrası insanlar gökten zembille inmiş gibi, kimsenin kendi yaşadıkları, kendi tecrübeleri yokmuş gibi herkesin farklı geçmiş anlatmasından da sıkıntı geldi. kuyruklarda bekliyorduk diye şikayet eden zekâsızlar unutmuş o kuyruklarda bekledikleri tarihi de sebebi de. sanıyorlar ki 90'lı yıllardaydı o işler, sanıyorlar ki keyfi bekliyorlardı. ambargo diye ona deniyor işte. gücü olan bir devlete gerçekten höt deyince yaşanıyor. neyse, konuşmayacağım daha fazla.

herkes en iyi kendi yaşadığını bilir ve ben de o tarihten önce dinimi açıkça belli ettiğim halde işkence falan görmediğim gibi mesela şort giydiği için tekmelenen kadın da görmemiştim. bunun hesabını kim verecek peki herkes başkasından hesap sorma derdine düşerse? neden tüm siyasiler iş hesap sormaya gelince sadece halka soruyorlar, birbirlerine değil? siz de halk olarak onlardan taraf oluyorsunuz. tıpkı derbi maçları için saha dışında birileri birbirini bıçaklarken, saha içinde maç sonunda futbolcuların stadı kol kola gülerek terk etmesi gibi. azıcık açın gözünüzü!.. bizi birbirimize düşürmekten başka bir işe yaramıyor bu olaylar.

ben değilimdir.

aslında olabilirim ama popüler olmayan konularda başlık açtığımdan millet ne yazmış bu gene alüminyum diyerekten başlığa girip ayıp olmasın diye bir + oy verip çıkıyor.*

eğer şanslıysam bir iki fav ile siftah yapabiliyorum kjkgjffhhchg.

her duyduğumda elalemine...... şeklinde küfrettiğim çağ dışı boş laf.

tencere dibin kara, seninki benden kara.

birileri tarafindan heykeli dikilmek istenilen teroristtir. kundaktaki bebege kursun sikacak kadar da haysiyetsizdir. gerci daglarda beslenen onursuz dava arkadaslarinin hepsi boyledir. onlar ancak geleni geceni gasp eder, silahsiz 33 askeri yanyana dizerek 1500'un uzerinde kursunu uzerlerine bosaltir. cesaretleri sadece buna yeter. netice itibariyla daglarda da lesleriyle kurdun kusun yemi olup giderler. yasanildigi gibi ölünürmus sonucta.

bu adamin ne tur soysuz oldugu asikar ama bunun neden imrali'da beslenildigi hicbir zaman anlasilamayacak. hainini besleyen tek ulke biziz bu arada. soysuzun davasini tatli humanizmle destekleyen de biziz. vatandasinin odedigi vergisiyle bunlarin dava adamlarini maaşa bağlayan da biziz. kimin ne oldugunu bilmeyen, hangi davayi guttugunden bir haber cahil insanlara her sey mustehak.

arkadaki arkadaş benim.

ben bunu yeni unutmuştum allah kahretmesin yine 2 yıl boyunca sadece bunu söyleyeceğim.

benim bir hocam vardi düşman başına. koskoca prof. beni kadeye almıyordu. doçente yolluyor diyor ki "onla yapin ders secimi o benim ogrencim" ulan sen niye benim danismanimsin o yapacaksa.dellendim gene.biraktim gaziye geçtim. ne ego be.

yer:ankara universitesi boktan bi prof.