genelde twitterda karşımıza çıkan, hiçbir baltaya sap olamamış, sıfır bilgili insanların spesifik bir konu hakkında profesör olup makaleler yazan dünyanın her yerinde konferanslar veren insanlara kurduğu cümledir.
inanmıyorsanız araştırmanızı öneririm. ironi*

bizim mahallenin çocukları komple atayist valla geçen cuma namazına çağıran hocayı kovalıyorlardı.

müge anlı'da şüpheliyi mahkemeye sevk etti diye savcıyı çılgınca alkışlama eylemi. evet kısa bir tatil ile memleketime geldim ve canım anamın vakit öldürmek için izlediği müge anlı ile arka sokaklara, pardon işte adı neyse ona bir süre maruz kaldım. tamam amaçlar güzel ama bir an kendimi blutv'de saygı dizisi izler gibi hissettim. genç bir kız kayıp, bir akraba şüpheli. avukat savcıya gitti canlı bağlantı falan. savcı da adamı haliyle mahkemeye sevk etti. akabinde stüdyoda savcıya alkış talep edildi ve çılgınca alkışlar!(bkz: lol) yani savcı ne diye maaş alıyor vatandaşlarım! günde yüz kere yaptığı bir rutin için nedir bu tantana ki devletin savcısının canlı yayına meze yapılması nedir? şimdi de uyuşturucu köpekleri minnoş cookie ler ve 4 polisimiz yayında müthiş.(bkz: swh)

proleterin yüzü gülür mü?

dünya dışında da nefes kesici görüntüleri olabilen gök cismi.

hunharca halk tv izlemek.
sanırsın televizyonu halk tv icat etmiş ve vefa borcunu ödüyor.

siyasete alet edilmektir. düşünsene bir koyunsun, adamlar sana seçmen muamelesi yapıyor.hakaret ediyor.düz gidiyor, giydiriyor.
salın arkadaş şu ponçikleri

zekayla karışık bir manyaklığa sahip olmasıdır.

ailevi sebepler.

adapazarı doğumlu gezgin-düşünür hikaye yazarı. lise eğitimi için istanbul'a gelen abasıyanık burgazada ve nişantaşı'ında yaşamaktaydı. çağdaş türkiye hikayeciliğine neredeyse tek başına yön verdiği söylenebilir. aylak karakteriyle toplumun alt sınıfına ait bireyler üzerine yaptığı gözlemler, hikayelerine de yansımıştır. her yıl adına hikaye dalında ödül verildiği yazar, en önemli hikayelerini hastalık döneminde yazmıştır. benim için sığınmayı ifade eder; hem hikayeleri hem de sayesinde tanıyıp sevmiş olduğum burgazada benim için sığınılacak birer limandır. şu an müze olarak faaliyet gösteren adadaki evinde sergilenmekte olan pasaportunda "meslek" ibaresinin karşısına "yok" yazdırdığını görmemle birlikte kendisine duyduğum saygı katlanmıştır.

internetten izlediğim dizileri bile ne zaman izleyeceğimi belirlediğim, sabah alarmın sesiyle uyandığım ve neredeyse kimseye güvenemiyor olduğum hayatımdan henüz mutlu değilim. ama her şeyin çok başındayım, en azından sonunda olmadığımı umuyorum. yapacak, görecek, hissedecek çok şeyim var. umutluyum yani. bugün mutlu değildim ama neden yarın kahkaha atamayayım ki?

penguenlerin nietzsche'si.

şiirlerinde ülkesinin acılarından, isyan ruhundan ve ülkesindeki insanların bitmeyen umudundan beslenen guatemala asıllı aktivist şair otto rené castillo'nun kaleminden dökülen şiir. şiirin yazıldığı orijinal dilinde* ismi ıntelectuales apolíticos ve castillo'nun yine meşhur bir şirinden ismini almış olan vámonos patria a caminar şiir derlemesinde bulunuyor. tam ismi vámonos patria a caminar, yo te acompaño olan eser şair ölmeden iki yıl önce 1965 yılında basılmıştır. dilimize tarafsız aydınlar olarak ülkü tamer tarafından çevrilen şiir ismi dahil oldukça iyi bir çeviriye sahip.

ülkü tamer çevirisi ile:

uzun bir süre duman'ın bas giratistliğini yapmış müzisyen, epey uzun boyludur bak bak bitmez.
yahudi kökenlidir.
istanbul üniversitesi devlet konservatuarı çıkışlıdır.

son yıllarda kendi bestelediği parçaları hayata geçirmektedir.

bunlardan birisi olan egotango müthiştir.

şu anki verilere göre ülkemizde altı yüz bin alzheimer vakası varmış ve bunların da üçte ikisi de kadınmış.

bu hastalardan birini de eypio’nun klibinde görüyoruz. #974797

veriler için şurdan

yeni takip ettiğim pek tatlı yazar. muhabbetinin çok keyifli olduğunu belirtmemde de yarar var. nickaltı'nı açmış bulunmaktan da büyük keyif duyduğum yazardır.* hoş geldin, iyi ki geldin!

avm'lere mal kabul kapısından girmek.

bilinen diğer ismi ile -takvim farklılığından ötürü- october 1916; mevcut rejime karşı tüm devrimci muhalefetin ve 1917 yılında ön plana çıkacak olan ayrılıkların irdelendiği kısmen sakin bir dönemi ele alan aleksandr soljenitsin eseri. 75 ayrı bölümden oluşan bu uzun tarihi roman, yazarın august 1914 romanının devamı niteliğinde. bu kadar uzun ve detaylı bir anlatımın en kötü yanlarından birine de sahip esasında bu eser; haritanın büyük bir bölümüne yayılan geniş çaplı bir hikaye -ki bu mekan tasvirlerini ve okuyucu için odaklanmayı epey zor hale getiren bir husus- ve hikayedeki karakter fazlalığı. her ne kadar soljenistsin bunun altından oldukça iyi bir biçimde kalksa bile okurken oldukça kafa karıştırıcı bir duruma geliyor yine de soljenitsin buna bir çare bularak karakterlerin ayrıntılı bir biçimde aktarıldığı bir liste ve haritayı kitaba iliştirmiş. eser bütünü ile - ve hatta buna august 1914'ü de eklersek- savaş ve savaş sonrası psikolojisini, savaşın gerekliliğinin ne ile ölçülebileceğini, yönetimin yeterliliğinin tartışmaya ne denli açık olduğunu ve bu dönemde rus halkının yönetime karşı bulunduğu konumu, devrimin ayak izlerini ve dönemin şartlarını anlamak için ideal bir noktada. soljenitsin'in aktardığı fikirlere veya durduğu tarafa bakılmaksızın objektif bir biçimde okunup değerlendirilmesi gereken bir roman çünkü kurguyu bağlama şekli ile ve yarattığı orijinal karakterler ile gerçek bir başyapıt. profesör olda andozerskaya ve pierre obodovski okunması aşırı keyifli karakterlerdi.

her gecen yıl birer birer masadan eksiliyor dostlar..